Hoe heeft het zo ver kunnen komen mijn twijfels zijn nu diep gezaaid Ik geloofde onvoorwaardelijk in jou maar ben jij mijn liefde wel waard Hoe heeft het zover kunnen komen dat ik het helemaal niet meer weet En ik nog wel met je verder wil gaan of dat ik je liever voorgoed vergeet Hoe heeft het zover kunnen komen ik ben langzaam ondergesneeuwd…

Ik heb nooit gesnapt dat mensen verliefd konden zijn Slapeloze nachten en beweren dat er geen anderen zijn Nu snap ik pas wat liefde met je kan doen Slapeloze nachten en dromen over de eerste zoen…

het is geen huis, nee meer een haven en niet omdat ik kom en ga ik leg ‘r aan, ga er aan land verzand in blikken en in woorden blijf ik komen, zonder gaan bestaan wij immers echt het is een thuis, meer dan een haven en wel omdat ik ga en kom ik blijf vertrekken, maar ook keren leren hoe het ook kan zijn niet te vluchten,…

in stilte wordt macht uitgeoefend zwijgende, alleszeggende ogen dwingen je een and're weg een huwelijk wordt besproken met iemand die je niet wenst je bent als een kip voor de leg we leven in alle vrijheid op de wijze zoals Allah het wil het staat beschreven in de Koran een jong zuiver hart krimpt ineen bestemd voor vrije hemelse liefde…

Liefde is als een gedicht het rijmt op alle woorden…

lakens verward en in de lucht vibrerende tederheid eenheid van wulpse vreugde handen, kussen gevuld met een zoet aroma en smaak jij, een geopend geheim ik beken: wit helder straalt jouw lijf in warm verlangen mijn hart beschermt de nacht.…

Ik noemde je mijn allerliefste Je geur bedwelmde me als een zee vol jasmijn De zoete fluisterwind was je gezang de weemoed van het zomerse land je gewaad In de lach van je ogen zag ik een wereld die blij danste in zon en maanlicht Maar aan het eind bleek het sprookje even bedrieglijk als de schoonheid van een luchtkasteel…

Ineens was je daar Meisje met je donkere haar Je lachende ogen zo sterk en expressief maar ook zo ingetogen Je vrolijke blik die zorgeloosheid lijkt te stralen maar wie beter kijkt ziet twijfels malen Jij met je zwarte bril en je ronde billen Je mooie volle wangen deukjes erin gevangen Bruine vlekjes in je hals Altijd daar…

mijn allerliefste noordzee hier ben ik weer voor de honderdduizendste keer wetend dat ik je nodig heb dat ik je desondanks soms negeer maar ik ben er weer voor de honderd en honderdduizendste keer de variaties van je golvenspel van je kleur en je geur zoals steeds toch net iets anders ik ben er weer maar niet langer alleen ik breng mijn…

Achter het bureau in de werkkamer Die ze de verloskamer noemt Is haar verdriet geboren Ze heeft het inmiddels te slapen Gelegd, vlak achter haar scherm Waar het vredig is en stil Het werd losgemaakt van haar En aan zichzelf teruggegeven Het schreeuwde angstwekkend Maar er werd gezegd dat dat Juist een goed en een gezond Teken was…

Ik gaf de Oleander aan een ander ook de Margriet kreeg je niet. de Clivia ging naar Lydia mijn Asters naar Annie Jaspers. De Gentiaan is naar Joke gegaan, het Vergeet mij nietje staat bij Rietje. De Gouden regen heeft Toos gekregen de Ridderspoor staat bij Floor. Onze Lavatera staat nu bij Vera en de Anemonen heeft Astrid meegenomen…

nachtogend likt de liefde ‘t hart en warm voelt jouw borst jouw rillen in catacomben lust weidt angst door Edens schaamte geurt jouw schoot slechts levenswater baart schaduw kleine dood in gouden schaal reik ik mijn ziel … ontbloot.…

'Zonder verdriet en zonder pijn Hadden we goden kunnen zijn.' Heel even weer terug in de tijd; De werkelijkheid weer droom. Hoe zou het zijn..?…

Geen geluid klonk 'r Geen gebouw stond 'r Geen lichtje flonk 'r Alleen jij en ik Samen In het donker…

Wanneer de stilte verdwenen is, is alles onrustig Wanneer geluid de overhand krijgt, slaat twijfel toe Wanneer liefde toeslaat, is stilte ver weg Daar waar het leven heerst, heerst liefde Daar waar het leven heerst, heerst spanning Daar waar het leven heerst, heerst onrust Daar waar stilte heerst, heerst rust Wanneer ik kijk zie ik niets…

Wat een wijf Zuiderparksociaalgestoord Maar in één woord, geweldig Waar ze dwars kan liggen, Daar ligt ze dan ook Vierenzeventig Ze lult honderd in het uur Haar ogen schieten nog altijd vuur Nettie Soms klink je bedonderd Maar ik vind je geweldig Wordt maar lekker honderd…

Blauwe ogen had hij Ogen waar ik telkens weer in wegzonk Ogen waar je uren naar kon kijken Maar wat niet verveelde. Ogen met een liefdesgloed als die je recht aankeken, Je nooit in de steek zouden willen laten. Met een blik van onschuld. Maar die tegelijkertijd met liefde ook zeiden Dat je hem nooit krijgen zou……

onder de steile hitte een breed uitgemeten middagdutje achter gesloten oogleden onscherpe herinneringen uitnodigende gestes vertellen een paar stille vroege ochtenduren heb ik mijn liefde bekend - mijn liefde voor hen - en ook mijn liefde voor jou hebben zij uiteindelijk toegestemd zo leven zij, de uren in harmonie met jouw zijn dat…

Kom liefste, ontkleed je ogen voor mij Want ik zie in jou meer dan de vrouw alleen meer dan het licht dat ik vond in je dromen Kom, zoek mij Verdwaal in mijn dal van zoete vergetelheid Los je smart op in de oceaan van mijn zacht begrijpen en rust voorgoed in mijn hart onbekommerd…

Onzichtbaar.. Kwetsbaar gevangen Zo dichtbij, toch verder weg dan ooit.. Hoe ver kan dichtbij zijn? Eenzaam dwarrelend Schreeuwende stilte Mijn ziel wacht; onrustig geduldig…