Jouw strepen waren diep Jouw geschreeuw kwam in mijn oor Jouw haat kwam in mijn hart Zo onschuldig dat het leek Was een schijn van wat ik voelde, Want het was een scheur in mijn boek Lange mooie tijden Leken zware donkere nachten, Want jij deed mij pijn En gedachten deden zeer Bij het kwetsen van mijn gevoel En angst bleef in mijn hoofd…

Hele nachten vechten Hele nachten rennen Hele nachten in het geweer Doodmoe word ik wakker Doodop en versleten Het wil niet meer Men zegt: het is verwerking Men zegt: het is verdriet Wat het is, het zal me jeuken Wat het is, vind ik niet spannend Het moet stoppen Dit mijn hele leven Trek ik niet…

Je bent zoals je bent, zeggen ze altijd heel fijn Maar wat als ik niet zo wil zijn Anderen kunnen makkelijk praten zij weten niet hoe het is om jezelf zo te haten Nooit in de spiegel kunnen kijken met je hoofd omhoog gericht dan lopen steeds de tranen over mijn gezicht Soms wou ik dat ik mijn gezicht eraf kon trekken en er gewoon weer een nieuwe…

Wat heb ik misdaan, dat ik nu niet vrij kan gaan? Gevangen in dit lichaam voel ik me eenzaam, zwijgzaam. Het verlangen zo ontzettend groot, geef ik mezelf niet meer bloot. Wens ik vurig naar zelfvertrouwen, ondertussen steeds meer mijn masker aan het opbouwen. Hopend dat zelfrespect ooit de plaats van onzekerheid in kan nemen, en het einde…

Niet in woorden te vangen Hoe mensen kunnen verlangen Naar een lichaam zo perfect Zo krijgen ze meer zelfrespect Een strakke afgetrainde buik Glanzende haren, zonder pruik Lange benen, gladgeschoren Een fijn gezicht en kleine oren Maar mensen kijk toch eens goed Dit is niet hoe je leven moet Je lichaam is misschien niet zo gewild Maar weet…

Geestelijke pijn zonder lichamelijke pijn is mogelijk, maar lichamelijke pijn zonder geestelijke pijn bestaat niet.…

het is geen zenuw maar een pees zegt hij die er verstand van heeft en wat nog meer ontspanning geeft: 't is niet de zenuwpees…

Zij kwamen elkaar tegen, besloten bij elkaar te blijven Trouwden kregen kinderen zagen er gelikt uit. ze liepen hand in hand. Strakke velletjes, vloeiende haren, blinkende tanden, met het volgen van de jaren, trokken de kinderen uit huis kleinkinderen volgden, nog steeds lopen ze hand in hand. De rimpels zitten hier en daar, ’t…

Vanaf de nek een vloeiende Beweging naar mijn billen maar Stopt nog net En laat zien de golvende lijnen van het schouderblad En ook links een schouderblad en die andere rechts Zacht maar aanwezig En sterk is Schouders en rug die hebben gedragen De pijn van al die jaren komt hier bijeen Tezamen op een plek die ik wel kan voelen Maar…

Herenbladen staan vol dames, damesbladen ook. Het verschil heeft weinig om het lijf.…

Onze lichamen tijdelijke voertuigen voor onze zielen…

Een spuitje en nog een, nee het is niet goed je krijgt er echt problemen van, hoe je het ook doet. Een trekje en nog een, van papa's sigaret, zachtjes, heel stiekem...paps ligt nog in bed. Een slokje en nog een, uit het glas van ome Jan, "hou er toch mee op, je krijgt er echt problemen van!" "De jeugd van tegenwoordig" dat hoor je nu heel…

Ik zie niet graag iemand die ik graag zie, in een rolstoel…

Het is moeilijk om nee te zeggen soms heb je gewoon geen zin om het aan iemand uit te leggen je baalt dat het niet gaat omdat je lichaam weer even staakt je geest is sterk en die wil wel maar het lijf is kommer en kwel dus het antwoord voor vandaag is !NEE! want mijn lichaam doet weer even niet mee hopelijk zeg ik morgen ja en dan weet ik…

Hoe de nacht mij ook bemint en loze uren de tijd bedrinken met de regen aan het zolderraam stamel ik pijnlijke kreten die gesmoord door het kussen zich als zwaluwen nestelen in de zin des levens de tijd beraadt zich als het licht zich eindelijk om mij bekommert en ik vermoeid weer aan een nieuwe dag begin…

Voor anderen vanzelfsprekend Niet meer dan normaal Voor jou slechts een hoop aan het Einde van dit verhaal In de bloei van je leven Klinkt als een cliché Zoveel kansen zoveel ideeën Alleen je lichaam werkt niet mee Beperkt in je doen en laten Toch geef jij niet toe Het zoeken naar een balans Naar het wanneer en hoe Niet zielig…

Je vrijheid is je ontnomen je kunt niet meer wegkomen je zit gevangen in je eigen lijf hij is gecrasht je harde schijf je hersens zijn het spoor bijster het is niet te helen met een pleister ze geven een verkeerd signaal ze zitten op een ander kanaal lichamelijk ben je er door uitgeteld alles moet worden bijgesteld zowel motorisch als fysiek…

Iedereen heeft normaal stijl, glad haar. Maar, ik weer, heb krullen al wel 13 jaar. Dat valt echt niet mee. Het is echt zo'n dikke bos. Ik kan wel met dit haar gillen: ik heb het zelfs op m'n billen, in m'n oren en neus, in mijn navel en aan m'n wimpers, aan m'n tenen en ook op m'n benen. Ik lijk wel Tarzan, die is nog niet zo erg.…

Kijk hij heeft een kunstgebit en dus een stralende lach maar een ding is zeker poets je echte tanden zolang als je ze hebben mag, want kunst is namaak dus niet echt. Verzorg je gebit een beetje slecht, of je tandarts gelooft ’t wel dan zijn die kunsttanden er ineens supersnel oké je kunt weer lachen en breeduit ook nog, maar er gaat niks…

natuurlijk lach ik mee met alle grappen en weet ik er ook een paar te tappen en stoer vertel ik ook een kwinkslag of een mop en ja ik eet af en toe wat lekkers en wil niet ongezellig doen en voor dikkers is gezelligheid gelijk aan eten een vooroordeel ten top want niemand ziet mijn stille tranen als ik in de spiegel kijk als ik probeer…