Groter dan stilte

Het begon als een trilling
die zich verschool tussen twee ademhalingen,
een bijna-onhoorbaar ritselen
alsof de tijd zelf een blad omsloeg.

De wereld stond even stil,
maar onder die stilstand
werd iets wakker dat geen naam droeg,
een zachte, lichtgevende spanning
die zich uitstrekte als dauw over een ochtendlijn.

Ik voelde hoe het zich hechtte
aan de rafelranden van mijn gedachten,
hoe het wortel schoot
in plekken waar ik nooit eerder durfde kijken.

En terwijl buiten alles haast had,
groeide binnenin een ruimte
die niet meer terug wilde krimpen:
een nieuw begin dat zich uitvouwde
als een hand die eindelijk open durft te liggen.

Daar, in dat stille groeien,
wist ik dat sommige dingen
niet geboren worden uit geluid,
maar uit het ontbreken ervan,
en dat ze juist daarom
zo onmiskenbaar leven.

ontkieming

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 8