Met de schemer in het gezicht, de avondzon in beide handen. Het oranje oog kijkt over landen naar het dampend tanend licht. Ik zie de laatste schijn steeds lager, hoe het zich een uitweg baant. Tot de westenwind de ogen traant. De kleuren worden langzaam trager. Dan is er niets meer dan gedacht. Een dromend staren over zee. De schemer…

Langzaam gaat de zon ten onder. Wolken kleuren rood en geel. Bliksem begeleidt de donder bij een machtig tafereel. Over alle stille bomen waakt de grote gouden maan. Vergezeld van mooie dromen die als sterren blinken gaan. Als het schouwspel over is, dan pas valt de duisternis. Alles wordt in het zwart gehuld en de zon wacht vol geduld…

Druppelsgewijs Drop , drup, druppel sijpelt de wereld binnen... De eerste ochtengeluiden op de achtergrond ; De haan die kraait. De dorpskerktoren die de eerste uren slaat. De wind die door het raam fluistert en mij in stilte kluistert. Een lied van een kleine pimpelmees eerst wat onzeker en dan minder bedeest komt zijn roep.…

verlangen naar een hemel van vergeet-me-nietjes blauw naar lange lichtende dagen vol van zonneschijn met avondlijke geuren van meidoorn en jasmijn in de rozentuin met mijn vrienden waar ik van hou een verstrengde lockdown heeft ons uit elkaar gedreven in mei de riemen wat losser, mogen wij weer buiten leven!…

Onder vleugels verdwijnen geliefd het geborgene. Onverholen de geheimen. Zoekend naar het gezochte. Door twee handen omsloten de parel van smaragd. Positivisme wordt geboden Stralend in al haar pracht. De vleugels ontluikend. Tegemoetkomend aan de openheid. Omsloten handen ontvouwend. Wegvliegend in alle vrijheid.…

Fladderend als een vlinder vlieg ik mijn leven door. Nieuwsgierig en verwarmd, vrij ontdekkend zweef ik voort. Ik leef in de mooiste seizoenen met zoete geuren en vrolijkheid. De lente en de zomer dat is waarin ik mijn vleugels spreid. En als de druppels vallen schuil ik onder een bloem. Genietend van de verfrissing. Niets kan mij van…

Dampend woud, bruisend van het leven. Eeuwenoud en toch natuur gebleven. Rustgevend tot in de hoogste top. Traag verder slenteren de heuvel op. In de schaduw zit stilte gecamoufleerd. Groen herleeft ongecontroleerd. Vrijheid, langzaam voortbewegen. intimiteiten, geheimen verzwegen. Eindeloos, geen mens te bespeuren. Rijkelijk gevuld met mooie…

De blauwe regen bloeit weer, het duurde lang dit jaar. Het was ook veel te koud, maar… hij heeft het voor elkaar. Ons kale pleintje, triest en grauw... Is nu een mooie tuin, met groen en prachtig blauw. De mezen zijn er ook, en ik verwonder mij, de drift in zo’n klein beestje, zij vliegen af en aan, zo vrolijk en zo blij. De jongen…

Zweven, durven dromen, nu en hier. Een dag vol geluk, een etmaal plezier. Staren naar het ontastbare licht van het vuur. Een duik in het water, de blik op moeder natuur. Enig die kleine dingen, zo eenvoudig en onbetaalbaar. Nauwelijks in het zicht en toch altijd daar.…

Zoveel sterren in de nacht. Die houden over ons de wacht. Sterren zo helder en licht. Kijk omhoog en geniet van dit prachtige zicht. Fonkelend als een edelsteen. Kun je niet om dit schouwspel heen. Die lichtjes geven ons kracht. Elke nacht zijn ze er weer in al hun pracht. We doen stilletjes een wens. Voor ons zelf en onze medemens. Ontelbare…

Bij de laatste boom gekomen, in het naakte licht, keek de mens pas om zich heen naar wat was aangericht. Opgejaagd door blinde hebzucht het regenwoud geveld. Koning Midas is uw naam. Uw dagen zijn geteld.…

De zon zakt in vurig rode gloed achter de huizen. Terwijl een merel uitbundig zingt, op de punt van het dak. Sinister zwart tekent hij zich af, tegen het rood van de avondlucht. Zo stil is het, na de hitte van de dag. De blauwe regen voor mijn venster, staat daar roerloos groen te zijn. Een zachte koelte brengt langzaam wat verfrissing…

Er loopt een kudde in de velden in een weide vol overvloed. Schapen die de dagen niet telden dat hun herder hen weidt en voedt. Schapen die onder het weiden blaten en vragen om beter en meer. Niet dat ze ooit beter bezaten maar zo is hun rede en leer. Hoe pijnlijk is de gelijkenis die ons als schapen wijst in het woord dat ons gegeven…

Hoe zou je leven zijn als je een vlinder was? De vrijheid om alles te doen wat je wil. Zonder verdriet en pijn. Een met de natuur de hele dag maar door. Iedereen is gelijk en ziet er net zo uit. Geen gezeur over karakter of over de kleur van je huid. Je spreidt je vleugels en waait mee met de wind. Als ik nou een vlinder was, denk ik…

De natuur is zo mooi. Als een vogel zo vrij. Ik kom in de natuur. En word gelijk weer blij. Ik zie de flora, ik zie de fauna. Zo mooi in de natuur. Ik ben verwijderd van de drukte door een grote plantenmuur. Er hangt bloesem in de bomen. Er loopt een haasje vrolijk rond. 'ik wil hier nooit meer weg' komt er uit mijn mond.…

Jij gaat onder aan de horizon. Ik wou dat ik het begrijpen kon. Drie vingers dik, dan kan ik naar je kijken zonder tranen uit mijn ogen te strijken. Je zakt in de zee maar waartoe? Elke dag weer en je wordt nooit moe. Ik sta op het strand en ben verbaasd. Wij mensen hebben altijd haast. Maar de natuur die gaat z'n gang. Dag in dag uit, al eeuwen…

Heerlijk die dauw in de ochtend. De stilte om je heen. De wereld zien en horen ontwaken. Je voelt je niet alleen. De geur van de aarde. Van de regen in de nacht. Zo puur en verfrissend dat waar planten op hebben gewacht. Zo verzorgt de natuur zichzelf. Wij hoeven daar niks aan te doen dan alleen een beetje op te passen Om het zo te behouden…

Mooi is de wereld die ik voor me zie. Zo groot en daar sta ik dan als een klein mens die niet alleen kan helpen de natuur te redden. Dat moet samen in hele grote groepen. Een groep van mensen die ook goed weten dat we snel moeten veranderen. Maar niet iedereen doet er wat aan. Ze vinden het alleen zielig wat er gebeurt. en natuurlijk…

Wanneer ik buiten wandel in de vroege ochtend of late avond zie ik je in de verte staan en geniet van je aanwezigheid. Af en toe lijkt het of dat je jezelf schaamt. Kruip je weg, ben je niet helemaal zichtbaar. Maar dat is toch nergens voor nodig. Ik geniet van je volle ronding Want jij maakt het spannend in het donker. Bent een wonderschoon…

Ik zie nog het roggeveld, waarlangs ik liep naar school. Over het smalle weggetje. Het korenveld... waar zich geen korenbloem verschool. Ik plukte dikke bossen, met prachtig blauwe kleur. En als ik eraan denk dan ruik ik nog hun geur. Ik mocht ze daar niet plukken, de rogge werd vertrapt. En ik moet eerlijk zeggen, de boer heeft mij…