Het glazen venster

De as van de vuurhaard dicteert de contouren
van wat er herrijst in het morgenlicht.
Het gisteren fluistert door kalkstenen muren
en kantelt de hoek van ons huidige zicht.

Wij bouwen de muren op oude funderingen,
wij weven de draden die toen al begonnen.
De toekomst herhaalt slechts de vroege herinneringen,
het web is in eerdere eeuwen gesponnen.

Wie voorwaarts wil kijken, moet achterom turen;
het glas van de tijd is een spiegelend raam.
De vlammen die straks de woestijnen besturen,
droegen in eerdere eeuwen een naam.

De blauwdruk ligt vast in het diepste sediment,
de runen gekerfd en de sagen bepaald.
De horizon toont wat het hart al zo lang kent:
de klank van een echo die nooit meer verdwaalt.

fundament

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 6