Zou je tijd hebben Om te lunchen Te praten En dan tussendoor te kijken Naar flarden Van gesprekken die we zullen voeren Zou je tijd hebben met mij We kunnen ook naar de hei Een picknick voor twee Of nee Zou je tijd hebben voor mij Dan praten we honderduit…

een grote schouderklop op je rug een duwtje in de wind de persoon die met z'n warme vaderhand door je haren ging de persoon achter wie je te schuilen ging voor al de dreigende kleine bezoedelingen van dat rooskleurige kinderwereldje mijn vader, wiens hand ik vasthield voor wie ik in de hoogte moest grijpen naar die kolossale maar vertrouwde…

Even denk ik aan jou Even vlug even gauw Dromend op mijn zij jou in mijn gedachten Denkend aan de toekomst en wat te verwachten Glimlachend, denkend aan daarnet Aan die paar gestolen uren in bed Alsof het nooit anders is geweest Zachtjes knuffelen, onbeschaamd, onbevreesd Je hoofd op mijn borst luisterend naar het ritme van mijn hart…

Zoals de regenboog, zo kleurrijk en intens Zo is onze liefde, eerlijk en onbegrensd Na regen komt zonneschijn, dus zal er voor ons Altijd een regenboog zijn…

ik loop langs de velden door het stille land verlangend naar vroeger grijp ik je hand de gloed van de avond het zonlicht verdwijnt we lopen nu samen in jouw licht dat schijnt waar zullen we heengaan? nu het nog kan het zijn slechts mijn dromen eens was je mijn man je hand is verdwenen ik laat je weer vrij kom... ik ga slapen opdat ik…

voelde het.... dacht nee ik niet. dat zijn anderen die je ziet voelde beter.... dacht ja ik wel en nu komt de rel. lieve mensen ik voelde het..... voelde beter.... en voelde goed.... ik ben homo.... oo wat een moed.…

mag ik je bedanken zeg alsjeblieft niet nee gewoon maar wat woorden over wat je met me dee' want je gaf passie weer een kleur en maakte donkere dagen licht door jou kreeg geborgen weer een naam ........ en liefde een gezicht…

Ik kijk naar buiten strijk mijn handen door m’n haar de zon schijnt door de ramen even valt een stilte regendruppels vallen neer maar ook daarmee de lach op mijn gezicht ik voel de pijn steeds meer jij was de enige de enige voor mij jij was m’n liefde waar ben je gebleven ben ik je kwijt ik mis je zo en betuig je mijn spijt ik…

Wat is er mooier dan de warmte van jouw handen die glinstering in jouw ogen en die lach op je gezicht wat is er fijner dan die tedere momenten vol verwachting en verlangen smachtend naar elkaar wat is er warmer dan dan de aanraking op mijn huid je lippen op de mijne en je adem in mijn hals wat is het dat me doet voelen geen woorden…

mag ik je bedanken zeg alsjeblieft niet nee gewoon maar wat woorden over wat je met me dee' want je gaf passie weer een kleur en maakte donkere dagen licht door jou kreeg geborgen weer een naam ........ en liefde een gezicht…

Samen lopen wij over het strand innig verliefd, wij lopen hand in hand Kijkend naar de zonsondergang wat ik voel voor jou is levenslang Levenslang wil ik jouw liefde ontvangen wat ik voor jou voel is een intens verlangen Zo lopen wij uren op het strand Met jou tijdens de zonsondergang verlies ik mijn verstand Jammergenoeg duurt dat moment…

Jij, mijn verhaal, nog altijd niet af. Het plot ongerijmd mist een slot. Jij, mijn sonnet, nog steeds onvoltooid: acht regels vraag en zes regels antwoord verwaaid. Het is niet zo erg, als ik je maar schrijf om je handen, je haren, je ogen, je lijf. Het is niet zo erg zolang ik jou zoek, open eind, open boek.…

Tussen alle visjes in de zee vond ik jou Onbekend maar bemind. En eindelijk begint de heropbouw, iets heel nieuws waar ik me bevind, is aan jou om te ontdekken. Want het enige waar ik het nu over wil hebben zijn die ogen die me nog niet hebben bedrogen.…

Liefde is soms ver weg, Vaak mijlen afleggen om dat geluk te ontdekken, Het geluk om samen een leven te beginnen, Een leven te beginnen van voorspoed, Voorspoed in geluk en in eeuwige trouw, maar liefde is soms nog ver weg. Liefde is soms ver weg, Een ander vind je leuk, maar niet leuk genoeg, Niet genoeg kracht om te beginnen, Om te beginnen…

Ik vind er niets meer aan Het gaat niet meer zo goed Ik wil van je af, ik wil je kwijt Maar weet niet hoe 'k dat zeggen moet Ik wil je geen pijn doen Je niet al te hard laten huilen Maar hoe kan ik het je nu vertellen Dat je niemand meer hebt om bij te schuilen?…

‘t is een week geleden ’n week geleden was het dat we elkaars gedachten en gevoelens weer eens mochten proeven. Een lange week geleden was het ’t is een week geleden ’n week geleden was het dat we spraken met elkaar een aanraking probeerden Een bange week geleden was het ’n week geleden was het ’t was een lange, bange week dat…

Wat is de reden? vraag je dat ik dit heb gedaan met tranen in je ogen kijk jij me vragend aan voor mij was het alleen praten iets wat ik met jou niet kan maar het viel bij jou niet in de juiste gaten kreeg er kippenvel van toch zo belangrijk als jouw liefde zijn die woorden nog niet half je kunt het altijd leren er is geen beter helende…

Als de wereld niet meer zou draaien in het eindeloze blauw, dan was er geen dag verloren want mijn wereld draait om jou.…

Een ongeschreven gedicht, woorden zijn niet nodig Ogen op elkaar gericht Mijn pen...blijkt overbodig…

Allang was ik over de hele aarde, zover als ver is erop uitgetogen. Mits niet mijn levensloop door onverklaarde gesterntemacht naar jou was toegebogen zodat ik pas in jou mijzelf ontwaarde. Mijn hoop en dichten, hunkeren en pogen gaan nu nog alleen naar jouw wezen uit, dat heel mijn reden van bestaan omsluit. Zal ook ik ware liefde kennen…