Het dwingende uur

Langzaam probeer ik
te beginnen
hoewel de tijd zich al
heeft vastgezet,drijven
de honden mij zwijgend
vooruit

hun dwingende aard
bereikt zonder haast
haar doel ze sluipen,
kijken vanuit een
zittende hoek,wegen
mijn aarzeling af
tegen eigen geduld

ik weet, uitstel draagt
het afstel reeds in zich
blijf ik zitten dan
neemt het gebiedende
vanzelf het woord

mijn rug is zeer breed
mijn spieren herinneren
zich de vele
stappen van gisteren
de jungle, het ringstation
het gewicht van verbazing

zelfs de vogels laat ik
in het donker kijken
alsof ook zij nog
niet hoeven op te lichten
dwingend

voltrekt zich dit alles
nog vóór de eerste slok
koffie
in het aarzelende
uur waarin de ochtend
mij langzaam bijeen raapt.

traagheid,doelgericht ontwaken

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 20