Tintelend Verwarmend Onvergetelijk Mooi was hij Onbezonnen hoop Ongerechtvaardigd verlangen Nooit verwezenlijkte droom Uit de herfst van 2008 Ik reik nog naar 'm Schim in de mist Blijft mijn spinsel In de herfst van 2009…

Voor jou zwem ik de oceaan over beklim ik de Mount Everest Ga ik door de diepste dalen kruip ik desnoods naar elk gewest Voor jou trotseer ik alle stormen wil ik verdwalen in de woestijn Alles wil ik doen zolang ik maar bij jou kan zijn…

Ik wil zijn wie ik ben, Oorspronkelijk, Puur, zonder een masker. Ik wil zijn die ik ben, Vrij, ongedwongen, Ontvankelijk. Ik wil zijn waar ik ben, Hier, daar Overal. Ik wil zijn als ik ben Vandaag, morgen Altijd. Ik wil zijn wat ik ben, Man, vader zoon. Maar ik wil vooral mezelf zijn met jou.…

Midden in een stokdonkere koude novembernacht hoor ik je lieve stem in mij en verandert mijn gedacht. Ik sta stil op en zoek mijn reeds lang vergeten boek tijden geleden kwam ik het ergens tegen, hopeloos zoek. Zie mij verrast, een oude danskaart die vind ik daar het herinnert mij aan zoveel prille liefde toen dat jaar wij waren nog zo…

Mijn ogen zijn gesloten en voel me niet echt ziek toch ben ik aangesloten op een innerlijk infuus. Jouw liefde stroomt heel langzaam diep in mij vermengt zich met mijn bloed en maakt mij minder moe. Gedachten zijn aangesloten door een onbekende link ik weet niet hoe te stoppen en of ik dat wel wil. Jouw liefde stroomt langzaam…

Een ontmoeting, oude liefde Die vonk in je ogen Van vergeten verlangen Toch is er dat vlammetje, onbewogen Warmte en wederzijdse liefde Dat vlammetje flikkert Als sintel van die liefde ’s Nachts lig ik wakker, onmacht Voel me alleen Herinneringen zijn verdwenen Geen arm om me heen Als verloren sterren in de nacht Het zoete licht van de dageraad…

In de diepste kamer van mijn ziel verborgen in het oneindige Is de liefde veel te groot overdondert steeds de grenzen Alsof je met je hele ziel mijn binnenste omsluit Onwerkelijk, verdwaasd en loos de weg naar jou is ver in tijd, in daden, in onze naasten in onze kinderen en dromen wachtend steel ik bij wijle je tijd minuten zijn uren…

ik duimnagel geïnkt de dingen zoals ze zijn kalm op jouw oogleden teer beschilder ik rood geroezemoes bij wie ik hoor in één lijn met jou naast elkaar wiek ik liefdeswoorden door zuchten gestreeld tussen ‘t naakte bewogen heel dicht bij jou die gedijen verborgen in diepe klanken bij elke voetstap voor je ogen als je lang kijkt naar…

aan de voet van de loreley gaf jij mij meer kleur stilte tastte niet jouw schoonheid aan nee, jij liet mijn stem spreken op wind en water door te luisteren van twee zijden naar de breekbare schelp jij behekst mijn liefde sinds ik jou ken vertel het niet door over de klip van taaltonen kom speel voor mij de melodie van het gouden hart…

Mijn gedachten dwalen af, ineens zie ik je staan Gevoelens komen in me boven, ik zweef, ik laat me gaan Zo lang geleden, niets veranderd, de liefde is gebleven Krijg het warm, voel je adem, mijn vlinders niet verdreven Toch is het anders als toen, volwassen, beiden een eigen weg gegaan Een gezin gesticht bij een ander, ver van elkaar vandaan…

Onze liefde was verloren In een droom Kon ik je nog maar even omarmen Als in een droom Ik heb gebeden voor geluk En hoopte dat het niet te laat zou zijn Stil als de wind Wil ik zijn in je omarming Koesterend mijn verlangen Omarmend mijn liefde voor jou Verlang ik terug naar die droom…

liefde speelt met haar een spel op de roos-blauwe straat van september dorpsluchten die toefluisteren de maan weerspiegelt het licht waar het water de stilte slaapt in blinde geheimen met de schaduw van de wind en in haar hart zwijgt het toevertrouwde door de maangele nachten van slaap onder sterren die stralen……

ssssst, zeg heel eventjes niets even geen woord geen lach of zucht laat alleen de lucht tussen onze lippen spelen…

Mijn grootste angst is om alleen te sterven Zonder kinderen of een geliefde naast mijn bed Waarschijnlijk ben ik nu op de helft van mijn leven en enkel goede vrienden om het mee te delen Slechts één keer mocht ik echte liefde ervaren Maar dat liep na enkele jaren anders af dan verwacht Veel van mijn hoop is toen gevlogen En een klein beetje…

Denk heel goed na Voor je je verliest in mij Leer me eerst kennen En stel je gevoel dan bij Weet dat ik van spelen houd Dat ik niet altijd meen wat ik zeg Ik zoek subtiel je grenzen op En gooi je dan zo maar weg Ik denk niet aan jouw gevoel Alleen aan dat van mij Niet met de intentie je te kwetsen Al komt er dat wel vaak bij Maar…

Ik val in de afgrond Jouw hart is het einde Het wereldse voorbij De wereld is verlaten Alles staat stil Liefde is geweest De diepte van jouw ogen De schittering van je lach Lieten mij rennend vallen In de afgrond Naar verlangen…

als ik voel dat ik het niet alleen kan wees er dan als elke vezel van mijn lichaam naar je verlangt wees er dan maar alsjeblieft wees stil en ijl als lucht als ik buiten adem raak mijn plichten verzaak het plotseling overal om me heen duistert en ik wanhopig fluister waar ben je dan mijn lief wees er dan…

Ik kan niet vinden wat ik zoek En kan het ook niet kopen Of is het dat je juist niet zoeken moet Er tegenaan moet lopen... Het komt op je weg maar soms ook niet Loop ik op verkeerde paden Ik weet het niet, misschien jij wel Naar het antwoord moet ik raden Maar staat er niet geschreven Wie zoekt die vindt...? Inmiddels heb ik ook geleerd…

Brooklyn Bridge in deze zwoele nacht laat mij los als ik spring in de diepte m’n vleugels spreid en zweef over East River Losing My Religion For the one I love…

Alles wat je zegt, zegt mij niks. Slechts het tikken van de klok is wat ik hoor. Verloren tijd. Want de waarheid, bezoedeld door jouw leugens, kreeg vleugels en ging haar eigen weg, van hier. Houd je mond, want er bestond, er bestaat, een ander mens, waarvan ik wens dat ik weet, hoe jij deed, hoe jij denkt. Ik ben gekrenkt. Tot op het…