zo roestig de rozen zo rouwig gerief zo molmig het maanlicht zo heb ik u lief…

Wachtend in een lege kamer Leeg maar vol van eenzaamheid Wachtend op een stem, jouw woorden Op de hand die mij bevrijdt In vrijheid maar beperkt door dromen Gebonden in mijn diepste wil Spreek mijn taal, ik ben jouw luister Wachten... maar het blijft reeds stil Roep mijn naam, doorbreek de stilte Lief en zacht maar nimmer zoet Al…

kronkel jouw grimas uit het ware gelaat van verborgen gevoel lang verholen toon jouw waardigheid als spiegelbeeld in de reflectie van hoe het ooit was aanvaard het zijn waar de uitweg zoek aan het eind van doolhoven geborgen lag bevrijd er jouw leven als nieuwe dagen waar nooit een verleden jouw toekomst bepaalt…

De weg hierheen was mooi -ik zie je nu nog lopen- getekend op mijn oogvlies voel die warme stroom langs je heen kom bij me liggen en hou me vast, stevig vast…

Jij bent de open zee in mijn hart waarop ik grenzeloos mag verdwalen het mooiste bloemenveld in mijn leven waar ik steeds mijn hart kan ophalen Jij bent de fantasie die echt bestaat waarin ik graag de hoofdrol speel de rustgevende oase in mijn ziel die ik onzichtbaar dagelijks streel Jij bent de sterrenhemel overdag waaraan ik mij urenlang…

je weet met je lippen mijn contouren te beroeren met zachte stem probeer jij mij naar het paradijs te vervoeren jouw woorden in mijn oren kunnen niet anders dan mij ontroeren graag wil ik mij door jou laten vloeren kom……

Als een zomerzon die 's ochtends de bladeren streelt, hen bemint, koestert en van een koele nacht verwarmd, zo heb ik je lief.…

het zijn 160 tekens die ik sturen kan toch is het maar één teken van liefde ik droom weg op mijn gsm jij tekent mijn leven met een nieuwe sms…

Vrienden bij elkaar Allemaal stellen Wij zitten naast elkaar Twee vrijgezellen Grapjes over niks Je stoot me aan Siddering door mijn lijf Voel m’n hart eens gaan Je lacht zo sprekend En kijkt zo lief Ik vind je leuk! Mijn hartendief Fantasieën In mijn hoofd Onstuimige liefde Vurig geloofd Ik kijk diep in je ogen Kom dichterbij…

Jouw mooie woorden komen niet overeen met de onuitgesproken waarheid in jouw ogen ik zie verdriet, wrok, pijn en opgedroogde tranen ik had het stukje geluk in jouw ogen willen zijn Mijn hart blijft geborgen in jouw handen bloeddruppels sijpelen door jouw vingers ze raken de grond en spatten uit elkaar 't zijn de tranen van mijn gebroken hart…

Dat je nooit opgeeft, Niet voor mij of voor jezelf… Dat je nooit verlangend kijkt, Naar het blauwe hemelgewelf… En dat je nooit zult zeggen, Dat je het leven niet meer ziet… Dat je niet stopt met lachen, En langzaam dood gaat van verdriet… Want niet jij en niet ik, Zal de ander ooit verliezen… En niet jij en niet ik, Moet ooit een nieuw…

Duizendschoon in woorden Zachtjes verleid je mijn droom Je zinnen sluimerend van liefde Geurend als een bloesemboom Duizendschoon in tederheid Liefdevol streel je mijn wang Kroel je mijn wilde krullen Fluister je als vlindergezang Duizendschoon in dromen Visioenen laten mij zweven Jouw stem zwoel vol passie Door liefdesklanken omgeven…

Gesloten woorden gedreven door verlangen, Blinde verliefdheid opgewekt door lust, Een plaats omringd door dwalende gedachten Waar een gevoel van liefde rust. Verborgen gefluister onder een klank van begrip, Lonkend naar een troostend gebaar, Zoekend naar een sprankeltje hoop Voor het vinden van elkaar. Een vergeten belofte verdronken in…

Ik zal eeuwen naar je streven. Al ben je een zielig geval. Ik wil je vasthouden voor heel even. Of ik verliefd ben?...Ben je mal!…

je ogen spiegelen mij als liefdesranken van rode rozenwoorden waar gevleugelden tussen de nog tere bloemknoppen hun donsjes bewaren met liefde gevoed mijn hart verwarmen in tijd gerijpt door zon zullen we geluk plukken als rode rozenwoorden zonder doornen ik beloof ’t jou… in alle eenvoud…

Wanneer hij ogen sluit ziet hij haar in verte geknield met gevouwen vleugels breekbaar teer een blauwe nachtelijke glans geeft haar een magische teint en zij drinkt uit de bron van leven druppels helder als kristal parelen langs lippen naar beneden zij lacht tevreden zo'n ongekend gevoel hij versnelt zijn pas wil zijn elfje vangen…

Droom van de passie Vlucht door de nacht In beelden gevangen Waar jij naar me lacht Schijnsel van de maan Mijn dromen verlicht Glinsterend van liefde Streel ik jouw gezicht Sterren zo intens mooi Vervuld van tederheid Kleuren mijn verlangen Ver van de werkelijkheid…

De zon breekt door Wanneer jij lacht De wind draagt voor Jouw woorden; zacht Een wolk laat tranen Om jouw verdriet De maan ziet toe Op hoe jij rust De zee sust Ruisend jou in slaap De nacht raapt op Wat jij vergat En achterlaat Dat fluistert ochtendstond En morgenwind Als ik je niet meer vinden Kan…

Ontdaan van elke waan brak de maan in tweeën en zag de zee de liefde genadeloos vergaan Rozenblaadjes van geluk de laatste adem van stil begrijpen fluisterden zacht; 'hier eindigt onze nacht'…

de maan zilvert in nachtelijke majesteit door het zwarte kant van berkentwijgen onze ontmoeting is in een zachte koele nevel het maanlicht schittert in je ogen jij maakt de sterren de orion de verre nevels en kleuren tot je vrienden jouw gezicht is de sterrenhemel mijn eeuwige ster ik mag bij jou stralen warm en veilig in donzige…