Wat zou ik me graag willen verliezen in het gevoel van de allesomvattende liefde, Verdrinken in de poel van hartstocht, Verdwalen tijdens deze ontdekkingsreis, De weg weer terugvinden als jij mij gevonden hebt.…

Laat ons verstikken in tedere woorden, laat ons zuchten, kermen bij het lezen van genot. Laat ons de beelden verbannen naar diepe kerkers van onze tenen waaruit ze nooit meer ons hart kunnen deren. Laat ons schreeuwen met elkaars stemmen, schrille tonen. Laten we nooit meer nemen de woorden waaruit we zijn geboren. Laat ons enkel nog wenen…

Afgunstig op elke metro richting jou Keurig in de rails zelfs in een rustig tempo komen ze terug En dat verbaast me…

Overrompeld door liefde en kracht, zittend aan het water, kijkend heen Daar zit jij, voor mij uit, turend over, net langs mij heen Ik steel je blik, je laat mij toe, ruimte tussen ons, krimpt in een De groene glans, scherp en zacht, gemengd van ver, mag ik je nu…

Ik geef je een cadeau van onschatbare waarde in de hoop dat je het wilt aanvaarden. Behandel het met liefde en respect, zodat ook jíj de waarde ervan ontdekt. De inhoud is breekbaar als porselein, wil je er voorzichtig mee zijn? Liefde, toekomst, hoop, troost en verlangen Zou je het willen ontvangen...…

Waar de zon zinkt in de zee en het strand zingt met de wind over het water golven gedachten van vroeg tot later…

Zacht, heel zacht omhul ik de weemoed van je gedachten met spinrag van troost de vrede van zonwitte dagen In woorden ben ik enkel een wever van wanen Maar toch.. Ergens… onvindbaar intens… omhels ik de verzonken schelp van je parel……

Jij hebt haar weg geleefd, uitgewoond, totaal ook leeg gezogen. Je liet haar niets nam alleen, hebt alles voor gelogen. Jij liet haar de illusies, alleen maar onwaarachtigheid, niets om te herlezen alleen maar jouw kleinzielgheid. Zij was jouw ornament, droeg bij aan jouw glorie. In haar hart heb jij nooit gekeken, jij maakte…

Kusje een lief kusje voor jou alleen jij krijgt een kusje van mij want ik vind je lief dus jij krijgt een kusje een lief kusje want ik hou van jou…

Laten we tóch gewoon samen zijn. Laat ons tóch gezamenlijk voelen. Niet gewóon liefde, niet enkel fijn. Maar allesomvattend, hetzelfde bedoelen. Ik weet heus wel, is niet gepast. Niet mogelijk zelfs, een wens alleen. Voor beiden immers, niet meer dan last. Gevoel verwarrend, misschien wel geen. Maar laat me toch, gun mij mijn dromen…

The whereabouts of love Neem een zebrapad, Loop erover en daar Kan het gebeuren, Of (tijdje niets) Bij het oversteken Van een plein Oversteken dus Zoals in mijn geval De ruimte en Mijn beweging in Die ruimte Met jou Om me heen…

Met jouw gezicht in mijn handen kus ik zachtjes jouw gezicht. Het is getekend door het verleden, dat onzettend veel heeft aangericht. De wonden zijn nog zichtbaar ook op jouw ziel, verbergen heeft geen zin, het was het eerste wat mij opviel. Teder neem ik jouw handen in de mijne en hoop dat mijn liefde de pijn kan laten verdwijnen.…

Net toen ik even dacht, Dat mijn wereld in storten zou Liep jij mijn leven in, Mijn muurtje was net weer in de bouw. Meteen was ik verkocht, Op slag werd ik verliefd. En maakte jij je in alle opzichten Bij mij meer dan geliefd. Ik kon niets anders doen Als me helemaal laten gaan. En ik was binnen de kortste keren Niet meer bij je weg…

Wat zou ik graag het vrachtje van je overnemen, wat zou ik graag in je schoenen staan, maar het mag niet zo wezen, je moet zelf torsen al is de vracht zwaar, weet mijn lief, ik sta ten allen tijde voor je klaar, om samen te torsen, om samen te dragen, om samen gebukt de enorme last te tillen, want samen komen we er wel.…

Gekwetst, Verstopt, Gemist, Gevonden… Mijn gevoel Je bent weer terug!…

Het land ontwaakt de nevel wijkt Het groene paradijs wordt leven Voel je de dauw die aan je voeten raakt als jij het gras vertreedt? Hoor je de wind die fluisterend in de bomen praat en jou vertelt dat als de winterkilte komt Ook dan ik aan je zijde sta…

Ik zou je zo graag willen vertellen hoe ontzettend ik je mis konden we maar even bellen om te zeggen hoe het is helaas is het ons niet gegeven te bepraten wat we hebben meegemaakt en om samen nog eens te beleven hoe diep we elkaar hebben geraakt toch wil ik je laten weten dat het goed met me gaat en je nooit zal kunnen vergeten je blijft…

De eik bracht het ver! Er ligt zelfs een vrucht van hem bij mijn vrouw in bed…

Alles zit binnenin Het is volop aan het kloppen Met alle regelmaat Soms even gelaten Het is dat ik je bemin Ben gelukkig niet te stoppen Je bent mijn kameraad Met alle bloedvaten Mijn weten zit daarin Ik kan het niet foppen Een mooi apparaat Ik kan je niet haten Jij bent het begin Ik hoef je niet te verstoppen Werkelijk…

Als ik in jouw donkere ogen kijk, dan zie ik mezelf ik verdwaal zo ver, maar ik hoef niet meer terug Daar waar ik dan ben Daar hoor ik thuis Als jij naar mij lacht Dan lachen jouw ogen mee Jij bent de zon, ik ben de maan Je verduistert me als je wilt Met jouw ogen waar ik in verdwaal Dat ene momentje als jij naar mij kijkt Dan... dan weet…