als ‘k jou verlang kras ik met scherpe nagels mij diepe groeven in grauwe uren versier met toverinkt krullen op trieste dagen let op de tekens die tussen aarde, hemel een God mij schreef; de wind zingt mij jouw lied en met de regendruppels bonst luid mijn hart op blauwe hemelpoorten ik bind om jou onzichtbare koorden een liefdesband…

Moet ik vanavond dan De woorden spreken De mooiste die er zijn Zo moeilijk om te zeggen? Moet ik vanavond dan Mijn hart laten spreken En hopen dat jij Verbonden met mij raakt Ga ik vanavond dan Mijn vervloeking tegemoet Trek jij je terug En bouw je muren om je heen Betreed ik vanavond dan Het ultieme paradijs Of verlies ik mij…

Niet dat ik twijfel Maar dit is wat ik weet Dit is wat ik horen wil Wanneer je mij vergeet Ik heb je nodig Om te zeggen Lief slaap zacht Ik ben nu nog wakker Omdat ik hierop wacht…

Door het dakraam Keek ik naar Het heldere mystieke licht Van de immer intrigerende maan Langzaam zwelt Beethovens Mondscheinsonate aan En voert mij verder weg Laat mij naar een ander universum gaan Waar ik de dag opnieuw beleef Elke beweging jij maakte Ga ik nogmaals na Om ze voor eeuwig te bewaren Waar ik stiekem in je ogen keek…

Toen ik mijn sporen trok in de tijd, jong, onervaren maar lustig, heb ik... en werd ik vaak verleid, ik beleefde alles heftig, vluchtig. De liefde kwam in overdaad, ik trok mijn sporen in de tijd, maar het heeft mij nooit geschaad.…

Alle jaren die verlangens Nog nooit je hand gevoeld Nog nooit je lippen beroerd Alleen in dromen zo bedoeld Al was je maar een dag verliefd Nimmer zou ik je meer storen Niemand ontnam dan dat geluk Alleen jij kon me dan horen Al drie jaar lang zo verliefd Nu nog meer dan toen Nu moet je me echt iets geven Al was het maar een zoen…

In jouw huis voelde ik het, de warmte. In jouw huis sprak jij het, mijn taal. In jouw huis zag ik het, het begrip. In jouw huis proefde ik het, jouw liefde. In jouw huis vond ik het, mijn thuis.…

Net zestien. Mijn eerste vriend. Trouwen, zwanger. Negen maanden en een week later. Een wolk van een zoon. Het kon niet op. Waar had ik dat aan verdiend? Vijftien jaar later. Heroine nam hem over. Zevenentwintig jaren lang. Hoe lang zal hij nog leven? Al die tijd. Wat ben ik bang. Hij overleefd elke dag weer Ziek ruzie bedriegen…

Jouw mooie ogen, stralen uit je lieve gezicht. Je stem klinkt als een helder klokje in de nacht. De traan die rolt over je wang brengt mij in verwarring, maar jouw ogen maken mij weer blij: het is een traan van geluk.…

Nooit zal ik bij anderen kunnen rusten. Nooit zal ik de dag vergeten, "Dat wij elkaar kusten". Nooit zal ik zoveel van iemand houden. Nooit zal ik tegen een ander zeggen Hoeveel ik van hem hou Nooit zal iemand van mij begrijpen "Wat ik voor jou voel". Nooit zal iemand anders weten wat ik hiermee bedoel. Nooit zal iemand anders die plaats…

een eerste straal de donkere slaap verdrijvend laat vogels zingen maakt de jonge dag tot poëzie: zelfs woorden zwaar als lood zweven naar ‘t hemelblauw en heel eenvoudig dringt een bloem door het asfalt waarop je loopt - mij tegemoet - met lichte tred en waaiend haar waterblauwe ogenblikken in ’t paradijs een glimlach lang begrijpen…

De weg hield plotseling op Sporen zijn nog steeds te zien Maar ze stoppen bij de afgrond Daar waar het hart argeloos Plotseling in een dwangbuis stond De wegwijzers staan nog steeds overeind Maar ze geven niet meer de juiste richting aan Deze weg is niet meer bruikbaar Sinds de zoete liefde argeloos Uit werd gezet door jouw schakelaar…

Ik kijk om me heen, ben niet meer alleen, Ik kijk in je ogen, zo stralend en blauw, Ik kijk naar je haren, zo blond en mooi, Ik kijk naar je lippen, hartstochtelijk rood, Ik kijk naar je gezicht, open en eerlijk zo mooi, Ik kijk naar je lichaam, warm en zo vertrouwd, Ik kijk naar onze toekomst, vol liefde en trouw, Ik kijk naar mijn hart, gevuld…

In ons dorp Daar woont een heel lief meisje Mooi en warm Een blijde lach Daarom klinkt bij ons Zo vaak dit wijsje Wij zijn verliefd Elke dag een lentedag Jouw gezicht en blonde haren Zijn voor altijd Een fraai gedicht Blijf dat beeld nog lang bewaren Als wij jou zien Straalt er een licht Heel ons hart Dat klopt alleen voor jou Door…

Sterretjes in je ogen, een mond om van te watertanden, een glimlach waar ik in kan verdrinken, zoiets moois zie ik alleen als mijn hart in mijn hoofd is gekropen.…

In de satijnen glans van parelmoer De welving van de kinkhoorn Haar huis Zong zij voor mij Vreemd maar o zo mooi Van haar verlangen Verdronken in het bleke maanlicht Van de ruisende zee En haar schuimbekkende paarden Van het levende water De dauwparels van de dageraad Van haar stille woorden Die ze nooit gesproken had Maar teder bewaard…

Wist niet wat het betekende toen ik jou tekende, ik tekende je helemaal uit. Jij bent een plaatje, een geweldig mooi plaatje maar wel een plaatje zonder geluid, want gistreren mijn lief, maakte jij het uit.…

Soms ben ik eenzaam Dan voel ik me niet blij Dan probeer ik mijn zinnen te verzetten Dan neem ik mijn knuffel dicht bij mij. Soms ben ik eenzaam Dan voel ik me niet blij Denk ik soms: 'Waarom leef ik niet vrij?'…

kom zoals je bent kom zoals je was kom als wie ik wil dat je bent schiet op neem de tijd maar kom niet te laat…

Hallo, vreemde die mij aan het denken zet. Het vreemde gevoel geeft naast mij liggend in bed. Hallo vreemde met je aanstekelijke geur. De geur van verlangen wachtend voor mijn deur. Helaas moet ik mijn deur op slot houden. Omdat er al iemand binnen is waarvan ik niet weet of ik nog van haar zou gaan houden. De wegen liggen te ver uit elkaar…