Hoi Arlette, Een paar minuten na twaalf in het nieuwe jaar is dus een beetje van de as van Kees de lucht in gegaan in de Ardennen, het regende net niet. Luit, de zoon van Marcel en Rijanne, wist dat zo'n vuurpijl een holle kern heeft en daar konden we het ingieten, voor het wegwoei. Ik heb het aangestoken met een sigaret en daar…

Wat denk je Wat gaat er in je om Je ogen leeg en dof Je bent zo bang en huilt om wat komen zal. Help me, help me toch. Ik weet niet hoe ik troosten moet Die laatste gang is alleen voor jou Eenzaam is het eind van het pad We zijn bij je Bij jou die sterven gaat Ik streel je hoofd en hand en praat Ga maar slapen - slaap - rust uit Ga maar…

Els, hoe gaat het ? De hoofdpijn inmiddels verdwenen hoop ik ? Wat ga je doen met Kerst en zo ? Ergens jammer dat je er niet bij bent in de Ardennen, maar begrijpen doe ik het wel. Roos gaat in ieder geval de eerste drie dagen mee, gelukkig. En de Oudejaarsavond zal ik zeker weer een quiz doen, maar middernacht toch…

Fleurige bloemen bij de spoorwegovergang van een tragedie zijn zij enige stille getuigen Elke dag getreiterd worden..en dat jarenlang liet haar van haar weg naar school afbuigen Bloemen voor dit arm meisje dat zij pestten totdat de dood haar de enige uitweg scheen Bloemen voor dit meisjes’ stoffelijke resten herfstbloemen op de rails, daar…

Lieve moeder, De laatste dagen heb ik nagedacht en getracht voor jou een laatste gedicht te schrijven Het zal nooit worden volbracht Ik heb ze allemaal verscheurd Want geen gedicht zal ooit kunnen vertellen wat er in ons verdrietig hart gebeurt…

Daar staat een zwarte auto te draaien in de straat. Het lijkt of er weer iemand de buurt verlaten gaat. Ja daar komt men naar buiten, hij is goed ingepakt. Een mooie eikenhouten kist, zelfs prachtig afgelakt. Ik kende hem nog van geen kant, en ook niet van een wal. De buren zeiden dikwijls, 'Die man, dat is een kwal.' De stoet, die…

Gekend heb ik je niet, gezien heb ik je niet, van je gehoord, dat heb ik wel, en dan beseffen we weer eens temeer, dat het leven zo betrekkelijk is, want zo ben je er, en zo staan we aan je grafje, zo ben je vol in het leven en ineens is dat leven voorbij, nemen we afscheid van een veel te jong mens. Gekend heb…

ik was zo verdrietig vandaag en eerst wist ik niet waarom maar opeens was het weer duidelijk mijn vriend, een goede vriend van mij is dood gegaan een tijdje geleden en niet eens speciaal op deze datum maar evengoed was ik verdrietig vandaag eerst kwam het verdriet en toen dacht ik aan hem…

Zo vroeg zondagochtend in Amsterdam op de fiets. Echt niemand op straat bijna in die leegte van die lege straten. Was ik op weg naar het huis van Kees, helemaal leeg omdat hij dood gevallen is. Onderweg dacht ik daar nog niet zo aan, het was een beetje vroeg en ik moest fietsen. Tot ik in zijn huis kwam en het weer wist: Kees ik zal…

Als je niet meer zo diep behoeft te graven in je eigen levensgeest of in die van anderen omdat alles opgegraven is aan het licht is gekomen dan komt de donkere tijd voor het grote graven het begraven van jouw stoffelijk overschot en wil je voor de eeuwigheid verder graven uitsluiten laat je lichaam dan cremeren!…

Laat je cultuurleven doorleven na je dood! Regel bij de notaris je levenscultuur op eigen naam in een eigen fonds: Cultuurfonds op naam! Zo blijf je voortleven metterdaad inderdaad als mecenaat! "En daar mag op gedronken worden" spreekt telkenmale wijlen Prins Bernhard!…

Onder mijn dekens van verdriet is het het beste uit te houden kan ik het beste van je houden maar ook huilen om het gemis Jou niet meer te zien jou niet meer te ruiken jou niet meer te voelen met jou niet meer te praten met jou niet meer te zoenen Maar toch blijf ik naar je kijken omdat jij het licht bent in mijn donker jij 'licht…

We gaan samen vliegeren Opa en ik Uniek is onze band Opa en ik We hebben samen een vlieger gekocht Opa en ik Allebei €6 betaald Opa en ik Opa leert me vliegeren Opa en ik Opa gaat verderop op een bankje zitten Hij is moe Hij maakt een foto van me Alleen ik en de vlieger Maar opa was ook al 86 Wat waren die tijden met opa prachtig…

Het voelt alsof ik dood ga Ik leef in hevige pijn Maar ik blijf leven Ik leef voor mijn naasten Dat houdt me sterk Zonder geliefden zou ik hier nu niet zijn Dan zou ik dit niet schrijven Ik ga dood, maar ik leef nog lang Niet voor mezelf, ik heb een plan…

Soms krijg ik het steenkoud als ik denk aan mijn overlijden gevoelstemperatuur onder nul Me snel maar weer warmen aan het leven, zelfs al is het maar een waakvlammetje!…

altijd denk ik aan jou en ik weet wel waarom maar hoe langer ik aan jou denk lijkt het of ik je verlies, simpel omdat je er niet meer bent…

Ik lig hier nu al vele eeuwen mijn knekels liggen door elkaar er is niets meer van te breien, dat komt door het respectloos heien de kist om mij heen, is al verdwenen mijn schedel heeft nog al mijn tanden ik mis veel kootjes van mijn handen de mooie bel, die ik heb meegekregen heeft altijd aan mijn zij gelegen de Statenbijbel is ook al…

Terwijl de laatste lucht verdwijnt roert mijn stem zich nog eenmaal Eenmaal kom ik nu nog overeind wijl ik luister naar het eindsignaal Terwijl de laatste lucht verdwijnt prevelt mijn stem het zacht gebed Van de duisternis, die ondermijnt wijl ik lig te sterven op mijn bed Terwijl de laatste lucht verdwijnt zucht mijn stem bij ‘t einde…

Collega, Bij een overlijden van een ander word je toch wat stil en zeker voor de nabestaanden als ze bekender zijn dan zo maar Jij bent voor ons zeer bekend en vanuit die betrokkenheid het samen werken, ons werkleven condoleren wij je met het verlies van je dierbare.... Wij wensen je veel sterkte niet alleen bij de uitvaart maar vooral…

Ik hoef je niet meer te zien ik wil je nog wel voelen maar vooral wil ik me je blijven herinneren maar eerst gedenken met de kinderen en kleinkinderen en nog wat familie en vrienden als we je uitzwaaien bij je aanstaande uitvaart waarna je voor altijd in ons zal blijven bestaan en door alle gevoelens heen je blijven zien, weerzien!…