Hartenkreten

Laatst toegevoegde hartenkreet (nr. 59.920):

Wanneer het onweert

Dichte wolkenlaag
bladeren keren zich om
vogels zonder stem

Lucht zakt dichter op
de daken neer, een matte glans op
ramen zonder stem. De wind schuift langs als
iemand die niet blijft, maar wel iets achterlaat wat ik herken.

Een droge smaak van
ijzer op mijn tong, de straat ligt
strak gespannen als een snaar. Een fietsbel
tikt nog na en sterft dan weg, alsof alles luistert naar elkaar.

De eerste flits trekt
lijnen door het lood van de lucht,
te snel om te vangen met mijn blik. In elke
vezel wacht een breuk, een korte schok die alles openklapt.

En dan de regen - koel
en vastberaden, die stof en twijfel
van de dag wegveegt. Ik adem uit, terwijl het
asfalt geurt, en voel hoe iets van binnen blijft naschokken.