Het kind in de dichter, maar met bangheid in zijn ogen ziet hij zwanen in de vijver en is ongerust over de bedreiging van de schoonheid in het leven dat zo kil is, onverbiddelijk en waarin men wordt gekastijd. Hij voelt de pijn, het verdriet, terwijl hij in de ogen van een kind vreugde ziet en luistert naar een merel en zijn lied. Ogen…

Voor de eerste dag van het nieuwe jaar Heb ik een gedichtje klaar. Omdat alle begin het moeilijkst is, Denk ik dat het wenselijk is Om met één woord te beginnen, vandaar. Dit woord toont bovendien Waar u steeds op toe moet zien. Dat de basis wordt voor uw benemen, Welke houding aan te nemen Om aan het leven deel te nemen. Het woord dat…

Dat is wat ik bedoel Met saamhorigheidsgevoel. Niet ieder voor zich en god voor ons allen, Maar de keus op “samen” laten vallen. Het wordt anders een vrijgevochten boel. Vul niet enkel je eigen zakken, Maar ga het gezamenlijk aanpakken.…

Wij, mensen, leven slechts: in wanen! Van de ene waan in banen geleid, tot een nieuw Fata Morgana. Van geesten in hokjes, titels, cijfers, vervreemden wij van elk waarheidsgevoel! We trekken anderen maar, in de waan, die wij hebben gecreëerd, dat het dan moet worden.. . Wij, mensen op aarde, hebben niet door, wat er aan onbewust, en zelfs…

Als niets meer veilig is Als niets meer heilig is Als spotten met mensen Die hun enig kind verloren Aan een door-en-door Zieke maatschappij Gewoon gevonden wordt, Dan zijn we de grens gepasseerd Die we als beschaafd land Als laatste nog intact Willen houden, en zijn we Een samenleving geworden waarin Alles inderdaad waanzinnig…

Kloekmoedig nam Hij het besluit - Zuipen? Basta, het is uit!…

In het land der paddestoelen Bestaat een ondersoort - Die van de boleten In het land der zwerfvuilwerpers Bestaat de bovenklasse uit proleten…

Warm water als zacht dons Praat je over later kring in het water plons de religie zeikt over de enige waarheid die niet rijmt klaarover breng mij Veilig nergens heen…

Waar ooit de Kerk werd bewaard Zitten nu bierslurpende Studenten om de stamtafel Geschaard Inspiratie: Stadscafé De Kosterij, Grote Markt, Groningen.…

Dit is mijn moment Mijn kans Nee, ik kom niet langs Ik pak het moment met beide handen aan Laat alle stress aan Heerlijk schijnen Eerlijk zullen mijn eigen zorgen verdwijnen Ze noemen mij brutaal Hoezo spreek ik niet jouw taal Ik schrijf precies op Wat ik wil zeggen Nee, dat hoef ik niet uit te leggen Opschrijven van mijn eigen gedachten…

Eerst werd de tandarts pijnloos en jodengrappen geinloos, de wagens werden paardenloos en olielampen waardeloos, het koken dat werd vuurloos en ministeries stuurloos, sigaren nicotineloos, de verf werd terpentineloos, sinaasappels werden zadenloos, ons oordelen genadeloos, een goed dieet werd vetloos, de jeugd van nu wetloos, autobanden…

Vermoeid de last Van de wereld Op zijn schouders Gedragen - had hij Na 't volbrengen Van de zware tocht - Opgelucht zijn last In 't voorportaal Van de hemel opgetast…

Laat geen onkruid zich vertonen In de voegen van de stoep Van nette burgers die willen wonen Zonder hinder van deze troep Dat het zich zal voegen ten bate Van wetten en regulering Van de verdeling in gelijke mate Tussen tegels zonder speling Waterpas en keurig in de rij En haal ons niet uit goede doen Schik je naar onze maatschappij Stel…

Een kookeiland Moest het worden Voor 't jonge stel Geheel naar de Wensen van de tijd - Vreemd genoeg trokken Hij en zij zich Tijdens het kokkerellen Op hun eigen eilandje Terug, en beleefde Ieder voor zich het Culinaire hoogtepunt…

Hier sta ik dan te staan al in uw tuin haar schuurtje, soms word ik helaas uitgeleend aan wie ook in ons buurtje. Men gooit mij vol met bladeren, dat valt dan nog al mee, maar soms is het ook mest, men denkt ik ben een plee. Het noemen van mijn status is toch wel overbodig, want wil men ergens komen dan heeft men mij toch nodig. Al…

Eenparig was het Stel voor de notaris Verschenen Maar direct daarna Nam ieder voor zich Schielijk de benen En was langs het Hazenpad verdwenen…

Zeg me de zin van dit bestaan Die wereld vol van leed en waan Het houdt nooit op, wat is die zin Beweging, vooruitgang, het moet zo zijn - zie de noodzaak er van in. Mijn verstand staat even stil Wil niets horen, niets meer zien Al die beelden koud en kil Is dat de zin van het bestaan Ik wil niet meegaan in die waan Mag het ietsje minder…

Vooruitgang Technische gemakken routine, vieze lucht, extinctie positief geduid geloof in eigen kunnen ondanks alles rust God Het eerste denken roept nog vragen op overtuiging van de twijfel kerk, gebod, valse vrijheid staat losjes op een voetstuk Diepgang Als op drooggevallen rottend boven grondwater palen, zwak en niet…

De vos preekt de passie, pretendeert een daad van compassie. Toch wil hij je gewoon te pakken nemen met zijn snode plan. Wie neemt hem te pakken, en hakt 'm in de pan? Heeft d'r ooit iemand vossensoep gegeten, en het na kunnen vertellen? Is dat een delicatesse, geserveerd met de souplesse van een jager en een meesterkok…

Als ik als nacht-receptionist ook mijn rondes loop over oerverloze uniforme gangen van mijn hotel in Rotterdam dan bekruipt mij de angst van het vergaan van de pluriformiteit van de intrinsieke eigenheid van al onze gasten achter al die gesloten deuren Angst voor het wegvallen van die veelkleurigheid van mens en samenleving vooral van…