Vitrine

In stilstaand glas
een blik die
bleef bestaan
alsof de dood
zich had vergist
in tijd

Open ogen
zonder morgen
Een lichaam
tussen koopwaar
uitgestald

Vragen gleden
langs de ruiten
vonden nergens
vaste grond

Alleen de stilte
hard en rond

Armen vol
bleke rivieren
littekens die
zonder stem
de huid nog lazen

Achter iedere stap
een schaduw
achter iedere schaduw
een gezicht
dat alles telde
alles wist

De voorbijganger
in een droom
waar zelfs het
zwijgen
ademde

maar niemand
verstond.

controle vervreemding

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

4.2 met 4 stemmen 116