Eeuwig liefdesvuur
Toen hun ogen elkaar kruisten,
Stonden beiden in vuur en vlam,
En was het hek van de dam,
Lachte Cupido in zijn vuistje.
Ze werden toen als ’n magneet
Naar elkander toegetrokken,
Als ’t ware aaneengesmeed,
Voor de eeuwigheid verbonden.
De liefde was in hen ontbrand,
Door een vonkje tussen twee ogen,
Vuur ontstak aan beider kant.
Dat vuur laaide in hun harten op,
Als verzengend verlangen.
’t Brandt en 't houdt niet meer op.
Geplaatst in de categorie: liefde

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!