Kindervreugd

Het kind is toch zo opgetogen,
het volwassen spelen is zwaar,
maar moet het kind gedogen,
met tegenzin, toch moet ’t maar.

Ze huppelt door het natte gras,
lammetjes huppelen mee,
ram en ooi vinden ’t geen pas,
zijn boos wat het kind dee.

De zon heeft een andere kijk,
schijnt uitbundig op ’t tafereel,
maakt van het gras gouden tijk,
ooi en ram ergeren groen en geel.

Als de avond valt over dit geluk,
is het met de vreugd gedaan,
staken ram en ooi nors genuk,
kind en lammetjes slapen gaan.

Biografie van deze schrijver

kindervreugd

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

1.5 met 2 stemmen 90