Al zou ik willen vergeten de wind fluistert de bomen ruisen de huizen, zelfs de huizen… hoe je op je tenen jouw lippen de mijne jouw lichaam tegen en nooit was ik lichter mijn naam vergeten sprakeloos je mond losgescheurd op je eigen benen gaan staan je eigen weg gegaan en ik hier naamloos woordeloos zwaar van het verlangen…

Ik zou de liefde mooier vinden als jij hier nog zou zijn m'n liefde stierf niet na jouw dood iedere dag voel ik nog de pijn Ik voel alleen nog de stilte van het intenste verdriet toen jouw hand koud werd en mij op dat moment verliet Ik hou van jou, niet van 'n ander en dat zal ook niet snel gebeuren niemand kan dat wat jij wel kon, jij…

Ik voel de stilte om me heen Een gevoel van eenzaamheid Zoveel mensen lief voor mij Maar ik mis jouw tederheid Als een klimop om mijn hart Zit jij diep in mij verweven Ik mis je vriendschap je liefde Gevoelens die blijven zweven De zon streelt nu zacht de dag Een parfum vol met rozenlucht Geraakt door al die schoonheid Voel ik geluk…

Mijn leven is veranderd ineens een andere draai het komt écht door jou dat ik naar liefde zwaai Een prachtige rode draad van liefde zo heerlijk zoet wandelt nu door mijn leven het voelt waanzinnig goed De wolken kleuren helder de lucht klaart hemelsblauw het is niet te verwoorden hoe zielsveel ik van je hou…

Schat klim even in mijn gedachten Neem dan mijn woorden met je mee Lees de zinnen vervuld van liefde Wild stromend als een emotiezee Kijk heel voorzichtig in mijn hart Jij zult jezelf zien daar van binnen Een spiegeling van mijn verlangen Om jou te koesteren en te beminnen Herinner mij in mijn mooiste dagen Denk me voor eventjes heel dichtbij…

Wandelend door een drukke buurt, ogen op schoonheid ingesteld door hormonen voortgestuurd, door adrenaline vergezeld als eigenaar van mijn eigen gevoel, en mijn verloren verstand gefocused op mijn heilig doel, zij op mijn netvliezen gebrand zij is van binnen als van buiten, onbeschrijflijk hemels mooi zij laat vogels mooier fluiten, dwingt…

Je zegt je bent vrij maar jouw hart laat de kooi gesloten is er een grens aan pijn een grens aan verlangen of een grens aan tomeloze liefde slechts de sterren kunnen het vertellen ik laat jou wonen in mijn dromen bivakkeren in mijn hart…

Ik wil je telkens iets vertellen, Maar keer op keer zijn mijn woorden zoek Het zou gaan over gefonkel, vlinders en verlangen, Over schittering, rust en vertrouwen, over liggen in het gras, schouders en eindeloze kussen, over het kunnen verliezen, over dromen en verdriet. De woorden lijken paraat, maar eenmaal voor je staand zijn ze er niet.…

Het waren de laatste overgebleven helden Van een tocht die jaren duurde Waarin zij hun liefde wogen In elkanders armen en wanneer hij ‘s nachts thuis kwam vond zij hem ’s morgens Dichter bij haar dan ooit, dan drukte hij zich tegen haar Borst en hoorde haar hart slaan Zij genoot van elke blik die hij haar schonk En vond het zo leuk om zich…

vingers die me pletten maar niet hardhandig de handen zijn lief ik wil ze zoenen kleine kusjes geven op elke vingertop ontelbaar veel en dan handen die beschermen stevig om me heen gekruist achter m'n rug zoekend naar mijn billen maar niet brutaal hoogstens ietwat eigenwijs en dan lieve, zachte vingers met ongelakte nagels voelend aan…

Je vraagt je vast af ondertussen wat voor mafkees je voor je hebt Er is over wederzijdse gevoelens nog met geen enkel woord gerept Maar getroffen als door de bliksem vanaf onze eerste keer samenzijn Mijn God wat gebeurde er met mij waarom voelde dit toch zo fijn? Ik ging bij mezelf te rade en vroeg mezelf: wat is dit nou? Kwam tot de conclusie…

Dokter geef mij een medicijn tegen deze gruwelijke pijn mijn hart is aan stukken gereten en voor de leeuwen gesmeten waarom blijf jij zo laf ik sta werkelijk helemaal paf help, waar is de delete knop gebleven zodat je digitaal kan worden weggeschreven…

Ze lopen beide langs het strand Van oorzaak naar gevolgen Dan vraagt zij plotseling aan de wind Of hij hem wil volgen Samen lopen ze naar de zee Kijkend naar de golven Hoe hoog zijn ze, zo prachtig! De wind duwt hem in haar rug “Kijk eens!” lacht hij... “Wat zijn we samen machtig!” Gauw loopt hij het water in Nooit meer kwam zij terug…

Als een handje om je mooie keeltje zei je dat ik je een beetje benauw Maar ik kon er echt niets aan doen je bent ook zo'n onwijs leuke vrouw Net als jij schrok van mijn reactie schrok ik ook zelf van de mijne Ik zal vanaf nu ook echt proberen mijn opstelling te verfijnen Maar weet je wat ik wilde bereiken met de dingen die ik tegen je…

Uit een ketting van woede breek ik mij los, waarheid en leugens, total loss. Ik zie je gaan, ik zie je komen, luidkeels roepen, onzeker dromen. Mooie woorden om me heen, een kreet van angst, ben weer alleen. Antwoorden zoeken, staren naar de grond, waar is de wereld waarin ik je vond? Een kille ruimte omgeven met angst, maar het gevoel…

Het mooiste geschenk in mijn leven ben jij om wat je losmaakt zo heel diep in mij Wolken van geluk laten mij zweven jij maakt me gelukkig weet me zoveel te geven Paden van rode rozen bewandel ik met een lach zolang jij bij me bent geniet ik van elke dag…

De smaak van liefde Zo heerlijk zacht zoet Smeltend op je tong Lekkernij in overvloed De vlucht van vlinders In miljoenen gekomen Dwarrelend door je lijf Prikkelen al je dromen Een hart vol met passie Met fantasieën doorklieft Gedachten in de wolken Tot op de bodem verliefd…

Zittend op een terras in de zon tasten wij elkaar geestelijk af Drie uur lekker met je kletsen was voor mij bepaald geen straf Gelijkwaardigheid, compleetheid zo voelde ons samenzijn voor mij Openheid, eerlijkheid, spontaniteit waren daar zeker ook nog eens bij Indrukken schoten door mijn hoofd vonden langzaam maar zeker hun plek En na…

tijd raast voort waarin ik mijzelf heb geaccepteerd de wereld ga verkennen aan anderen kan wennen jij in een oase wachtend op mij warmte en liefde voel me vrij de toekomst is kleurig in rust vol rode rozen…

Kort in lente Geruisloos stamelde zij hard in eenvoud verward indien het zo moet zijn ontpopt mij nieuwe start Maar de keuze beperkt wordt wreed bedwongen ontzien haar angsten niet ontvouwen opgedrongen Gespreid ondergaat zij sidderend nat verwarmt ervaart haar broze vleugels verheft zich door zon omarmt Uit hemels blauw zij…