Kwelling

Achter haar gesloten ogen
Ziet zij caleidoscopische herinneringen
Van wat zij was vergeten,
Nu aan de vergetelheid onttrokken.

Alleen de vraag die haar kwelt,
Is of het herinneringen zijn,
Dan wel louter fantasieën,
Die bij haar willoos zijn gesteld.

Die kwelling speelt haar parten,
Weet zij mee geen raad,
Geeft haar heel veel smarten,

Laten haar niet meer los,
Maken haar leven ondraaglijk,
Z’is haars gedachtens klos.

Biografie van deze schrijver

kwelling

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 2