De weg tussen mijn en jouw bewustzijn is eindeloze zee De zee die ruist deint als het silhouet van een vrouw met een blik vol eeuwigheid Vannacht zal ik slapen in jouw dromen je koesteren als zonwit licht En het verlangen in mij zal fluisteren : Wees werkelijkheid verga nooit ik heb je lief zo lief…

en ‘k breek jou, elke dag tot jij opnieuw oranje bloeit bevlek mijn vingers zoals ik lijvendiep mij graaf in jou nadenkend zweef jij naar mijn lippen afwachtend adem ik jouw geur als ik je mond in glip en openbarst zoet op jouw tong elk stuk van jou smaakt weldra enkel nog als een herinnering en ik wil scherp onthouden wat mijn hand…

Het is triest dat jij zo doet Het is ook jammer Is nergens voor nodig Het is triest alles haal je door elkaar dat is jammer en triest Triest en jammer We hadden het zo goed maar je gooide het weg zomaar En da’s jammer want nu is het weg, voorgoed Dat is triest en jammer.…

De ruitenwissers vegen de kletterende regendruppels van de voorruit Op gedreven wijze jaag ik door de nacht over de snelweg naar mijn Lief die thuis op me wacht De brede rechte weg, anders altijd zo druk is op dit tijdstip leeg en verlaten het herfstweer in deze nacht één groot drama De amper zichtbare omgeving vormt kale schimmen In de…

Ik heb de deur niet open horen gaan en ook niet dicht Nu ik wakker word lig ik hier alleen en is het licht Ik weet niet eens of ze hier echt was of in mijn dromen Sterker nog, ik wil het niet eens weten Ik ben dus niet droevig, en ik heb ook geen pijn, omdat ik weet dat ze vanavond weer bij me zal zijn Maar hoe moet ik in hemelsnaam…

De zee is lachen en stoeien, zonnen en wandelen. De zee is ook kijken naar de zonsondergang, genieten van elkaar. Jij bent mijn zee. Mijn mooie, blauwe, grote zee waarin ik kan verdrinken.…

in verte weergalmen de klokken het licht de hartslag van dag die stervend verstomt tonen weerklinken verdonkerd en droef een avondzucht fluistert van ’t dagelijkse leed als wiege- en graflied ’t gezang nog vermomt verglijdende tijd lijkt vergrijsd en vergeeld speels dansen klanken volgen de noten bonte libellen zweven doorzichtig voorbij…

Mijn mooie oude stad aan Amstel en het IJ. Jouw pracht, jouw kracht, ook zo vitaal mijn mooie Amstelstad. Jij lijkt gestrooid uit losse hand, jij bent een wereldstad. Maar nu ik aarzel weet je want, mijn stad is niet meer zo de oude al heeft zij die allures eens toch wel gehad. ik aarzel…

De eerste kus van je leven De kus die je nooit meer zal vergeten Een kus van je eerste liefde gekregen Onhandig twee monden op elkaar bewegen Je voelt de vlinders in je lichaam zweven Een raar gevoel van binnen gekregen Door de vlinders die door je lichaam zweven Je hebt je eerste kus gekregen Van je eerste liefde in je leven Op dat moment…

jij was er altijd altijd voor mij ik heb jou laten vallen toen was de liefde voorbij waarom was ik zo dom? dom dat ik jou vergat...…

Het is jouw zweem Zacht om me heen Ik kruip bij je weg Nooit meer alleen Het zijn je woorden Zo lief en oprecht Jouw hart is open Jij bent wat je zegt Het zijn momenten Van jou en van mij Ook als je weg bent Ben je nog dichtbij Het is die glimlach Hoe je naar me kijkt Sprankelend teder Mijn gevoel verijkt Het is een streling…

Een wonder Dat is wat jij bent Jij laat me voelen In iedere huidvezel Dat je aanwezig bent En op me loert Je ogen Als zwarte meren Die alles zien Die mij zien Alsof je stiekem Over mij waakt De invloed Die je op mij hebt Is beangstigend En groots Maar vertrouwd als Een wonder…

Ik denk aan jou! Omdat ik voel dat ik van je hou! Er was geen minuut op deze dag, dat ik jou niet in gedachten zag!…

In stilte schrijf ik voor mij neer Mijn liefste lief, zij is niet meer De hartstocht die mijn pen nu leidt Was vroeger voor mijn Guinevere. De nacht is leeg, en ik probeer Papier te vullen, maar ik crepeer Nu ik moet denken aan de tijd Die ik bezat met Guinevere. Het leven wat ik ambieer Is uitzichtloos, en zie hoezeer Ik leef in oppervlakkigheid…

Ik droomde vannacht van jou Verdomd het was levensecht Opeens lag je naast mij in bed Hoe kwam jij daar nu terecht Je nam me gelijk in je armen Alsof je mij nog dagelijks zag En kuste mijn lippen zo zwoel Ik werd bedolven onder je lach Handen begonnen te strelen Jouw lichaam tegen mij aan Verslavend versmolten begeerlijk Ik dacht….. laat…

Zag je vanmorgen het was half acht, ik dacht waar aan denkt ze aan vannacht? Of aan het brood, de alledaagse zorgen? Maar als het mag, denk even aan vannacht zoals ik toen ik je zag vanmorgen…

Alleen al om de zachtheid van je huid ben ik op dit intermezzo uit als jij zo fijn van zinnen het daglicht buitensluit en met je perzikhuid het tijdperk van een nieuwe tederheid inluidt…

Qua sapintensiteit kan 't wel tellen, Qua liplossigvlottigheid ook, Wat betreft aantrekkingskracht is't lekker magnetastisch En wat zachthoningstrelerigheid op en top, Verlangdrangeriggraag wil ik je kussen, hoe lieviger, hoe graag Plezieriger en lieriger, wil ik je knuffen, Besnuffelen, behaarstrelen enzomeer,…

Het begon allemaal voor de grap. Dat we je probeerden te koppelen met … Zo begon onze vriendschap. Je had direct je oog laten vallen op mij. Maar dat liet je nog niet merken. Iedereen deed raar. Ze probeerden ons nu te koppelen. We moesten praten met elkaar… Ik had nog altijd niet door wat je voor me voelde, Tot je het zei een paar weken…

en gaan wil ik met jou heel vast omstrengeld door dat wat zachtjes tot mij komt gewaaid wat zich behaaglijk in mij ingegoten heel nietsvermoedend van wat naar jou gaat wat ook geen sleutel heeft noch eender welke omweg geen poort noch brug maar enkel ongeveer gewoon daar vloeit, aan het verlangen afgestaan jou raakt wat van mij komt gestroomd…