In een Limburgs landschap sta ik stil en verwonder mij Hier, in de uitgestrekte velden voel ik rust dat maakt mij vrij De wereld stopt voor heel even Een rust die diep in mijn ziel kerft Geluiden zweven gewichtloos weg Het is de stilte die hier rondzwerft Dit moment schilder ik in woorden gevangen in deze totale sereenheid Niets dan alleen…

Een golvend gat van niets dan water Doemt klotsend op achter dichte mist Ik zal denken aan dit beeld als later Ons land door de zee verzwolgen is.…

Toen de haas op het gras Zijn vijand de schildpad voorbij ging, Ging de haas even rusten op de hei, Maar was zo bezig dat hij verloor…

Als aan een rood met goud omrande hemel de zon langzaam onder gaat en haast verscholen achter een een wolkje al een sikkelmaantje staat. Als in het bos de nacht zijn eerste rechten claimt en het daglicht bij de laatste bomen al haastig afscheid neemt, als de allerlaatste zonnestralen over het water zweven, zo dat de nog steeds schitterende…

strakwuivend stond je daar je eigenwijze lijffie geel en groen je stond er echt heel stoer te doen Als een krijger, pal en voor zessen klaar je voet had je stevig in de grond geplant het gaf je een gevoel van “kom maar op” grimmig was je blik… woestig je scheve kop je ene blad vooruit… als een gebalde hand Naderend de witte onstuitbare…

'k Zag een blauwe vlinder op een grasberm rode klaver akkerkool 't vlasbekje dove netel smalle en ruige weegbree 'k zag er wilde peen…

De nacht strijdt met het ochtend gloren zonder dat ze ooit nog won, ook dit keer heeft ze al verloren want aan de kim is reeds de zon. Het licht trekt langzaam over velden waar zich nu nog dauw bevindt en tjilpende vogels, zij vermelden dat een nieuwe dag begint. De zon heeft nu haar hoogste punt bereikt en ook haar grootste kracht, de…

Vlak bij op een rozenbed heeft zich een vlinder neergezet, dit viel op door een pracht contrast en hield zo mijn blik een poosje vast. Daar midden op een witte roos zat een wezentje zo teer en broos, het had een lijfje rank en klein de vleugeltjes als kristal zo fijn en wat een wonderlijk schouwspel bood zij waren als karneool zo rood en daar…

in deze wereld zie je nog sterren helder en zacht soms dichtbij dan weer veraf in deze wereld kijk ik de maan diep in haar ogen soms zijn ze open dan weer gesloten in deze wereld is de zon onze belangrijkste bron geeft ze ons een warme lach maar tegelijk een tikkende bom in deze wereld drijven wolken af en aan valt er regen uit…

Twee paarden stonden onbewogen 't was hun manier van doen het waren boerenpaarden heel potig in het groen…

Krakend in de warme zon, overhangend het houten bruggetje kabbelend beekwater... Op de leuning ervan een schichtig nerveus gekwetter van musjes, bestrijdend elkaars plaats… schijnbaar redenloos… Vlak boven de spiegel van het water, de juffer ze zoekt weer een landingsplek voor één seconde…. ‘t Kikkertje zojuist volgroeid springt van lelieblad…

Als ik naar de bomen kijk met hun groene bladerentooi besef ik wat zijn ze toch mooi de toppen hemelwaarts gericht afstekend tegen de blauwe lucht blijft het een schitterend gezicht met hun gratie en schoonheid de takken wijd gespreid bomen altijd in beweging dansend op de onzichtbare wind en als je wilt schuilen je de rust eronder vindt…

Wat staat daar zo schuchter te doen, half verdoken in 't plantsoen tussen klaproos en margrietje, tussen climatis en pioen. groei hoger, toe, want niemand ziet je, klein, bescheiden vergeet-me-nietje. Andere kleuren lijken grauw naast jouw wondermooie blauw. Van zo'n hemelsblauw verschiet je en een naam als die van jou klinkt haast als een…

de regen dreint en drenst toont koppig pruilend zijn gezicht maar zie mijn tuin straalt lichtend op en lacht…

De lucht zindert van hitte en de atmosfeer is broeiend vol…

Ik lig in bed het is stil of toch niet? Als ik goed luister hoor ik buiten een vliegtuig of is dat een auto? Ik hoor weer niks maar dan hoor ik honden blaffen in het park en katten miauwen. En als het weer stil is denk ik: Wat is de wereld toch lawaaiig!…

Schoonheid is een woord dat past. Nergens is de stilte zoals hier. Wat je ziet, vergeet je nooit meer. De rust die je hier vindt, doet je denken aan een droom. Het kabbelende water, de snel stromende rivier, het gevoel van vredeliefheid en het gevaar van wat je niet ziet. De stilte van het woud. Geen geluid dan dat van op de dieren na.…

Ik laat je niet beknotten in je eindeloze bestaan jij wilg met je groen zilveren blad die je laat glinsteren elke zonneschijn geeft me als ik buiten kijk de rijkdom van mijn leven je takken rijken hemelhoog zij hebben me al veel geluk gegeven want als winden over het landschap glijden breek jij ze keer op keer geen storm is jou te…

De stilte breekt in fragmenten van het bestaan gedragen in tijd van golven die eindeloos beuken op de witte rotsen die boven alles uit pieken robuust en ruw eeuwen gedragen geschuurde jaren meegaand in donkere diepten spelonken waar vissen hun territorium beschermen koralen hun zaad tegen…

Vijf uur nog erg vroeg, het licht priemt door de gordijnen. 'k Draai op m'n rug om stil te genieten. Het wakker worden door zingende merels, kan het mooier dan...?…