Kijkend op het water naar spiegels zonder lijn ontrafel ik de aanblik van ogen zonneschijn die spelen op het water met de jouwe en de mijn die zoeken naar de eenheid een blik te kunnen zijn Kijkend op het water dat zich rimpelt in de strijd weerklinkt mijn drijvend spiegelbeeld in klotsen dat zich wijd als een uitgestrekte echo voorbij…

in ‘t jonge gras liggen zachte regendruppels borsten koelen de warmte want jij beweegt liefde dromend de droefheid afgepeld onstuimig gewemel niet verheffend buigend, tere halmen rollend zand onder lijven jouw zwijgen niet breken mijn hand jou wekkend genot, een zweem avondwind over ’t stille water druiven, herfstgerijpte jouw laaiend…

De rijmelaristen die de mooiste woorden wisten, over albasten borsten dichten dorsten. Nevelslierten donkeren mijn hart daarvan snapt dus niemand nog een barst. Luister mooie woorden brakers, harteloze zinnen krakers, gedichten komen uit het hart, o ja op hart volgt altijd wel weer tart. Wit gemarmerd in't azuren blauw, klinkt…

Uit de mist van verloren jaren doemde het beeld op van een leven een aar vergeten na de oogst achteloos Het water was diep in zijn helderheid maar toch eindeloos bitter het graf van een verdronken roos Ach, deze droom heeft nooit het daglicht gezien…

honderd kilometer om iets uit te leggen zoveel zinnen, en niet eens zo slecht mijn lief, zij kan hetzelfde zeggen in één simpele centimeter, als zij het zegt mijn waterval van gebreide zinnen o, ik kan het uren achtereen maar haar twee minuten winnen het van mij, zij is en blijft een fenomeen…

Het komt misschien door het weer Dan schijnt de zon, dan weer niet Zo ook met mijn gevoelens elke keer Dan ben ik happy, dan weer niet. Als ik happy ben, dan zou ik willen schreeuwen De wereld laten weten hoe blij ik ben En al het moois in de wereld willen omarmen Ben ik dat niet, dan zou ik willen huilen dicht tegen je aan willen kruipen…

jouw zweet bevochtigd haar nacht in mijn vroege morgen zachte adem ogenblikken later een innig drijven in elkaar springvloed over steile klippen jouw geur verankerd in mijn huid.…

Ik zie je graag, ik hou van je Mensen zeggen dat tegen veel te veel personen Ik zie je graag, ik hou van je Deze woorden neem ik niet gemakkelijk in mijn mond Woorden zijn maar woorden Maar betekenen woorden ook de werkelijke gevoelens Gevoelens steek je weg onder het mom van ‘ik wil niet gekwetst worden’ Ik hou van je, deze woorden zijn recht…

ik hou van jou ik ben verliefd op jou als ik je ogen zie dan vertrouw ik jou en dan hoop ik dat wij voor altijd bij elkaar blijven soms zie ik jou als mijn vrouw ik wil trouwen met jou ik laat je nooit meer gaan waar je ook bent je blijft voor altijd mijn lieve knappe meisje je blijft voor altijd bij mij ik hou van jou…

Vergeef mijn onuitgesproken woorden Ze blijven steken in mijn keel Vergeef mijn onzichtbare tranen Ik laat ze niet zien, het zijn er teveel Vergeef mijn verlangen naar jou Het voor altijd samen willen zijn Vergeef mijn dromen Ze doen me zoveel pijn Vergeef mijn liefde voor jou Ik ben bang dat het zal blijven bestaan Vergeef me, asjeblieft…

Vol onbegrip Verwacht ik Vol teleurstelling Wacht ik Naar een teken van jou Smacht ik…

Laat ik me leiden ervaar ik de kracht Verschuil ik me achter wat ik juist dacht Laat ik mijn hart open samen met mijn gedachten Loop je vooruit of sta je te wachten Laat je me knielen en reikt mij die hand Zal gaan waarderen waar ik ben beland Zul je me vangen…

Vanuit mijn stoel zie ik je snuit, o lief, stap er nu toch even uit. Stap bevallig uit dat kader en laat mij zijn de lieve dader, die uit jou een nieuwe prent ontwikkelt, heel intiem niet ingewikkeld. Groots dit te beleven, fotomeisje toe, wil even met mij leven.…

Diep in je ogen, heb ik gekeken, en zag, waar jij naar keek... je deed geen moeite, je los te weken, omdat je mijn ogen niet ontweek... Diep in je gedachten kwam ik je tegen, en ervaarde, wat jij nu voelt... kwam jouw liefde mij precies gelegen zoals in mijn verlangen was bedoeld.. Diep in je hart, ben ik gaan zweven, en zweefde…

Gezichten vervagen als een levende herinnering Stemmen verstommen tot er enkel een stil gefluister te horen is de gevoelens van het moment worden steeds intenser aanrakingen telkens weer herbeleefd de vlinders zijn in zwermen aanwezig laat mij nu maar gewoon genieten en uitkijken naar later ik mis je nu al maar ik ben op weg naar later…

Water, heldere spiegel op bleke bergen koud sterrenlicht Eeuwig maagdelijk water zacht ruisend verhaal tekende zijn verre weg in onmetelijke rust En ik zag de glans van je schreden de wonderlijke gloed van de blauwe maan op je stil gelaat de schaduw van je tere silhouet dansend in het zilver van de fluisterende stroom Nu vraag ik…

jij zingt onhoorbaar zacht een lied tegen de stilte in de oren strelend danst blootsvoets liefdesvlucht van pauwenoog verspilt geen toon om niet te wekken hondengeblaf dat ‘t lachen van glimwormen niet duldt in friswarme nacht bedwelmt jasmijn die nooit geplant verwaait waar fantasie wandelt met wolken over de horizon naar…

Zoals de vogels vroeg in de lentemorgen hun lied zingen en de zonnestralen door het dakraam mijn lichaam beminnen De geur van gemaaid gras mijn longen vult met een lentegevoel is het in mijn hart een strijdgewoel. Het ultieme gevoel van geluk is voor mij een streven en ik ben er van overtuigd dat het eens aan mij wordt gegeven…

liefde hoe mooi kan het zijn of is het geweest Je allereerste liefde raakt je het meest tot in lengte van dagen over gaat het nooit het blijft in je hart! Je allereerste leerschool, hoe dan ook het blijft, niemand kan erbij alleen hij of/zij! Soms kan je erover dromen dagen lang! Dan put je weer energie voor de volgende eenzamen…

Als ik bij je was, Zou ik je omhelzen. Als ik bij je was, Ging ik leuke dingen met je doen. Als ik bij je was, Zou ik je zoenen. Als ik bij je was, Zou ik laten zien dat ik van je hou. Als ik bij je was, Zouden we praten over de toekomst. Als ik bij je was, Zouden we denken aan kinderen. Als ik bij je was, Zou ik me aan je voeten…