II. Hoop
Schipperend tussen hoop en vrees,
tussen wat had kunnen zijn
en wat langzaam van mij wegdreef.
Trotseerde ik stormen,
die allang waren gaan liggen,
maar in mij bleven woeden.
En toen eindelijk ook daar de stilte viel,
bleven slechts de opengereten littekens,
de oude wonden die opnieuw bloeden.
Ik heb de liefde in mij vermoord,
ik moest wel.
... Soms moet je loslaten om verder te kunnen. ...
Schrijver: Mierdelel, 17 september 2026
gmail.com
Biografie van deze schrijverGeplaatst in de categorie: ex-liefde
verlies Er is nog niet op deze inzending gestemd.
33
33
Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!