Wat je In je handen houdt

Wat je draagt in je handen
was ooit een verre ster
een fluistering achter de horizon
een naam zonder gezicht

je keek ernaar met honger
met ogen vol misschien
en noemde het geluk
nog voordat het bestond

nu rust het stil bij je
gewoon geworden bijna
alsof het nooit heeft gereisd
om hier te mogen zijn

pas op voor het zachte vergeten
dat sluipt als avondmist
en fluistert dat het niet genoeg is
dat er altijd meer moet zijn

maar kijk nog eens
alsof je het voor het eerst ziet
alsof verlangen je opnieuw leert
hoe rijk je al bent

want wat je nu achteloos vasthoudt
was ooit een droom
die je niet durfde te verliezen

dankbaarheid

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 8