Poëziealbum
vergeelde bladen
onder doorschijnend
licht
waar bloemen eeuwig
in papier mochten
wonen
en bibberletters
groter leken dan
een gezicht
nu het schrijven
zelf tot op de
letter ontleed
alsof vergeten
iets was wat alleen
volwassenen deden
we plakten de wereld
dicht
met poezen,hartjes
elfjes,
en een beer met
een raar rood wang
alsof verdriet niet
bestond
zolang je er een
gouden rand
omheen trok
nu bewaren kinderen
hun herinnering
in wachtwoorden
geen plakplaatjes
meer,
maar filters die
sproeten tekenen
op gezichten die
moe zijn van het
kijken
en toch
als ik mijn
oud album opensla
valt er nog steeds
glitter uit de rug
een halve sticker
een gedroogde bloem
en ineens ruik
ik limonade
schoolkrijt
en de vreemde
ernst
waarmee een kind
schreef,
later worden we
nooit groot.
15 mei 2026
Geplaatst in de categorie: school

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!