De wereld in ons huis

Ik zit in de stoel die mijn contouren kent,
naast mij de boekenkast, een gestapeld monument
van andermans gedachten.
Elke rug een onontdekte straat,
een stad waar ik doorheen kan dwalen.

Het blauwe licht van het scherm glanst.
Met één vingertip breek ik de muren af.
De wereld stroomt vloeiend onze kamer binnen:
continenten, oceanen, verre stemmen,
gevangen in dit kleine glazen venster.

Het leven flitst voorbij, een schaduwspel
van verre landen en culturen.
Ik kijk ernaar zoals een reiziger tuurt
uit het raam van een nachttrein,
verbaasd over de rusteloosheid van de nacht.

En in het midden aan de tafel
het mooiste anker op deze reis: mijn vrouw.
Haar stem is de vertrouwde melodie,
haar aanwezigheid houdt mij trefzeker vast.
Samen reizen we door deze dag,
met een open blik voor wat er is.

De muren van dit huis houden ons niet tegen.
Zij zijn de herberg waar de wereld landt.
We zijn thuis, en daarom zijn we overal.

thuisreis

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 10