Hartenkreten

hartenkreet (nr. 13.937):

In elementen verzonken

Zondoorschenen
bewolking sluiert,
vlindervriendelijk
opgelost in ijle slierten.

Aanrollend, donderwolkend
grijsgifgroen,
smijtend met vuurlansen,
aarde geselend.

Beneveld bos,
kletterend, klaterend
zingt de zilveren beek
zich een weg door mos.

Aardkorst splijtend, lavavuur,
kolkt en wolkt alles mee,
natuur, heel puur,
ziedt stomend de wachtende zee.

En dan, onverwacht
vlokken wolken wit, ongedacht
de wereld tot rust gebracht