Waar is de zon gebleven, al was het maar voor heel even. Het maakt het leven en hart zo'n stuk lichter. De zon met zijn machtige stralen laat alles glinsteren als diamanten kralen. De zon die leven op aarde brengt en vele mensen vreugde schenkt. De zon die met zijn felheid ook het leefbare bestrijdt. Grote delen, alleen bestaand uit brandend…

Wat drijven ze daar te niksen op de stille vijver. Decemberzon.…

Het is zo donker om mij heen. Ik keek naar de sneeuw die verdween in een grote plas water. Maar even later verandert het in kleine bolletjes. Venijnige hagel die striemt me in het vlees; Ik bedenk bedeesd Het is nu vast Pasen…

haar gouden kroon schijnt bij het licht der maan zacht omkranst tot bij het ontwaken als de frêle zonnestralen vallen heel beschut onder een blauwe hemel kou brengt je niet van de wijs in de vroege ochtend de schittering van het winterlandschap komt je tegemoet door de ramen als nooit tevoren……

Ik tekende op een bank Met potlood in de hand Kwam een hond voorbij Bleef staan bij mij De man en vrouw bleven maar gebaren De hond bleef echter naar me staren Ik gaf de troost die ik zocht terug Ik gaf een aai over zijn rug De man met sneeuwwitte haren onder zijn hoed - Zag ik dat goed - Had een bijzonder mooi gezicht Daarvoor was ik gezwicht…

De zon zakt langzaam in een gouden vlucht weg achter gindse bomen; reeds heeft de koelte van de avondlucht haar rechten hernomen. De laatste stralen op het veld trachten te ontkomen, zij worden echter uitgeteld en hun krachten hun ontnomen. Aan de einder wordt het laatste vuur gedoofd door de avondkilte. Vredig is toch zo de natuur en betoverend…

Wat te doen grijs landschap, grauwe luchten, de bomen met de kruinen bloot, door stilte en mist omgeven, ‘t doet mij vluchten, bij boek en haard, met warme drank en brood. Het doet mij vluchten bij boek en warme haard, de grijze sombere luchten, geen zonnestraal die zich openbaart. Een wens nog nu de dag is vergleden, dat het voorjaar,…

De winter is gekomen, de voederplank wat brede, ze komen, eerst met schromen, dan wordt deze zonder vrees betreden. Zij vliegen aan in rechte lijn, en komen steeds voorbij, momenten van gelukkig zijn, de Mussen en de Mezen, blij. De hoge hemel is hun tot kooi, zijn zij zo frank en vrij, komen als ik het voedsel gooi, elke dag opnieuw……

Rotsvast gebeiteld de natuur als beeldhouwer steengoed…

Terwijl ik loop door zompig gras, witte vlokken zich hechten aan mijn jas, bomen mij bladerloos bekijken, wind méér doet dan haren strijken, wangen kleuren met een rode gloed merk ik hoeveel goed dit doet. Geest geeft zich over aan natuur, absorbeert uur na uur de schoonheid en de kracht, voelt de immens grotere macht terwijl de vlokken op…

De natuur was ’s morgens in wit gehuld als een aquarel geschilderd met geduld, en prachtig door de zon beschenen, de herfstkleuren waren even verdwenen. Wandelend door het bos, zag ik de sporen van Fazant en Vos, in de sneeuw waren ze gebleven, met sporen van meer leven. De sneeuw door de zon beschenen, was ’s avonds weer verdwenen, de…

buiten in de sneeuw twee witbedekte rozen. snel ren ik er naar toe voor mijn kerstfoto…

De westerstormen gaan tekeer, gepaard met regenvlagen keer op keer, de populieren, door de storm bewogen, hebben hun kruin gebogen. Ik zet mij bij de haard, wacht tot het buiten wat opklaart, lees een boek en kijk in het vuur, en val in slaap binnen een uur. ‘k Ben gaan dromen, van een mooie zomer, mijn wangen gloeien van de zon, wordt…

Van een geronnen rood aan bladerloze takken stekels die verslappen modder zoals het hoort…

Achter de wolken schijnt de zon en geeft deze een subtiel gouden randje. ik wou dat ik hem pakken kon daar op het veerse strandje. Ze schittert zo prachtig in het meer het zijn net diamantjes. Wat is het toch heerlijk om hier te zijn met die wolken met gouden randjes.…

Aapje hangt aan de boom, aapje eet banaan, de mensen zwaaien naar hem, aapje zwaait terug, want aapje zit in de zoo.…

'k Zag ze nog vanochtend maïs oogsten deden ja een beetje als waren ze te laat…

Katje; huppelt en springt door het gras Het ruikt een fragiele muis Het zijn kannibalen in het gewas Mijn domein; het is niet pluis Dit territorium is kat zijn terrein Zijn malse groene gras Muisje lief; daar hoor jij niet te zijn Dit is voor het kattenras Hebbes zegt de klauw De nagels pakken hem vast Kat lust hem rauw Gooit hem in de…

De Afrikaantjes gaan open en dicht ze volgen de kou en vangen wat licht en kleden de aarde in heldere kleuren maar laten de andere bloemen hun geuren. Een groep Afrikaantjes versiert deze tuin waar felle wind speelt met heldere toppen van sneeuw die dichtbij lijkt op scherpsteile koppen die ik nu kan zien met hun wittige kruin. Een ijskoude…

golven van vogels vliegen door de lucht wat is dat toch prachtig we kijken ernaar en slaken een diepe zucht. duizenden vogels hemelsbreed en duizenden vogels lang wat is de natuur toch mooi hij gaat gewoon zijn gang…