Overgave aan het Leven Betekent ook: Overgave aan de pijn Die er tragischer wijs Bij hoort En gelukkiger wijs Weer wegvloeit…

Met vallen en opstaan Lachen en huilen Achter maskers verschuilen Gaan we dapper het leven aan Het slechte verguizen Het kwade verbannen Wat fout is is niet Wat goed is wat je ziet Want de buitenwereld bemint Alleen het lieve brave kind Zij aan zij Met wie je kiest voor het leven Alles geven Verruil je ik voor wij Samen een mening…

Vogel zit op tak uitwisselen van een taal streling voor het hart. Wanneer uniek lichaam reist in hemelsblauw waar hals uitgestrekt hangende poten krachtige vleugels en zich met borst toeleggend lijnen en figuren tekenen om er even tussenuit te trekken, glijden en zweven boven de mooie, veranderlijke aarde. De landelijke omgeving met…

De sneeuw valt zacht, op heg en struik, de takken als met witte bloesem overdekkend. Met glinsteringen in het witte winterlicht. Geluidloos dekt de sneeuw de aarde dicht. Elk geluid klinkt nu gedempt. Het ligt daar stil en koud te zijn. Als met een zachte deken toegedekt, in zoete rust, nog ongerept en rein. Een poes waagt zich naar buiten…

net... witte vlokjes met lief hangende kopjes, lijken te schreeuwen ons voetjes voelen klompjes wel...laat het nu maar sneeuwen!…

Joepie het gaat sneeuwen meters hoog sneeuwen lekker naar buiten met bevroren oren geen vogel zien of horen fluiten de mooie bloemen op de ruiten daar waar ik woon aan de rand van het land reik ik de sneeuwpop de hand die zal smelten in de opgaande zon uitmonden in de rivier naar waar het in het…

Ik leg mijn hart in de toekomst en wacht… meer doe ik niet. De ander kijkt met een vraag. Hij zegt: ‘ Wat dom, je leeft immers vandaag.’ Ja, vriend dat moet ik ook, maar mijn hart reist al vooruit naar een leven vol van vreugd en blijheid. Door de belofte van een leven… In eeuwigheid.…

Door pijn Zonder interpretaties Te ervaren Schep je ruimte Om de gebeurtenissen Die de pijn veroorzaken In het juiste Licht te zien…

Echt plezier Is liefhebben En zonder liefhebben Bestaat geen plezier Liefde is genot En genot is liefde Als je gevoelens Van liefde koestert Is je hele lichaam In heerlijke trilling Voel je je van zekerheid Vrede en opwinding doortrokken Op de meest ontspannen En prettige wijze Het gebeurt wanneer je zelf Van dit gevoel vibreert…

De aanraking is voorbij De geur van de huid verdwenen De lieve spontane omhelzingen Die zijn Overleden en begraven Dood als een pier De natuur doet Daar nog een schepje bovenop Dagen laat zij sneeuw vallen De koude oosterwind laat Duinen ontstaan Doodse witte sneeuwduinen Die verder en verder ophopen Dan komt de dooi Doodse dooie…

het zal me wit voor de ogen worden stilletjes worden we toegedekt zorgen pas voor morgen voor de kou ons toegezegd herinneringen breken open ik zie me sneeuwballen gooien met een sleetje lopen pa op het pad de as rondstrooien want het was glad het weer vullen van de kit met kolen een dikke sjaal handschoenen verbonden door een…

Ooit keren we allen terug, naar vanwaar we allen kwamen. Naar het kind dat ik destijds was. Terug tot de stof waaruit ik ontstond. Verbonden in de geest die we samen zijn. Daar blijf ik wie ik ben en altijd was. Een dier zoals alle dieren waren. Als toeval dat bedoeling werd. Als kind van ons heelal.…

Ze zegt: als haar gevraagd wordt hoe het gaat, het gaat goed, we zien de pijn in haar ogen. Ze kijkt weg, als men dieper op het antwoord ingaat het gaat best, we zien haar schouders zakken. Pas, als we naast haar zitten, breekt ze een zielig hoopje snikkend en wel de tranen vloeien rijkelijk, nooit wist ik, zo stottert ze dat verlies zo’n pijn…

Er hangt een halo rond de maan vannacht laat ik een traan morgen is alles anders dan zal ik mijn mannetje staan Soms voel ik een diepgaand spijt voor wat ik niet heb gedaan maar dat is allemaal voorbij morgen zal ik mijn mannetje staan Ik zal mijn masker afzetten en spijkers met koppen slaan, de stoute schoenen aantrekken en voortaan…

Wandelend over het strand Mijn haren in de wind Naast mij diegene die mij bemind Jij legt jouw hand in mijn hand. Wandelend over het strand Mijn schouders hangen moedeloos Mijn gedachten zijn troosteloos Jouw bemoedigende hand in mijn hand. Wandelend over het strand Hoeveel kan een mens verdragen Zonder pijn en zonder klagen Jouw troostende…

Uiterlijk minder! Innerlijk meer?…

Het is om je te laten weten Dat vloeken zo banaal Ver weg van Poëzie Een gebrek aan taal is…

mijn lichtje dooft uit... na zwaar alcohol bezoek de nacht braakt mij uit!…

De wereld waarnemend vanuit dit schitterende stil Waar niemand wat zeggen zal, wat woorden van me wil Mijn geest componeert daar zijn eenstemmig lied De klanken doen de stemmen en de sprekers teniet Met niets meer dan vragen, zegt de wereld niets terug Slechts blikken, slechts knikken, en ze keert me weer de rug Voor mij is dat niets Meer dan…

Zolang je je vastklampt Aan een ander Als een kind Ontkennend dat Je volwassen bent Maak je een slaaf Van jezelf…