oud en nieuw

stram staan de bomen, zwart en grijs
eens levendig en licht
en vrolijk lachend in de wind
nu zijn hun harten dicht

de avond streelt mijn haren zacht
en kust mijn tranen stil
ik ben alleen in het heelal
waartoe? en om wiens wil?

zoveel dat lief en heilig was
week weg, ging heen, verdween
o Vader, die mijn pijn begrijpt
laat U mij niet alleen

bouwt U Uw huis vol heerlijkheid
geef mij een plaats daarin
het oude is voorbij gegaan
maakt U een nieuw begin

Schrijver: Manuela Dieleman
8 augustus 2026

mdieleman77gmail.com

Biografie van deze schrijver

hoop

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 2