Ik zie niets meer Het glas is helder Maar ook zo leeg Waar ben ik Na al die tijd gebleven Mijn liefde voor jou Is met de tijd verweven De dag dat mijn Spiegelbeeld verdween Ik herinner me niets Waar ben ik In deze wereld verborgen ik ben niet levensmoe En jij niet zonder zorgen Ik zwaai naar Wat al is vergeten Groeten en verdergaan…

Mijn hart klopt, mét atriumfibrillatie en ondanks een schamel pompvermogen van 36 procent, nog steeds elke seconde van de dag; en voor allen die ik lief heb klopt het altijd en intens nog voor jou. Eens regent het pijpenstelen van tranen en overheersen diepe emoties, omdat medicatie geen soelaas meer bood; met dit gegeven heb ik mij al…

Ergens in het begin van wat we beschouwen als tijd ben jij, gemaakt als verlengstuk van mij. Jij, bent uit mijn rib gemaakt. Wij, zijn voor elkaar bewaard. Jij, bent de reden waarom het niet met een ander went, Wij, zijn voor elkaar bestemd We zullen hetzelfde dak delen, Ons liefde bezegelen. In welvaart uitbundig feesten, en in armoede uit…

Nu de herfst eindigt begint de winter door bevroren gevoelens in de nacht leeft jouw glimlach die mij ontwaakte voor het altaar naar jouw lentedag. Het beeld van kale bomen in de berm toont het kleurloze gevoel dat ik zie met emoties omringd op jouw lentedag dat je het sprookje draagt als een illusie. Al zijn wonderen nog…

Net als hoe de zee eindeloos doorstroomt zonder dat het volraakt, stroomt mijn liefde voor jou zonder dat het zoekraakt. Jij bent mijn laatste hoop die ik had verloren, telkens als ik me alleen voel kom je naar voren. We praten en lachen dan vaak Voel me volmaakt. Maar alles verdwijnt als je weer weggaat. Bevrediging ligt in je kus, alleen dat…

Rond mijn hart woedt een oorlog en diep in mijn onbewuste knagen de robotratten aan mijn fundament. Er zingen nog steeds lieftallige sirenen op de rotsen langs de wilde oceaan, waar ik in rond dobber. Ik geef niets om mijn imperium, dat immers louter uit schade bestaat, al tellen de profiteurs de zegeningen. Ik erken de erfzonde, al…

Mij zal je niet vinden Ik kan mij niet binden Je zal mij niet kennen Bevestiging van mijn liefde vind je niet Laat echte liefde achter me en vlucht in de volgende kik Ik ren,ik vlucht Voel geen liefde voor mij, laat me gaan in mijn onbereikbare bestaan Hecht niet, want ik durf niet Raak me niet, bereik me niet Voel me niet, want ik vlucht…

Tekst op de muziek van 'As' gezongen door Stevie Wonder - zie link. (herhalingen staan tussen haakjes) Zoals aarde om de zon weet heen te draaien En de rozen weten lente is in mei Zoals haat weet liefde wint Weet waar liefde dus begint Liefde begint bij jou en mij Zoals toekomst voor vandaag een vraag zal blijven En we morgen weten…

Als de afstand groter lijkt wordt de liefde dieper in het onaantastbare vangende met je blik weet je weer wat pure verliefdheid is Het cement tussen de stenen van liefde die een huis bouwen van uiteindelijk geluk maar het onvermijdelijke verdriet ook een kamer gunnen een zijkamertje!!…

Soms wil ze haar vleugels uitslaan ver weg, ...hier vandaan trachtend zich nog uniek te voelen liefde zonder doelen iemand die van haar houdt, puur en naakt zoals eens de wereld werd gemaakt.…

Liefde is een licht, dat nooit dooft liefde overwint alles, geeft kracht liefde blijf erin geloven het leven verloopt vaak anders dan gedacht Liefde is iets geven van jezelf liefde is een kwestie van vertrouwen liefde is onzichtbaar, onmeetbaar,vaak onbereikbaar weet op wie je kunt bouwen Liefde verdraagt geen wrok liefde is het ritme van…

Twee meisjes Zongen zachtjes Hun lieve liefdesliedjes Beide meisjes creëerden Hun creaties koesterend Afscheid nemend Maar nooit Van mijn netvlies Dansend in dromen Alles lost langzaam op Niet deze dromen Altijd bij mij dragend Daarom zing ik mijn lied In de verre velden Wie zal het nog horen Alleen mijn twee meisjes…

Kwam je tegen in de gang Kuste je voorhoofd Zacht jouw lippen dan mijn mond En voorbij je warme wang Voeld' ik je lichaam Ontdooide winter Danste lente dan haar zang Geurden zoete zomerkleuren Waaiden wervelend de wilde wolken Van woest en stoom naar teer lief loom Verstilde wereld, luwde storm Speelden bladeren nog wat in de herfstzon…

Met jou wil ik de wereld rond Als ik viel en jij nog stond Hielp je me altijd van de grond Als ik het eventjes niet zag Was daar jouw glimlach De glans van jouw ogen Heeft me nooit bedrogen Eén blik is genoeg Alles op tijd, nooit te vroeg Ja tot het eind der dagen Blijven mijn ogen naar jou vragen…

In de kern van cirkels gevormd door één regendruppel vergroot mijn visie door de deining aan de waterkant. Het meer dat zich laat schitteren door het avondlicht leeft jouw warmte op waar ik met gedachte ben gestrand. Draaierig verwateren dromerige belevingen in mijn utopie terwijl jij mij hypnotiseert door cirkels van mijn traan…

Verlichte krachten bundelen in de verte vanaf de boulevard tijdens een heldere nacht waar aan de horizon hoop straalt in een universum. Omarmt met jouw hartstochtelijke passievolle hart deel jij je inzicht vanuit de aard van gevoelens waar ik de openheid ervaar in jouw atrium. Op de boulevard gedurende de herfstavond…

Eén hartslag verwijderd van een gelukkig zijn. Om wat nog niet werd verworven; of zich kon losmaken van die uitzonderlijke pijn. Een losmaking nog verhinderd door een begrenzende muur die geen ruimte biedt aan de passie van een hartstochtelijk vuur. Eén hartslag verwijderd van het eerste plan. Waar wat eens werd bedorven zich nog herstellen…

Ons weerzien, alsof de normaalste zaak van de wereld, het innig zijn, alsof altijd zo geweest het afscheid, alsof altijd zo geweest dat we gewoon los, los van elkaar ons leven leven als zo'n klikknoop van je jas, dicht lekker warm en open, luchtig, frisse wind erdoor, vaak is er nog een rits, maar die klik is het dekkende, finishing…

Het licht van mijn eigen vrouw is met geen ster te vergelijken. Lichtjaren zijn haar wereldvreemd, want ze leeft al jarenlang met mij. De liefde van mijn eigen vrouw is met geen pen te beschrijven. Zij alleen is de trouwe moeder, die onze kinderen leven gaf.…

Ik hou zoveel van jou en blijf je eeuwig trouw. Woorden, mooie woorden. Maar waar ben je nou. Ik voel veel te veel en te vaak eenzaamheid, een te kwetsbare kou. Ik voel hoe ik opnieuw rillend zoek naar het vertrouwde pad der eenzaamheid. Opnieuw, onkwetsbaar. Daar is het veilig en inmiddels zo vertrouwd. Daar had ik al mijn muren…