Herdenken doen wij één keer per jaar op vier mei de doden dankbaar. Velen hoopten op het wonder dat hun vrijheid zou wederkeren. Nu zoveel jaren na het grote oorlogsleed eerbied voor elkaar. Om acht uur stilte bij de vlag in rouw halfstok om de doden te eren.…

De gaarkeukens, de bussenlikkers, wat waterige soep, de surrogaat pap van tulpenbollen in lange rijen op de stoep; dat ondanks alles door bijna niemand werd versmaad, omdat honger aan een mens niets meer te kiezen laat. De hongertochten over besneeuwde wegen van stedelingen naar het platteland. Voor een mud aardappelen werd een koude…

Het hotel van de hel: Het Oranjehotel te Scheveningen aan zee. Kende slechts één karig menu van drie gangen; te weten: 'cellen' achter 'stalen deuren' na een 'marteling' door de SD. Zijn sterren verdiende het door zijn Joodse 'gasten' en de strijders uit het illegale verzet, die hun cel- muren vaak verfraaiden met een bemoedigend…

Hij is er aan ontkomen. De nachtmerrie van Auschwitz. De tralies door zijn dromen; die zijn blik blijvend vertroebelt; die de vesting van zijn ziel heeft versteend. Hij is er aan ontkomen. De nachtmerrie van Auschwitz. Een glimlach werd aan hem ontnomen door die bittere traan die al hetgeen vertroebelt wat reeds was opgedroogd voor het door…

Houzee, zo ging de arm omhoog bij de NSB. De oorlog en het verraad ter bemoediging van het kwaad; door de foute landgenoot in zijn verering van het leven in de nieuwe heilstaat. Foute landgenoten voor hun Duitse Führer; voor een Germaans ras zuiverder en puurder. Met de democratie vijf jaar buitenspel was een ander ras of seksuele geaardheid…

Leeg huis, achterhuis. een heel leven achter een boekenkast. Op de tast blinde sporen. Een familie voorgoed voor het nageslacht verloren. Frank en vrij, maar angstig desolaat, drukt de pressie van 'Mein Kampf' dat niet in de boekenkast staat. Spinoza en Thora zullen een uitzichtloos wachten niet meer overleven; en nimmer meer door de…

Troostmeisjes voor Nippon, valse liefde voor een nimmer ondergaande zon. Afgedwongen brandt de liefde minder boeiend; gloeit die na in een litteken, dat nimmer meer echt genezen kon. Troostmeisjes voor Nippon, verloren meer dan een leven met visie op zicht. Verloren hun eer na de oorlogsschaamte, verloren hun menselijke ziel voor een…

In opdracht van de VS bombarderen we IS Wat kan het ons bommen Als een kind wordt opengereten Een vrouw haar benen verliest Of van een brave huisvader geen spat terug te vinden is Collateral damage is de verhullende naam Hadden ze maar niet in de weg moeten staan Maar als hier Een kind wordt opengereten Een vrouw haar benen verliest…

Het winterwit is weer voorbij. Het paasklokje geniet van geen geluid. Alleen de vredesduif met de palmtak van de vrede vliegt over landen en vindt geen plaats door een oorlog die niet wijken wil. En mensen die zwart zagen van de sneeuw en kinderen die zonder zandzakjes zitten en vluchten voor de vrede of voor de oorlog? en handen hoog houden…

Een arts zonder grens bezoekt een zwaar gekwetst kind. Nobel buskruit doodt. Alfred Nobel was de uitvinder van het buskruit.…

Enkele honderden struikelstenen sieren sommige Amsterdamse straten. Stappen in duizendtal gaan er dagelijks overheen zonder emotioneel probleem. Stappers die haastig hun zolen aan hen slijten; onbekend met het oorlogsleed dat zij in namen symboliseren in steen. In de Jekerstraat, op het Merwedeplein, maar het kan ook in de Bos en Lommer zijn…

Het donkere verleden Speelt een rol in het heden Elke dag Soms weggewuifd Dan Teruggeworpen Op lessen Die eerder kwamen En niet vergeten zouden mogen worden Toen was het zo Een donker gat Hel op aarde Daarna opgebouwd leven Voor wie de vrede liefhad Behoud Van al die waarden Dat er geen oorlog meer kan ontaarden…

Ach was IS maar was de wereld zou dan toch weer iets beter af zijn…

ALLEEN Alleen, ik heb niets meer. Ik trek her en der wat rond, op zoek naar een huis. Een huis waar ik veilig ben. Eenmaal aangekomen moet ik weer weg. Waar ik heen ga weet ik niet. Maar ik zet door.…

Ik ga weg weg van mijn land weg van de oorlog weg van het geweld ik ga naar de vrede…

kindsoldaat zijn is niet fijn, al die kinderen, groot en klein. ze moeten vechten voor hun leven, sommige van hen zijn nog maar zeven! dit is toch niet goed, al dat verspilde kinderbloed. we moeten er wat aan doen voor het erger wordt. een oorlog is toch geen kindersport?…

één minuut stilte ik hoorde een hond blaffen die wist van niks deze onmenselijke daden zijn mensenwerk  een onmenselijke oorlog gevoerd door mensen  de hond blaftte nog een keer  straaljagers buikbommengordels kalashnikovs het zwarte gat van moord + zelfmoord drones altijd voor een God   of olie of een vaderland op moeder…

Waarom In deze wereld Zo veel haat en geweld? Mijn geest wordt Er constant door gekweld Waarom Krijgen onze kinderen Een leven vol angst En verdriet? Zo een wereld wil Iemand toch niet? Waarom Zijn vrede en rust Nu zo ver weg? En blijkt oorlog Nu de enige uitweg? In zulke sfeer Wil niemand leven Maar laat ons Hoop en liefde…

In vrijheid leven Ademen zonder de geur van explosieven en angst of het gruis in je keel van ingestorte huizen Een mantel van groen nu geurend om je heen Maar op je netvlies 't beeld van de buurman, waar je nog mee sprak amper een uur daarvoor Door onbekenden uit 't puin weggedragen, zonder benen Doorweekt met bloed Rood…

Waarom? vragen de ogen bang Nergens antwoordt een mond lang Zachtjes spreken oudere ogen waarachtig Boekdelen waar-heden de mond niet toe komt…