Waar de hond bleef staan
Een hond bleef staan
alsof de wind zich
herinnerde
wat nergens meer lag
Hij keek niet vooruit
niet achterom
maar naar de ruimte
tussen twee geuren
Geen spoor vroeg hem te
volgen
Geen stem kende zijn naam
Toen koos hij niet
Hij liep
Alsof iedere stap
het antwoord
al had losgelaten.
5 juli 2026
Geplaatst in de categorie: filosofie
bestaansrichting, Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2
2
Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!