Waar het lichaam heeft gelegen is het gras geplet takken zijn geknakt de plek wordt vergeten het gras zal herstellen de tragiek blijft…

Is mijn kennis de hemel? zijn mijn gedachten de rivieren? is mijn geest het heelal? is mijn lichaam de aarde? mijn kennis is de hemel niet begrenst mijn kunnen beperkt mijn weten de hemel eindeloos mijn gedachten vlieden voort stromen verder groot verval gèèn vergelijk rivieren zijn gèèn gedachten rijk mijn geest het heelal zo groot…

Voor altijd gevangen in hetzelfde lichaam. Is er niks meer?…

Vandaag dapper mijn zwart oogpotlood gepakt Ja, ik opteer voor de kattenlook, die staat me echt wel machtig. Dat werd balen, sakkeren en een gepieker. De spiegel deed het niet langer, ik geloofde mijn ogen niet. Ogen bestonden gewoon niet... Ik dacht: meid, ga wat rusten Het verdict viel, je zal berusten. Wat boeide ik me op, in domme…

Stoute woordjes in je oor Plagende kusjes op je hals Strelende handen over jouw lijf Pure liefde tussen de lakens Rillingen van genot langs mijn ruggengraat ...…

Mijn vetrol is even zacht als mijn borsten zijn. In wezen verschillen ze niet veel. Ik ben het namelijk, liefste. Ik ben het.... alle drie.…

Toen ik veertig was adviseerde mijn dokter mij om geen tennis meer te spelen. Ik heb zijn advies opgevolgd en kon amper wachten tot ik vijftig werd om opnieuw te beginnen.…

Niemand kan ze nog verdragen. Wat zou er verkeerd mee zijn, met de plooitjes van het leven? Rimpel, asjeblieft... verdwijn! Niemand wil je nog dezer dagen. Alles moet nu gladjes en fijn. 't Leven valt zowat in duigen als maar iets ons lijf ontsiert. Toch zijn rimpels de getuigen van al 'n tijdje 'hier' te zijn. Niet het meest rare…

De banden van mijn fiets Rolden over de weg Naast mij stonden bosjes Aan de andere kant een heg De lucht was pikdonker Het was ook al wel laat Ik had nog niks door Van die vreselijke daad. De bosjes bewogen? Er stond geen wind! Een man sprong op Liep over het grint Trok me van mijn fiets Een hand over mijn mond Trok mijn broek uit Kneep…

Manusje krijgt zoveel te verduren Manusje kent de klappen van de zweep Manusje valt niet voor één gat te vangen Maar soms houdt iemand Manusje in zijn greep Over Manusje wordt maar wat vaak geluld De aandacht voor Manusje wordt goed verdeeld Soms wordt Manusje zachtjes geslagen Dan weer wordt Manusje liefkozend gestreeld Manusje moet…

U heeft er niet voor gekozen om TWEE handen te hebben of TWEE ogen. Uw ouders hadden geen inspraak in het ontwerp van uw lichaam. Maar als U goed kijkt, zult U zien dat alles in paren voorkomt. Uw ogen... Oren,...linker- en rechterhand Linker- en rechter hersenhelft Linker- en rechterboezem van uw hart,enzovoort... Midden in uw gezicht…

Oh.. de mooie benen van mijn vrouw zuilen van stroomlijn, gratie en kracht welk een prachtig gevormde onderbouw zoals Da Vinci ze moet hebben bedacht stevige enkels, niet eng dun en ietwat gebogen gebruikt als wapen tijdens haar koketterieën zachtronde kuiten, een streling voor ‘s mans ogen gladde schenen tot aan haar kusbare ronde knieën samen…

Als hart nou eens hard zou zijn, een hart van goud een houten hart als hart nou zacht zou zijn, een suikerhart, een marsepeinen hart, een hart dat spreekt, een hard oordeel, een harde kern een hart, op de goede plaats, een hart, dat klopt, een hard met een t in plaats van met een d, want een hard met een d klinkt van nature…

Leg je benen maar op tafel en je hoofd tegen de rug doe je ogen even dicht en kom langzaam weer terug. laat je hoofd maar even hangen je bent moe, dat zien we wel laat de boel de boel maar zijn voor je 't weet ben je snel weer de oude!…

Jouw strepen waren diep Jouw geschreeuw kwam in mijn oor Jouw haat kwam in mijn hart Zo onschuldig dat het leek Was een schijn van wat ik voelde, Want het was een scheur in mijn boek Lange mooie tijden Leken zware donkere nachten, Want jij deed mij pijn En gedachten deden zeer Bij het kwetsen van mijn gevoel En angst bleef in mijn hoofd…

Hele nachten vechten Hele nachten rennen Hele nachten in het geweer Doodmoe word ik wakker Doodop en versleten Het wil niet meer Men zegt: het is verwerking Men zegt: het is verdriet Wat het is, het zal me jeuken Wat het is, vind ik niet spannend Het moet stoppen Dit mijn hele leven Trek ik niet…

Je bent zoals je bent, zeggen ze altijd heel fijn Maar wat als ik niet zo wil zijn Anderen kunnen makkelijk praten zij weten niet hoe het is om jezelf zo te haten Nooit in de spiegel kunnen kijken met je hoofd omhoog gericht dan lopen steeds de tranen over mijn gezicht Soms wou ik dat ik mijn gezicht eraf kon trekken en er gewoon weer een nieuwe…

Wat heb ik misdaan, dat ik nu niet vrij kan gaan? Gevangen in dit lichaam voel ik me eenzaam, zwijgzaam. Het verlangen zo ontzettend groot, geef ik mezelf niet meer bloot. Wens ik vurig naar zelfvertrouwen, ondertussen steeds meer mijn masker aan het opbouwen. Hopend dat zelfrespect ooit de plaats van onzekerheid in kan nemen, en het einde…

Niet in woorden te vangen Hoe mensen kunnen verlangen Naar een lichaam zo perfect Zo krijgen ze meer zelfrespect Een strakke afgetrainde buik Glanzende haren, zonder pruik Lange benen, gladgeschoren Een fijn gezicht en kleine oren Maar mensen kijk toch eens goed Dit is niet hoe je leven moet Je lichaam is misschien niet zo gewild Maar weet…

Geestelijke pijn zonder lichamelijke pijn is mogelijk, maar lichamelijke pijn zonder geestelijke pijn bestaat niet.…