Getijde van de leegte
Het scherm dooft uit, de haast breekt op de kust.
De golven van de dagslag leggen zich neer.
De wereld eist, maar vindt geen ingang meer,
wat overblijft is vloeibare, diepe rust.
Laat de peilloze diepte de naklank maar smoren.
Geen pulserend licht dat de bodem raakt.
In het heldere water gaat de ruis verloren,
terwijl de stilte de verbinding maakt.
De stroom keert om, de nacht ademt in.
Geen bereik is hier het grootste goed.
Het water herinnert jouw eigen begin,
jij bent de bedding, de eb en de vloed.
2 juni 2026
Geplaatst in de categorie: filosofie

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!