te moeten kiezen zo bang om te kwetsen jou en meer nog mijzelf misschien om te verliezen om verloren te zijn bang voor de pijn om me volledig te geven ooit wordt die ene gevonden met alle risico’s van dien gelukkig kwamen we elkaar lang geleden toch tegen er bestaat geen angst meer sindsdien…

Als het morgenlicht door het raam naar binnenglipt en zijn nog doezelend gezicht met frisse stralen aantipt dan weet zij dat voor beiden weer een liefdevolle dag begint met mooie momenten zo bescheiden in het leven dat hun samen bindt…

Naar binnen gericht schrijft hij een teder gedicht, verwoord in een brief, aan zijn dierbare lief Naar binnen gericht leest zij zijn bericht antwoordt sensitief in een vers aan haar hartendief…

De ideale vrouwen, waarvan mannen dromen, dromen, gelukkig maar, niet van ons. De ideale mannen, waarvan vrouwen dromen, worden meestal ongelukkig, of zijn dom.…

De zon gaat kopje onder ik kan haast niet wachten tot ik je in mijn armen sluit de maan schijnt zacht en zoet ik heb je zolang gemist en verlang naar je warme huid Nu je zo dicht bij me bent in je nachtpon van rood satijn nu je halfnaakt voor me staat aan het begin van de lijn is er geen plek op aarde waar ik liever zou willen zijn.…

Als je liefde ambieert in het dagelijkse leven, kan je iets moois aan je medemens mee geven. Liefde gun je toch ieder mens ! Vele mensen zouden graag wat meer liefde zien, want ze missen het teveel. Geef elkaar meer aandacht, want liefde geeft zoveel meerwaarde aan het dagelijkse leven.…

herken je me nog ik was die sukkel die als hij je zag van oor tot oor gloeide ik was die sukkel die niet besefte dat jij slechts met mij stoeide die sukkel herken je hem nog ik denk het niet die zelfs dacht dat hij het was die het verknoeide maar niet ik jou maar jij deed mij verdriet die niets in de gaten had ik ben die…

Deva Premal zingt vanuit het Hart van Christus buitenaards verliefd...…

Tegen alle afspraken met jezelf in, Val je als een blok haar. Waarom, het had tot nu toch allemaal geen zin? Wellicht is dat nu eindelijk een keer niet waar. Dan de woorden, “Ik zie mezelf niet met jou”. Het hele verhaal tig keer in mijn hoofd afgespeeld. “Had ik nou maar, was ik maar dan zou....” Mezelf toch weer teveel ingebeeld. “ Sorry…

terug van waar ze was de straat met een geur van olie en benzine de pizzeria en kebab en uitlaatgassen en kut alweer de fiets gestolen alles is weer zoals het altijd was passend als haar oude favoriete jas hij loopt weer als vanouds door het altijd eerlijke bos hoort tussen het kloppen van de ijverige specht een overvliegende koekoek…

zoveel meer dan vleeslijk klinkt huidliefde als tastbaar bewijs van tederheid en o zo aaibaar het wegdromen in een zweem van wellust ver van de hectiek van de schrijnende werkelijkheid…

Een klevertje ontmoette eens een kleverin ze was erg mooi; hij werd verliefd op haar Hij vond, ze is voor mij dé prima vriendin leven zonder haar, is nauwelijks denkbaar Haar gevoelen leken even vol liefde te zijn Ze meende, wat een schitterend exemplaar Ja ze kusten ook urenlang in de maneschijn dat kussen duurde zelfs langer dan een jaar…

Ilse de Lange schenkt met haar glimlachmond slijm in mijn dorre hart...…

Het licht herrijst ook op tweede Paasdag. Een stuk frisser is het wel, de wind is aangewakkerd. De wind was de afgelopen dagen heel rustig. Het licht is er gelukkig ook op tweede Paasdag. Het Paasgevoel, voor iedereen anders en nu zeker. Er is veel verdriet op de wereld, hoe het verder zal gaan weten we niet. Geluk en liefde…

(Dit schreef ik voor een lieve vrouw, die haar man zo mist) Lieve man Op elf april zou je 63 geworden zijn. Helaas is dat er niet van gekomen, ik mis je nog steeds iedere dag. Onze verbondenheid was groot. Nu in deze periode heb ik het nog veel moeilijker, want wat hier op deze aarde gebeurt, is heel erg. Het coronavirus…

zo zacht je huid zo zacht zachter dan het fluweelste zacht ik zal je door je boven en onderaardse gangen volgen en blijven hopen dat ik als ik mag blijven slapen mijn lichaam mag warmen mijn blind verlangen laven aan jouw fluweelzachte huid deze diepzwarte nacht…

Opvallende kleuren in de lucht, ze brachten een mooie voltooiing van de dag bij zonsondergang. Fascinerend brachten ze hun unieke kleurenpracht. In stilte en met mijn overdenkingen, werd het een bijzondere avond. Mooie herinneringen nam ik mee aan de persoon die in mijn hart lag maar vandaag overleed, maar niet aan het coronavirus…

Judith Kloosterman, mijn eerste liefde, speelt nog steeds 'Für Elise'...…

zowaar zomaar kwam ik je tegen jij lacht naar mij ik hoefde niets meer te overwegen ik dacht die vrouw die wil ik aan mijn zij vandaag geef ik jouw dit gedicht kijk hoopvol naar jouw lief gezicht en zie hoe je net als ooit weer zo betoverend naar mij lacht na 30 jaar vanaf toen komen we elkaar weer tegen zonder dat we het beseften…

Mona Elisa is mooier dan de mooiste vrouw op schilderdoek.…