Hartenkreten

Laatst toegevoegde hartenkreet (nr. 60.262):

Waar de maan mij terugziet

Maanlicht op water
waar stilte ons samenbrengt
liefde zonder stem

Aanvankelijk zoek ik haar
waar het licht blijft hangen op de rand
van de ochtend, in een verre horizon alsof schoonheid
zich buiten mij verschuilt en mij zwijgend wenkt om dichterbij te komen.

Ik volg het trage verschuiven
van haar unieke helderheid dat zich niet
laat vasthouden maar wel aanwezig blijft tussen wat
zichtbaar wordt en weer oplost alsof kijken zelf een vorm van vinden is.

De wereld ademt in zachte
vertraging rondom mij: elk detail lijkt net
niet volledig te willen verschijnen en toch draagt alles
een stille uitnodiging in zich om voorbij het directe te leren waarnemen.

Misschien is wat ik zoek nooit
echt daar buiten geweest maar een beweging
in mij die zich ontvouwt naar licht dat niet aankomt maar
voortdurend onderweg blijft en mij telkens weer leert om te blijven kijken.