Gelaten hoort ze het slechte nieuws aan met sereen getoonde kracht een opwellende traan glinstert in haar oog en breekt haar gelaat in ongeloof en diepe onmacht…

Elke minuut van de dag Denk ik aan jou Aan jouw alles Elke minuut van de dag Voel ik me verdrietig Wil ik bij je zijn, je voelen Elke minuut van de dag Ben jij in mijn gedachten Voel ik me leeg Maar voel ik me met de liefde die jij me gaf.. ----------------------------- Gedicht aan mijn vader die ik in 2002, op 12 jarige leeftijd moest…

ik heb nimmer antwoord gekregen mijn verdriet, strijd en pijn ondergaan maar kan iemand mij soms wél uitleggen waar komt toch plots die rust vandaan een rust die ik nimmer heb gekend in de zekerheid van mijn bestaan het is goed zo, familie, vrienden ik heb geen angst meer om te gaan vreemd, het is heel vreemd, weet je om zo gerust met de…

Ben Jouw hand, waarin mijn bange hand. Je wilt me meenemen, maar ik wil niet, ik kan niet. Ik wil nog zoveel, moet nog zoveel. Ik ben zo bang, voor het donker, voor het niets, voor God. Is er een god? Er is een god. Ik ben zo moe. Ik kan niet meer, wil niet meer. Ik geef je mijn hand. Mijn bange hand, in jouw hand. Je…

In zijn ogen kon je het zien, Zijn mond herhaalde het nog weer. Mijn laatste gedachten heb ik. Hijzelf is er niet meer. Mijn herinneringen heb ik, Ze zijn van heel ver terug. Ik heb zijn laatste blik gezien, Al was het maar even vlug. Geliefden zitten met het gevoel, Zijn laatste momenten zijn afgezwakt. Maar ik zal lief afscheid nemen…

Ogen van één vader en één moeder kijken dieper dan de pijn kan gaan uit verleden naar één toekomst verloren hier, haar opgebaarde lichaam hier, het huis van alle dromen vrij hier, bloemen met vrolijke kleuren lachen uit dat wat HIER is, geen bestaan… bloemen met zonnenkleuren groeten de regenbogen van verdriet en tranen op een hemel waar…

als een goede vriend overlijdt en tijd even niet meer bestaat weet dan... - dat tijdloze moment - is de vriendschap die nimmer overgaat…

Ik weet dat je me gaat verlaten Ik ben jou voor Vluchtend in een wereld zonder emotie De kick van het onverwachte Zolang ik maar niet hoef te voelen De pijn van de leegte Misschien, wen ik er zo aan te leven ongebonden Misschien, wen ik er zo aan te missen wat ik liefheb Misschien, wen ik er zo aan niet te voelen wat ik voelen moet Misschien…

het was een donderdag niets vermoedend op de bank tot het kwam die ene traan op je wang vervolgens die ene zin voor hem is de poort geopend hij heeft de stap naar de andere kant genomen de poort is gesloten en hij zal nooit meer terug kunnen komen die ene poort, gesloten voorgoed…

De wens is uitgekomen haar wens verloor jaren geleden haar dochter door een triest ongeval is er nooit overheen gekomen. Sprak altijd nog in ‘het heden’ over haar, die ze niet verder opgroeien zien mocht. En nu is ze bijgezet in het Familiegraf bij haar dochter die ze al zolang niet zag. Haar wens is uitgekomen ze ligt nu naast…

Mijn buik dik en rond Vervuld van jouw leven Tere handjes kriebelen vlindertjes die zweven Ik praat zacht tegen jou Lief mannetje diep in mij Je broertjes zingen liedjes Jij spartelt speels en vrij Opeens lijk je wel te moe Mijn liefste derde kindje Nul reacties op de liedjes Geen enkel kriebel hintje Mijn vlindertje bleek ziek Te…

Door het open raam vangen je ogen de blauwe lucht Nog even genieten voor je allerlaatste zucht… Vogels laten zich meedeinen op de zachte adem van de wind Je ogen stralen in het schemerlicht Even voel je jezelf het kleine kind De angst voor je laatste reis is weg Genietend neem je afscheid van de natuur Nog één keer glijden je ogen de hemel…

Je hebt geen grip op deze zaken, je kunt niets doen dan toekijken je had graag honderd willen worden samen maar dat is helaas niet gegund. Je kunt niets anders doen dan denken aan hoe het had kúnnen zijn je had elkaar nog zoveel jaren willen schenken het mocht niet zo zijn. Het is oneerlijk zoveel op je schouders te deponeren, het is…

Als in een cocon, zo werd jouw leven, toen je ziek-zijn begon, was er niets moois meer te beleven. Nu ben je vrij. Word nu maar vlinder, dartel blij, vliegen zonder hinder, voor eeuwig vrij.…

Je kwam in mijn leven, heel even Als een stille vlinder Die plots fladdert in mei Zo warm, zo lief, zo broos Je hebt me je lach gegeven Als een zonnebloem Die kijkt naar mij Zo groots, zo mooi, zo warm Je hebt me een parel gegeven Als een fonkelende ster Die staat te schitteren in de nacht Zo wit, zo hel, zo licht Misschien was je…

ook al hou je van het leven treur niet om dood te gaan waar de bloemen altijd bloeien daar klop je op die dag aan het leven gaat hier verder Ik heb het al zo vaak gezegd de hemel bood Ik aan op aarde hier begint het ZIJN pas echt heb geen angst om te sterven treur niet om dood te gaan zoals Ik bij je was op aarde zo zal Ik ook hier naast…

Langzaam vulden haar ogen zich met tranen. Langzaam kromp zij ineen als een stervende vlinder. Voor ’t laatst zag zij op naar het stralende licht dat – groots en gebundeld – door hoge ramen binnenviel. Toen brak het bladstille licht de staf over haar. De armen gespreid, haar ogen gesloten, steeg haar witte ziel klapwiekend op de stralende…

blad waait van de oude eik valt neer in koude grond als ik zo naar mijn opa kijk de trekken om zijn mond groeven in doorleefde huid zijn blik op mij gericht pijnlijk straalt hij weemoed uit soms vallen ogen dicht rustig wiegt de schommelstoel een leven vol verhalen met de dood als hoogste doel waarnaar gedachten dwalen even trilt zijn…

Dat een begrafenis in stilte moet verlopen waarom? waarom in alles stilte? waarom niet wild doen uit verdriet? het tragische op zich heeft toch al zoveel kilte Waarom geen fel brandende fakkels? of wel bijna zestig bongo's op een rij? waarop heftig huilend wordt getrommeld? de doodse ... doodse stilte ... gewoon voorbij? En dan na de mis…

Nu de bomen met wit zijn betogen wordt ik door hun stilte opgenomen en zal langzaam een droom geboren, waar sneeuwen zinken in mijn ogen, die als een eeuwigheid voortduren-, niemand telt meer mijn uren; van een heengaan staan de sporen vers, als van uw laatste toebehoren.…