Ons Stekkie…
Er stond een houten bankje
in de slootkant van onze straat
daarop was het prettig vertoeven
vroeg in de morgen of ‘s avonds laat
genieten naast de groene linden
was daar niet ongewoon
alsof met westenwind alle stress verwaaide
uit de drukte van ons levenspatroon
daarom was het bankje vaak bezet
met heren en hondjes, dames met bontjes
en iedereen die verlegen zat
om een goed gesprek
tot een groep jongeren het bankje vond
zij eigenden het zich toe met een urinespoor
men durfde over alcohol niets te zeggen
intimidatie en geluidsoverlast zetten door
toen trok de gemeente met een woeste draai
de houten fundering uit de donkere grond
nu zwalkt er op ons stekkie
geen injectienaald meer rond…
Geplaatst in de categorie: actualiteit

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!