Zelfs in zijn stoutste dromen Had hij niet aan zien komen, Wat hem toch is overkomen. Zij had ook niet kunnen dromen, Dat dromen uit kunnen komen, Gebeurt toch alleen in dromen. Toch, en toch is ’t ervan gekomen, Zijn hun stoutste dromen, Bij beiden toch echt uitgekomen. Geloven nu in wonderen, Waarover ze in hun stoutste dromen, Zelfs…

Ze zeggen wel: Het leven begint bij …. En noemen dan hun leeftijd. De waarheid is: Het leven begint ergens Vóór de geboorte, Maar wat het belangrijkste is, Is dat het dáár niet omgaat, Maar je het leven léven moet, Om zo te genieten, Van wat het leven biedt!…

Hij vroeg om de feiten, Na ampel beraad kwam Het antwoord zonder inhoud, Dichtung ohne Wahrheit, Het antwoord bleef hangen, De vraag herhaalde niet, De waarheid bleek een leugen, Een historisch feit, D'overlevering een vergiet.…

De kou is gelukkig uit de lucht verzuchtte hij met een zucht van verlangen naar mooi weer, dat verblijdt hem keer op keer. Het oude gezegde, na regen kom je zonneschijn tegen, is een waarheid als een koe, dat geeft ieder ruiterlijk toe. Hij legt zijn blote bast te zonnen, maar nauwelijks ermee begonnen of de eerste druppels vallen weer heel…

Ik kwam, ik zag, ik werd zo blij, van die persoon met wie ik vrij. Het geluk lacht mij nu toe bij bijna alles wat ik nu doe. Geluk geeft mensen het gevoel, dat alles slechts heeft één doel, het geluk vergroten, immer meer, niet éénmaal, maar telkens weer. Zo’n geluk ervaren is een wonder, je kan, wil dan nooit meer zonder. Maar eens komt…

Belofte maakt schuld, Dacht hij, en wachtte af. Tevergeefs, wijl d’belofte Niet werd ingelost. Hoop doet leven, Dacht hij, en wachtte af, Toen z’n einde naderde, Zat hij nog met lege handen. Eind goed, al goed, Dacht hij, en sloot zijn ogen, En heeft hij ten leste, De bijl aan Maarten gegeven.…

In stilte schrijf ik dit gedicht, Althans ik tik het op mijn tablet, Letter na letter, woord na woord, Aaneengeregen in strofen. Jij hebt je slechts te voegen, Overgeleverd aan mijn wils vinger, De lezer evenwel, die is vrij, Kan doen met dit gedicht die wil. De lezer kan het lezen, of niet, Kan een maagd zijn of verkrachter, Noch de dichter…

Ik ben mijn zin kwijt, Het was de zin ik zeer omgaf, De zin, die zin aan m’n leven gaf, En zo door ’t leven leidt. Die zin is spoorloos uit zicht, Ik ben nu zeer ontzind, Want erin is vermeld, Hoe’t in m’n leven is gesteld. Mijn zoektocht heb ik gestaakt, Leef nu zonder levenstaak, Mijn leven is niets meer waard, Ik sta als zinloos op…

Het is nooit saai bij mij is er rotzooi om elke dag weer verbaasd te luisteren naar muzen ziekjes te horen dat de buren weer overstag gegaan zijn naar de supermarkt voor een drinkontbijt want ze happen de apen in bananen uit bedreigde diersoorten zoeken zij waar ik bij hoor onder tussen alle saaiheid.…

Ik voel de druk, die's zo te zwaar, dat gevoel voelt zeer naar. Ik wil de wereld wegtillen, lukt me niet, al zou ‘k dat willen. De einder kan ik niet bereiken, die blijft maar van mij wijken, hoe snel ik ook ga, ’t maakt niet uit, d'einder blijft in’t verschiet. Achter d’verre horizon ligt de schat, waar ‘k al lang m’n oog op had, die…

De oranje blauwe bol aan de hemel, Zendt stralen van warmte en licht, Haar kleuren vermengen zich in een schemelspel, Een schilderij van de dageraad, zo in zijn pracht verplicht. Ze danst met de wolken, een vrolijk spel, en maakt je blij En kust de horizon met een gouden gloed, De wereld ontwaakt, als een betoverend verhaal, Waarin elke hartslag…

Ik zie de zon. Ik hoor de wind. Ik ruik het gras. Ik proef de lucht, maar voelen, voelen doe ik niets. Mijn hart is leeg, wat eens was, verdween, kan het niet meer vullen. Hoe meer ik probeer, hoe leger ‘t voelt. Weet niet wat mist, nergens te ontwaren. Mijn hart bonst Zonder doel. Ontbeert gevoel, Gevoel dat was, Verdween voorgoed…

Vrijen? Vroeg ze bij ’t ontbijt, Hij vroeg, Waarom nu, Het is nog zo vroeg. Waarop zij zei, Voor vrijen is ’t nooit Te vroeg. En ze voegde De daad bij haar woord, Daar had hij Niet van terug, Ook niet toen ze ’t deê bij de koffie, Lunch en de thee, Ze nam ook ’t diner En ’t slaapmutsje mee.…

Buiten in de tuin pluk ik de dag, Zet de bloempjes buiten, Scheer d’schaapjes aan d’hemel, Word ook graag verwend. ’t Luisterend oor hoort de stilte, Die het lawaai verstomt, Spoorslags kwam aangedenderd. In mijn armen slaapt ’n engel, Verblijdt met dromen, Die nog nooit eer zijn verteld. Ik zing het lied van morgen, Gister is lang…

Hoe stil het huis, hoe leeg de wanden, nu jij niet langer bij mij bent. Ik hou mijn weemoed in mijn handen, een pijn die geen grenzen kent. Ik dacht: het is een duister raadsel, dat ik je mis, zo diep en zwaar. Maar het antwoord is geen ingewikkeld weefsel, het antwoord lag infeite al voor me klaar. Want zolang mijn geest jouw beeld blijft…

voorzichtig pak ik de doos met het nieuwe jaar    ik draai de doos  om en om  bekijk hem  aan alle kanten   wat zal dit jaar ons brengen...   ik til de deksel op en kijk nieuwsgierig naar de dagen die netjes opgestapeld  in de doos zitten   ik zie mooie, vrolijke, trieste en gelukkige dagen en zie ziekte, verdriet  en blijdschap…

Als stenen konden praten Als bomen zouden dromen Als zand zou kunnen huilen Zou de zee dan zwijgen Als wolken konden luisteren Als bloemen zouden dansen Als regen zachtjes gaat lachen Zou de zon dan juichen…

Het zwarte water is diep, Dieper dan mijn hart, Diep, diep onder 't zwart, Dieper ik kijken kan. ’t Zwarte water is stil, Stiller dan d’eeuwige stilte, De stilte in ’t graf, Stilte niemand horen mag. Het zwarte water is zo zwart, Zwarter dan mijn zielenpijn, Een pijn zo verschriklijk zwart, Pijn van d'allerdiepste smart. In ’t zwarte…

Dichten Is geen sinecure, Door het strikt verband, Liefst in rijm, Met ritme En soms, Enjambement, En zo kan ik nog wel Een tijdje door, Liefst Over liefde, Engagement, Passie en erotiek, Huwelijk en huwelijksleed, Overlijden en rouw, Natuur en weer, En jaargetij, Politiek, Oorlog en geweld, En niet te vergeten dichters Fantasie…

Ik verlang nog immer naar, Een streling, een kus van haar, Degeen ik nog daaglijks mis, Nimmer uit mijn gedachten is. Als ik nu beî mijn ogen sluit, Verschijnt haar beeld, Komt d'r lach me tegemoet. Zij verhit nog steeds m’n bloed, En na zoveel tijd, Nog mijn hart en liefde steelt.…