Vol bewondering onderzocht jij de tuin Van vrouwenmantel tot cichorei In jouw ogen een klein wonder Geluidloos trekt een wolk voorbij Serene stilte daalt op ons neer Alles houdt zijn adem in Kijkend met zijn grote ogen Volgt hij nu een kleine spin Van een afstand laat ik jou Één worden met de natuur Ik zie de mooiste bloem die zich ontvouwt…

Vreemd gekras klinkt uit de hoogte Tussen bladeren bruin en groen Maakt hij steeds weer dat geluid Een geluid van nu en toen Sinds de wereld is ontstaan Heeft hij deze grote taak Om het weer in gang te zetten Daarom krast hij ook zo vaak De opwindvogel Windt de veren van de wereld op…

Wanneer de zon wijd strekt en de hemelwitte wolken wiegen zie ik dwarrelende stukjes tekst heel vredig, zoals zij vliegen maar dan komen donkere wolken de teksten worden waziger stukjes papier beginnen te kolken en de wolken worden baziger regen komt naar beneden denderen stukken tekst regenen kapot niemand die het redden kan…

Het is bitterkoud het zit zwart van de vogels in de kale haag het is winter zonneklaar het vriest dat het kraakt vandaag…

Sprankelend komt de dag tot leven, vogeltonen van fluweel klinken vrolijk en gedreven vanaf dak en in 't struweel. Aan de strakke heldere hemel staat de warme ochtendzon, in de tuin een keur van bloemen en naast 't prieel een waterton. 't Lijken doodnormale dingen, maar zijn eigenlijk zo fijn dat je daarvan moet gaan zingen, dankbaar,…

Ik luister naar de wind het is net of die een liedje zingt met een hele hoge toon de bladeren ritselen in de boom vogels zitten te fluiten het is zo mooi hier buiten het water beukt tegen de kade in mijn hoofd wordt dit een serenade overal hoor ik muziek en ik ben het enigste publiek ik zit op een bankje te rusten en luister naar de natuur…

De sneeuwbes fonkelt alweer een herfstig wonder je kikt ervan op…

Zwart naakte aarde. Geploegde akkers, dicht vloeiend groen tapijt. Ingezaaid door de mens. Goudgeel golvend graan, bewogen door de wind. gerijpt door verguldende zonnegloed. Groeiend tot ons voedsel, het brood. Geoogst, gemalen graan. Het leven uit zwart geploegde naakte akkers.…

de zee, zo blauw als de lucht golvend onder de zon die witte schuimkoppen die rollen naar het strand kinderen spelen aan het strand lachen zoveel ze willen de zee…

geluk is wandelen met volle maan enkel met je schaduw samen.…

Zomaar hangt een blaadje daar wentelend in het rond. Door een spin verlaten dalend naar de grond Onderaan een draadje hangt het kringelend blaadje dat hier haar einde vond Het kan zich nog niet vergaderen met al die andere bladeren liggend op de grond Het leven hangt zoals dat blaadje soms aan een zijden draadje tot het de bestemming…

Mijn top zie je elke nacht, sterk verlicht neerkijken naar telkens hetzelfde dag en dag satellieten vliegen over me heen, zoeken naar iets beters een naam gaven ze mij, zijn ze wel zeker flikkeringen elke keer, over en weer snelheid per seconde, wie weet meer Laat mij even, ’t is hier goed wat daar gebeurt, ramp en spoed kom niet terug…

Ik ben een golf. Als ik boos ben, ben ik groot. Als ik blij ben, ben ik klein. Als ik druk ben, ben ik snel. En als ik rustig ben... Ben ik er gewoon niet…

Elke dag zou ik willen oppoetsen zodat hij glimmend voor mij ligt, dan draag ik hem zorgvuldig tot het weer avond wordt want mooi opgepoetste dagen zijn er te weinig in deze wereld. De nacht verlicht mijn leven want door maan en sterren kijk ik verder door het leven. Dan zie ik opeens een punt waar de wegen van mijn leven zich kruisen…

In de tempel van het woud tussen beuken bruine kathedralen doodstil mijmerend fluistert het lover onhoorbaar het geheime verhaal van regendruppels de dromen van de wind En over de wijde heuvels verborgen valleien lome rivieren zeilen zwijgend de wolkenschepen met boven hen het verre niets het lied van oneindigheid…

Ik droomde eens dat ik wandelde langs het strand samen met God. Tegen de lucht tekenden zich perioden van mijn leven af en voor iedere periode waren er twee paar voetafdrukken in het zand: een paar van mijzelf en het andere van God. Terugkijkend naar die voetstappen zag ik opeens een stuk waar maar één paar stond afgedrukt. Ik zag ook…

groen ben ik geboren elk jaar geschoren goed en wel verzorgd mijn baasje is bezorgd…

taaie tenge takken overluifelen de kreek zie hoe muskieten zwermen merk hoe de kaaiman kweekt van vuig slangengebroed krioelt het koortsmoeras tussen knoken en schedels bewaken zij ‘t gewas aanhoor de valse stilte waarin geen vogel zingt en voel het klamme dreigen van gif dat lucht verdringt…

treurig word ik bruin koude velt mijn bladeren sterk blijf ik staan wachten op de winter groen keer ik terug warmte doet mij leven…

Akker gerooid kraaien in de weer kribbig gekrijs ze trekken van leer gekras en krakeel…