Zonnestraal
Het inktzwarte van mijn ziel,
De zwaarte van mijn eenzaamheid
De niet te tillen last op mijn schouders
Hebben mij gemaakt tot wie ik ben.
Niemand kon mij raken
Gevoel was mij vreemd
Emoties kon ik niet tonen
En niemand die dit zag.
Tot die zonnestraal mij heeft geraakt
Mijn ziel deed verlichten
De last van mijn schouders afnam
En ik mijzelf leerde kennen.
Een zonnestraal die mij leerde te voelen
Te genieten van het leven
Mijn eenzaamheid verdreef
Mij tot een ander mens heeft gemaakt.
Een zonnestraal die mijn zonnestraal is
Die mij de weg gewezen heeft
Die mij vasthoudt en troost brengt
Mij een leven heeft teruggegeven.
... Hoe na een donkere periode iemand voor mij de zon liet schijnen ...
Schrijver: Cees Venderbos Lambinon, 7 november 2026Geplaatst in de categorie: emoties

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!