geef me de vijf probeerde hij joviaal zij bekeek hem vuil en dacht gemeen die heeft ze niet alle tien…

Het was even verderop dat ik het zag in tranenvloed evenals die droeve mensen die het ook zagen gebeuren Ook al renden die dan snel gedreven door hun heldenmoed weer naar binnen om te bidden achter onbevreesde deuren Maar hoe kon het nu zo zijn dat men bij zoiets - zonder hoed van het licht bad als men wist dat hier een hart diep moest…

Wiebel Wabbel Kriebel Krabbel Alle heksen vliegen zuid Stommel Stammel Bommel Bammel Alle wensen komen uit Radel Rodel Wadel Wodel Bezemstelen rond de maan Bekel Boekel Wekel Woekel Geluk in liefde en in baan Gummel Gimmel Kummel Kimmel Toveren kunnen we allemaal Schadel Schudel Madel Mudel Wie dit verstaat, spreekt heksentaal…

Twee schollen - ach twee schollen hoe ze vielen op het pad van de viskar van de bode die Vrouw Holle had ontboden alleen was het wel wat snode dat de Genius vergat dat vrouw Holle zoals altijd wel weer iets te hollen had Vrouw Holle - ach vrouw Holle viel gestuiterd met haar gat in de hemel van de Goden waar ze rondjes rent voor doden…

Daar stond je dan Die leuke charmante man Bij wie ik geen zinnig woord uitbrengen kan Te bang om voor schut te staan Plots keek je me in ene strak aan De twinkeling in je ogen verriedt je blik En ik wist even van schrik een ogenblik niks te zeggen en zonder iets uit te leggen wist ik je aandacht te verleggen van mij naar je koopwaar…

Frisse lucht Vietnamese loempia Wat een lucht Zes uur twaalf Drie uur veertien Pi Ja Loempia Is bijna klaar Maar ja Wat een lucht Wat een lucht Heb echt zwaar behoefte aan frisse lucht...…

Ik heb een nieuwe bril gekocht, ‘k ben geschrokken van wat ik zag, ik dacht hier moet wat aan gebeuren, wat ik zag was om te treuren. Een zalfje, poeder, het hielp niet meer, dus naar een chirurg, meneer, die bekeek bezorgd, zo het geheel, en zei, dat kost heel veel. Hij is toen aan de slag gegaan, al de rimpels die zijn ontstaan, werden…

Een nevelend waas voor mijn ogen Ik zie door een vliezig grijzige mist Loop struikelkrom half gebogen Botsend, als een blinde toerist Toch…Ik ken de weg, ik weet waarheen Hier naar links, dan naar voor Twee stappen om de tafel heen Ehhhh…. onder die plantenbak door Drie stap rechtuit tot bij de kast Trek de middenla open, zoek het hoekje Even…

binnen word ik vast vermoord maar ik kan niet naar buiten toe en niemand die mijn gillen hoort... er moet een stichting opgericht die muggenluik in hor verplicht…

van muggen maakt men olifanten voor mij heel erg sneu geen huis kan ik meer binnen vliegen en dat ben ik meer dan beu met zo'n slurf kan ik niet steken slagtanden zijn daarvoor te groot het is gedaan met mijn prikkende streken ik ben een mug in nood…

Ik vroeg de dolfijn is het fijn dolfijn te zijn dol fijn, zei de dolfijn…

Ik had er niet op zitten rekenen Dat je zoveel voor me zou gaan betekenen Een vierkant bruin blokkie Genot op een enkele stokkie Dompelde ik je voorzichtig in mijn kop Het wit verandert in zalig bruin en ik stop Ik til het op en langzaamaan Breng ik mijn lippen ernaartoe en begin eraan Ik had nooit kunnen bedenken dat Choc-O-Lait me…

Ik voel me hip soms wel eens in een dip Ik voel me Henrieke en ik ben niet normaal…

dat is lekker dat kan leuk worden de overgang heeft toegeslagen heb eens gezocht op internet en er wachten mij zware dagen allereerst is daar het humeur je bent blijkbaar niet te genieten je huid wordt droog en slap tegelijk je gaat rimpelen en krijgt hangtieten je temperatuur stijgt onverwachts je begint aan alle kanten te zweten en wat…

Moet je horen: als de antilopen in de wildernis weldegelijk tegen ‘t lopen waren ze geen lang leven beschoren ……

Ik smeerde je volledig in, je mooie witte huid, bescherming tegen de warmte, en toen stak ik je erin, jij mijn aller lekkerste, mijn eerste beschuit.…

De rode draad van mijn leven, gesponnen maar nog niet geweven, raakte diep in de knoop, door de ijdele hoop ooit aan je lingerie te kleven.…

de redactie kan het niet meer aan er wordt teveel geschreven daarom zet ik het mes in u hartenkreten en netgedichten zullen moeten inleveren elk zo'n twintigduizend al dan niet via natuurlijk verloop dat betekent dus dat u dood mag vallen, komt ons goed uit het snelsonnet, de Big Mac van de vlotte schrijver, verdwijnt van het toneel…

Daar sta je in vol ornaat, de dirigent van de straat. Jouw kleurrijke baken weet me dagelijks te raken. Met je spel van licht, vervul je je ambtelijke plicht. Gestreept in zwart en geel lijk je wat irrationeel. Toch kun je de heilige koeien mateloos boeien. Met je dieprode gloed stop je de eindeloze stoet van rollende wielen…

Op een verlaten strand, zittend in het witte zand, sla ik jou mijmerend gade en aanschouw je eindeloze parade van golvende patronen waarin je geheimen wonen. Bij jou kan ik in vertrouwen mijn diepste gedachten ontvouwen. Geboeid zit ik te staren naar je opeenvolgende baren, die in hun tocht komend uit de horizon, gedreven door de…