Je hebt me lang in onzekerheid gelaten, Slapeloze nachten, iedere dag Gister wilde je er ineens met me over praten En wat ik verwachtte was een tegenslag. Het kwam voor mij zo onverwacht, Je uitte je gevoelens voor mij, Stiekem had ik daar al die tijd al op gewacht. Was dan eindelijk die onzekerheid voorbij?! Ik had iets speciaals bij je…

Heb slechts even met je gesproken was eerst niet van je gecharmeerd Je kwam kil en afstandelijk over maar dat beeld bleek geheel verkeerd Toen ik moeite nam je aan te spreken bleek je warm, innemend en charmant Door de indruk die je op me maakte vergat ik je naam te vragen naderhand Ik hoop je ooit weer tegen te komen en je alsnog je naam…

Plekjes van ontspanning gebiedjes van genot wegdromen in armen fluisteren in oor hele avond door langzaam kussen van neus tot tenen slokje cider nemen affectie, geborgenheid, geven, laten geven intimiteit stroomt rivieren lang naar warme zee van rozige liefde kom naar het Centrum voor Levensgenieten…

De zomer van de eerste keer is nu al zo lang geleden ik herinner me haast niet meer hoe en wat we precies deden scheen de zon of was er regen of hadden we gordijnen dicht weet wel dat ik heb gelegen maar van het geheel weinig zicht ben die zomer echt vergeten heeft niet zoveel indruk gemaakt heb van liefde toen gegeten maar had het wel…

wazig mijn verlangen met oeverloze spijt als parelende tranen die jij voor mij ooit liet aanvaard mijn broze handen zacht troostend gestreel jou rakend als een veder teder als een lied in gefluister van woorden een kus naar jou toe na morgen is vandaag een dag zonder verdriet…

Hart van geblazen glas…. Breekbaar van verlangen Zacht glanzend en poreus Door tederheid bevangen Waterval vol van emoties Helder gevuld tot de rand Dromen zo oprecht mooi Omgeven met zilverzand Hart van tomeloze liefde Vlinders met een roze jas Kwetsbaar en zo weerloos Jij hart van geblazen glas…

waar de dans van het licht jou omringt met leven het tastbare verdwijnt een hart zich sluit nachtelijk dwalen verglijdt in dansen duister en licht versmelten als één zullen handen gesloten langzaam ontvouwen ontvangt zij het leven dit liefdesduet en het eind van dromen wordt zacht gefluister tranen een lach nooit meer duister…

met kringen als feest beest prangend met haar geboemelte dwepend in koele zwoelte vertoon van heel eigen geest doorkijkbloes flauwtjes violet haar roos ontloken uit pioen als sterrenbeeld schorpioen aan zet zij voor frivole pret hups fluks in de lamborghini gesprongen de vrouw met kloten eigen zin in wil besloten lang slank sex chic in…

Hij heeft haar op wolken doen lopen samen door hemelrijk gevlogen lucht was nooit blauwer in levend bestaan in zonnige stralen van samen gaan Haar lichaam siddert nog na als koude wind haar huid beroert en zij zucht van emotie van besef…

En als ik je zie merk jij dan dat ik even een paar seconden in deze tijd geheel gewenst stop met leven. En als ik je aanraak merk je dan dat ik bang even opkijk om te zien of je ook merkt dat ik naar je verlang.…

Verdwaald in je ogen Een stilte onder het maanlicht Jij en ik Verdwaald in je woorden Een licht in de duisternis Jij en ik Breek de stilte Doof het licht Jij en ik worden één…

Jouw stralende oogjes schitteren van plezier ze doen mij smelten zelfs al ben je niet hier Je bent niet mijn kind niet van vlees en bloed maar ik kan zo genieten als ik jou met liefde voed Ik voel me zeer gelukkig als je slapend bij me ligt en je zacht met je handjes kriebelt over mijn gezicht Je bent mijn stoere bink je kunt altijd…

zij beheerst fluisterende woorden een stilte die voelbaar is verlangt naar zachte momenten waar tijd heel even vergeet dat ze toegeeft aan verlangen pijn ruilt voor een lach de openheid van dromen heel even omhelzen mag…

Tranen glijden over wangen zo ziels alleen naar benee het hart is geraakt goed geraakt en wankelt voor even even uit het ritme vertraagd. De tijd is kostbaar zonder tellen, tikken of een uur het is er nooit genoeg maar soms dan heb je gewoonweg tijd teveel. Wegdromend in de ramen over iedere avond vol plezier de heldere nachten en…

fluister één ster het ochtendgevoel laat de nacht vrij in ontwakend gelach vat in één glimp die avondrood blues waar dagengeween tot traan is vergaan…

zinderend de dame in de blues vlinders vlammen bij haar binnen blauw verspringen haar zinnen mailt ze vers van uit d’r blouse? teder nodend vrij zij is verbaal gracieus geletterd op de schermen heren begeren jagend in hun termen hun toetsen spreiden minne via taal knallen knetterend uit computers gulzig sturend droge roos in brieven flatteus…

De dag is als nacht in donker gehuld wanneer ik jou niet heb gezien geen woord met jou heb gesproken Mijn hart voelt gebroken met eenzaamheid gevuld verdwaald in dagen van tijd rond zwerven in eeuwigheid…

De dagen praten weer vandaag zo lang de stilte vastgehouden in een wedstrijd zwijgzaam is. In mijn buik lag jij te wachten. Languit gestrekt over vragen, zo zij onaangenaam blijven zouden. Door het woud aan twijfels heen bereikte ik het zeggen, mijn lief: ‘de antwoorden heb je al’.…

Wat ik zie is onzichtbaar wat ik voel is ontastbaar wat ik wil zeggen is onzegbaar verlangen naar jou is volledige vergeefsheid want wat ik koester is slechts een spiegeling in de lucht dus ik laat je voor wat het is verspeel niet langer de naakte waarheid maar leef de gekte van alle dag…

Negeer je hart en vergeet me maar Doe net alsof ik nooit heb bestaan Verdring elke herinnering aan mij Laat mijn beeltenis voor altijd gaan Verzwijg mijn woorden en gedachten De liefde die ik voor jou heb gevoeld Vergeet mijn ogen met gebroken tranen Alle tederheid die voor jou was bedoeld Verwerp de vriendschap die ik voelde Je bent er…