De gouden ochtendstond Spreidt liefde in 't rond, Liefde ’k zo naar verlang, Van wil genieten al zo lang. Liefde ik eer zo zeer van genoot, Mij zoveel vreugde bood, Ik nooit genoeg van kon krijgen, Mij hemelhoog liet stijgen. Ik tevergeefs bid en smeek, Doch liefde gaat mijn deur voorbij, Laat mij ijskoud in de steek. Toch, en tóch…

De regen regent op rode pannen, En op zwarte, grijze en enkele Groene en zelfs geel gekleurden. Maar ook op grijze leien en zinken Daken, zelfs op houten spanen En groen uitgeslagen kopren daken. En niet te vergeten de zwarte Daken van bitumen al dan niet met Grind of betontegels afgedekt. Op rieten daken zie je niks, Die hebben geen…

Mijn wieg stond Waar ik geboren ben, Niet ver van hier, Maar niet om de hoek. Heimwee heb ik niet, Verlang niet naar die tijd terug, Hoewel d’herinnering Louter mirre en honing biedt. Sindsdien veel tijd verstreken, Al lijkt die stil te staan, Alles staat mij klaar voor ogen, Alsof ik er nog ga.…

als ik nu blijf staan tot ik dood ben in de verte is mooi zonlicht stilte tot ik dood ben stomme mensen tot ik dood ben…

Wanneer de zon is weggegaan, verschijnen sterren aan de maan. Ze fonkelen hoog in de donkere lucht, als lichtjes die zweven in stille vlucht. Soms schiet er eentje snel voorbij, een klein geheim voor jou en mij. En wie omhoog kijkt in de nacht, voelt hoe bijzonder stilte lacht. De sterren waken tot het licht, van een nieuwe morgen…

Onder de grond regent het nooit. Wolken hebben daar geen ruimte. Meegenomen door de wind waaien wolken over de wereld. Wanneer ze dan in een depressie raken beginnen minuscule waterdeeltjes met elkaar te botsen. Dat zorgt voor regen. Onder de grond is daar geen ruimte voor.…

Het voelt alsof ik ronddwaal Maar niet alsof ik verdwaal Soms vraag ik mezelf af Kom ik daar ooit vanaf? Wat heb ik nodig? Want alles vind ik overbodig Wat is het gevoel dat ik elke dag voel? Elke dag hetzelfde gevoel. Geen naam. Geen reden. Ik ben moe van zoeken naar een antwoord Maar toch blijf ik doorgaan met zoeken Ligt het aan mijn…

op dit kussen ga ik slapen dood, dood en dood en dood en dood en dood op dit kussen donzen kussen zijdezachte sloop…

Na een bui van wind en regen, komt een wonder ons tegemoet. Kleuren dansen in de hemel, als een vrolijke groet. Rood en oranje stralen samen, geel en groen staan zij aan zij. Blauw en paars maken het af, een prachtig schilderij. Maar de regenboog blijft niet lang, voor je het weet is hij verdwenen. Toch laat hij een glimlach achter…

en dat je dan wakker wordt en dat je dan doet wat je doet en dat je dan buiten komt en dat ze dan dood zijn dat ze dan allemaal dood zijn dat ze dan niet meer bewegen dat ze dan stil zijn en dat ze gaan stinken dat…

Hij rijgt woorden tot zinnen, Die hij heeft verzonnen, Hem spontaan zijn ingegeven Komen zo tot leven. Vertellen van stille geheimen, Soms in de vorm van rijmen, Zijn dichterlijk streven. De stiltes die erop volgen, Worden door de tijd verzwolgen, Blijven evenwel hoorbaar, Zelfs ook al zijn ze onoorbaar.…

Ik heb zin om lekker te niksen, maar mij is dit nooit geleerd en heb dus geen flauw idee hoe dit voor elkaar te fiksen. Ik informeerde links zonder succes. Toen deed ik een poging op rechts, maar kreeg daar ook nul op rekest net als in noord, zuid, oost en west. Van lamlendigheid gaf ik de pijp aan Maarten, die gaf niet thuis. Toen werd…

De hemel kleurt purper, D’ondergaande zon kleurt jou goud, Het duister van d’avond Zet alles in mystiek schemerlicht. De nachtegaal zingt ’n liefdeslied, De wolven huilen duister, De moeder zingt een slaapliedje Voor haar wiegekindeke. De sterren bewaken de nacht, De nachtwaker houdt Zijn blik op huis en haard, De kat is van huis om…

Heel bedachtzaam zei ze nee, Waartegen? Geen idee. Zit dat je dwars? Of kan Dat ze nee zei, Je helemaal niks schelen? Neen, dát interesseert me niet, Waartégen daarentegen, Ja, dát interesseert me wél. Dán zal je ’t moeten vragen, Anders blijf je zitten met die vraag, Je verdere ganse leven! Dat deed ik, maar ze zei niets, Nou is…

Op slot. Het voelde klaar. De stilte, een verademing.…

In de tuin sneeuwt het, maar niets wordt nat, het blijkt alleen blad. Het dwarrelen lijkt net op sneeuwen. Nu opgelet, deze sneeuw blijft liggen, dat vormt een bladerdekenmat, voor de egeltjes een zalig bed. Er zijn ook lieden, die blazen, zo'n schitterend egelbed weg, omdat ze niet lazen dat de bladeren egels redt. Ze blijven slapen…

Het regent al dagen pijpenstelen, de plantjes vinden het wel fijn, mensen gaat het snel vervelen, een zonnetje ligt meer in hun lijn. Paraplu’s ontnemen het zicht, auto’s doen de plassen spatten op voorbijgangers, die te dicht langs de stoeprand als ratten worden verzopen door proleten achter ’t stuur van hun automobielen. Terecht…

Op slot. Het voelde klaar. De stilte, een verademing.…

Diep kijk ik naar binnen In jouw ogen, die daar wachten, Op mijn blikken die naar jou Smachten al zo te lang. Dan voel ik weer jouw streling, Zo vol warmte en liefde, Ik niet kan, niet wil weerstaan, Alleen nog van binnen. Steeds zie, voel ik jouw blik, Diep in mij wachten, Nu al zovele, te vele jaren weer. Jouw ogen, op mij wachtend…

Als ik slaap, En dat doe ik best vaak, Beleef ik dingen, Ik gewoonlijk nooit meemaak. Waar mijn brein dat vandaan haalt, Daarvan heb ik geen idee, Dat is zo wonderbaarlijk, Daar zit ik toch wel behoorlijk mee In mijn maag, want ergens komt Dat toch vandaan, Maar hoe ik ook pieker en zoek, Ik kom er niet achter, …………………………………Tant pis!…