De kassière heeft de zegeltjes al uitgeteld terwijl ik alles inpak vraagt ze of ik ook actiezegeltjes wil ‘nee dame ik hoef geen zegeltjes, als je zo oud bent als ik moet je je tijd niet verkwisten aan zegeltjes sparen en plakken’ we wisselen geld en een glimlach de oudere dame na mij kijkt me hoopvol aan durft niet te vragen…

nu jij vandaag een jaartje ouder telt wens ik jou in deze zo lastige tijden die ons de kunst van verliezen leert het gevoel van geluk en opwinding gevuld met de bedoeling van leven wens ik jou de sleutels voor de sloten die iedere moeder graag openen wil aan wie zij de adem van leven geeft nu jij vandaag een jaartje ouder telt wens ik jou…

En dan denk ik aan de duizenden gedachten opgesloten vastgezet tussen schoolbordwitte muren voor zo'n dertig slakkenuren zweven ze zo zachtjes en botsen ze heel soms dit merken doen we nimmer toch versterken ze elkaar in hun eeuwigheid tekort aan tijd want klokken bestaan hier niet meer alles wat ik zien kan weer is voor ons staat…

Indien ik op een bepaalde leeftijd echt oud ben zouden eenzaamheid en sociaal isolement de dagen kleuren Vergeet de stralende, egale huid op mijn kleine neus en ronde wangen daar allerhande bultjes, stipjes en vlekken in dimensie en kleur tevoorschijn komen. Neem het me maar niet kwalijk dat mijn lippen niet direct in staat zijn om te proeven…

Het leven in de tegenwoordige tijd, een angstig leven vol onbegrip en haat. Mensen kunnen niet vrijuit functioneren, met een andere mening ben je de klos! Ben je het niet eens, dan trekken ze een mes of krijg je een kogel. Je denkt best twee keer na, voor je reageert. Het geloof in de realiteit is verdwenen. Verliezen we ooit de rechte…

ik zal altijd van jou blijven dromen omdat ik je nooit heb gehad en zo ja dan zou ik je nooit kunnen houden want er waren anderen zat jij had keus genoeg m'n schat we zullen nooit samenkomen ook als jij mij zou hebben gehad zou je mij toch hebben verlaten zodat we beiden blijvend met verlangen kunnen dromen over dat wat geen van ons nooit…

Het is half negen De avondklok gaat in Want het is vijf voor twaalf! Het wordt stil op straat Het wordt stil in huis Het wordt stil in mijn hart Ik voel de Grote stille ‘Hij de’ Schepper van Hemel en Aarde Maar Hij blijft ook stil Stilte voor de storm? Zal Hij zijn openbaringen waar maken! Of vertrekt Hij weer met stille trom!…

Toen doorsijpelde dat er bij mijn uitvaart geen alcoholische dranken op tafel kwamen bleven meer dan de helft van mijn nabestaanden weg!…

het klinkt afgezaagd er wordt een boom koud gemaakt voor een warme haard…

Als jij eens in mijn hart kon kijken en zien wat jij daar hebt aangericht Dan zou je niet meer van mij wijken en huilde je samen met mij wellicht Als jij eens in mijn hart kon toeven en zien hoeveel pijn er tezamen ligt Dan zag je ook, ik ben heel droef en schreide je samen met mij, wellicht Als jij eens in hart mijn kon wonen en er…

In de liefde Gaat het vooral Om kracht En om keuze De kracht Om dwars door je angsten heen Je hart te blijven openen En de keuze: Ook als de dingen niet gaan Zoals je verwacht of gehoopt had Met liefde naar jezelf En de wereld Te blijven kijken…

Een ernstig gezicht. Daarna weer open en blij. Men voelt zich weer vrij.…

Ook God had afgestemd Op de inauguratie van Biden En Hij kwam aan zijn trekken Ook ik had afgestemd Verruilde mijn bank Voor een houten kruk Voelde me zo meer in de kerk Van Jezus Christus en Maria En Maria openbaarde zich Tranen moest ik bedwingen Bij de zo aantrekkelijke Harris En haar gedegen Gentleman Halverwege haakte God toch…

Ik wilde dat ik vliegen kon naar een land op verre afstand vroeg engelen hun vleugels af te staan soms komt er eentje op m’n frêle schouder zitten even vragen hoe de dag is vergaan ik vertel van mijn zoon zijn Parkinson en ons verdriet en steek een kaarsje aan na een poosje komt rust duidelijk voelbaar over me gedaald moet alleen een…

We zijn Allemaal liefde Ga terug Naar je zijn Als je de liefde mist…

Zonder een Gezond gevoel Van eigenwaarde Blijven we zoeken Buiten onszelf Naar goedkeuring, Toestemming en waardering Van de buitenwereld En lopen de liefde mis…

Een verwatert beeld en een vergeten moment. Niets dat je nog kent.…

Spertijd van negen tot vier Helpt ons geen zier Net als die nepkapjes De volgende beperking? Gordijnen dicht, verduistering!…

Een avondklok in gelijkheid geen ster op je jas maar lopen in de pas het virus heeft geen snor het schreeuwt niet het moord zonder dat je ziet geraffineerd en gemuteerd rennen voor je boodschappen sociaal in boetes afkappen er is geen haat er is geen ras, geen jood alles ligt volledig bloot stilzwijgen instemmen negeren, demonstreren…

Dat hadden we nog nooit zo hard gevoeld. Een herstart vol nervositeit, gebalsemd in het plezier van een nieuwe boekentas en een driehoek die nog in zijn plastieken tasje zat. Het zou me niet verbazen dat meer ouders dan gewoonlijk een uurtje vrij namen. Om ‘s ochtens mee te kunnen lopen tot aan de poort, of om ’s avonds aan de deur…