Ik wacht op jou elke morgen Dan word ik wakker en maak ik me zorgen Jij bent er niet, een lege plek, een leeg gevoel Ik begin te twijfelen, ik weet niet wat ik voel Ik begrijp niet waarom jij wegging Kan niet geloven hoe onze liefde verging Wil niet alleen zijn op dit moment Zeg dat het wel gaat, maar ik raak er niet aan gewend Ik kan jou…

als ik kan zingen zing ik over jou de prachtigste klanken verwoorden jou als ik kan schrijven schrijf ik over jou de prachtigste zinnen beschrijven jou als ik kan schilderen schilder ik jou iedere strelende strijk is van jou als ik kan fotograferen fotografeer ik jou de wonderschoonste plaatjes zijn van jou je…

Hij zit hier zo vaak, hier voelt hij zich fijn. Hier kan hij rustig denken, over zijn geleden pijn. Hij zal hier niets zeggen, hij blijft hier zo stil. Luisteren naar de golven, is alles wat hij wil. Met dicht geknepen ogen, voelt hij de wind. Hij heeft hier niets nodig, Hier is hij blind. Hij hoeft niets te vragen, alleen denken…

Opeens spook jij door mijn hoofd Had er zelf niet meer in geloofd Dat ook ik verliefd kon worden op een dag De dag is gekomen, de dag dat ik jou zag Nu probeer ik te werken, probeer ik door te gaan Maar steeds weer zie ik jou staan Wat kan een leven toch gek lopen Kon hier alleen maar nog op hopen Nog één keer geef je me een kus en knijpt…

Steeds weer en heen en weer bewogen, als goudkoren zwaaiend in het open veld, heb je me aan je lippen voorgesteld en stond je keer op keer over me gebogen, als door wind tegen de vlakte gespeld. Die eerste kus is reeds vurig vervlogen, maar nog steeds als we een kus betogen word ik opnieuw aan je zoetheid voorgesteld. Je tong die voorzichtig…

Mijn schrale pen bleef woordenloos Bij het horen van jouw stem Die dieper doordrong in mijn ziel Dan zijn inkt in het papier En al krast hij enkel oppervlak Toch is hij mijn gezel De enige die jou verstaat Een ander houd ik niet Een ziel kan enkel zwijgen Van wat haar heeft beroerd Jouw stem trekt dieper voren Dan mijn pen in het papier…

Kom, laat ons lopen naar de dood heel stil en teder, hand in hand. Geen mens die zo een afspraak maakt Een zwijgende bizarre overeenstemming Van jou en mij Of komt de dood soms naar ons toe terwijl wij stil staan in de tijd en het decor wordt afgerold Een zinloze banale onverschilligheid van stof en as Maar op de dag van samenkomst…

De geur van jouw haren de kleur van jouw ogen het bewegen van jouw lippen niemand kan daaraan tippen 't Bewegen van jouw handen fel en met zoveel passie 't Uiten van gevoelens maken je tot 'n apart mens Jouw gesprekken en verhalen hartstochtelijk verteld brengen mij elke keer in 'n hemelse sfeer Ik zie alleen maar jou woorden…

De wind door je haren je ogen vol emotie de zon op je huid ik kijk naar je ik zie ... Lopend door het zand verdwijnt de gedachte die door me heen flitst dat je niet zult wachten ik hoop ... Golven over onze schoenen we hebben niets in de gaten onze gedachten vloeien samen en vullen op de ontstane hiaten ik denk ... Struikelend over…

Geef mij nog één dag één allesverzengend moment om jou teder te schroeien met de vlammen van mijn passie niet als hebzuchtig brandmerk, maar een vingerafdruk in het zand Weet dat als ik ga mijn brandende hartstocht verkoolt om lang gloeiend te blijven en geliefden te verwarmen niet door een laaiend steekvuur, maar een smeulende gloed in…

Ik wil diep in jouw ogen kijken want, dan zie ik je ziel je warme blikken doorboren mij dat ik bijna voor je kniel... We hebben nog geen woord gezegd, het spanningsveld is groot... mijn hoofd, dat heb ik neergelegd gelegd nu op jouw schoot... En jij, jij streelt mijn haren zo teder voelt jouw hand... Je vingertoppen over mijn gezicht…

Denk je aan je eerste liefde terug voel je de vlinders weer komen herinneringen gaan dan vlug warm door je lichaam stromen. De omarming, de eerste zoen het knuffelen, jong en naïef stiekeme ontmoeting in 't plantsoen uitgelaten had je het leven lief. Door misverstand of stommiteit ben je elkaar uit het oog verloren tot op heden heb je…

Zie, mijn lief, de aarde brandt en waar wij gaan is vuur. Ons doel drijft verder op de stroom van die verschroeide dromen die jouw hart en mijn lichaam verbonden als twee oevers zo innig en waar Zie, mijn lief, de hemel huilt maar nergens zie ik graven. Is wat ons rest niet lang vergaan verwaait met winterregen die al het dode vruchtbaar…

Misschien zag ik in het raam van de trein jouw gezicht wel stralen en hoe je sprak over mij kon ik niet horen Misschien sprak je wel helemaal niet over mij en heb ik je stralende gezicht als een hond de angst enkel maar geroken Misschien was het fout om jou te gaan zoeken en tijdens een aardse reis te menen dat je me wilde ontmoeten…

Groter is mijn heimwee dan de angst voor pijn en rouw, naar het land dat mij beloofd werd, waar beloften nu verwaaid zijn, in het zand van 't graf geschreven. Meer nog dan mijn woede heb ik heimwee naar dat zand, over 't graf van mijn geliefde, waar de liefde nu vergaan is, die die pijn en rouw verteerden. Laat mij dus maar teruggaan…

Neem me mee op het ritme van je golven jouw wassende water reinigt mijn geest leeg wil ik zijn zodat ik zijn liefde weer kan voelen want dat niet meer kunnen voelen dat mis ik het meest Wat je mist zit in jezelf de bron van liefde is je eigen hart laat je warmte stromen opdat je je eigen liefde niet meer met dat van hem verwart…

Lust verliefdheid liefde houden van Grenzen vervagen vragen rijzen antwoorden blijven uit Is verliefdheid lust of houden van 1 ding is zeker ‘t is liefde en lust en verlangen……

Liefde beleven en... Liefde geven Liefde ontdekken en... liefde aantrekken Liefde ontwaren en geen Liefde verklaren... Liefde ervaren zonder bezwaren de Liefde zijn gang laten gaan...…

Liefdevol gekust Liefdevol berust in het onmogelijke Hartstochtelijk omarmd hartstochtelijk verwarmd voor even Liefdevol gevoeld Liefdevol bedoeld Toen ging je...…

De liefde kent geen jaren De liefde kent geen tijd Door liefde overvaren, Door liefde mezelf kwijt...…