Langzaam vulden haar ogen zich met tranen. Langzaam kromp zij ineen als een stervende vlinder. Voor ’t laatst zag zij op naar het stralende licht dat – groots en gebundeld – door hoge ramen binnenviel. Toen brak het bladstille licht de staf over haar. De armen gespreid, haar ogen gesloten, steeg haar witte ziel klapwiekend op de stralende…

blad waait van de oude eik valt neer in koude grond als ik zo naar mijn opa kijk de trekken om zijn mond groeven in doorleefde huid zijn blik op mij gericht pijnlijk straalt hij weemoed uit soms vallen ogen dicht rustig wiegt de schommelstoel een leven vol verhalen met de dood als hoogste doel waarnaar gedachten dwalen even trilt zijn…

Dat een begrafenis in stilte moet verlopen waarom? waarom in alles stilte? waarom niet wild doen uit verdriet? het tragische op zich heeft toch al zoveel kilte Waarom geen fel brandende fakkels? of wel bijna zestig bongo's op een rij? waarop heftig huilend wordt getrommeld? de doodse ... doodse stilte ... gewoon voorbij? En dan na de mis…

Nu de bomen met wit zijn betogen wordt ik door hun stilte opgenomen en zal langzaam een droom geboren, waar sneeuwen zinken in mijn ogen, die als een eeuwigheid voortduren-, niemand telt meer mijn uren; van een heengaan staan de sporen vers, als van uw laatste toebehoren.…

Wanneer, zoals bij jou de laatste dagen van je leven hier op aarde geteld zijn, je laatste fase is ingegaan, je alleen nog in staat bent te knikken, de kwaliteit achteruit holt, wanneer je leven hier gedaan is, je afscheid nemen moet van al wat je dierbaar is, je alles achter moet laten, weet dan dat weliswaar je taak erop zit…

Het was alleen zijn lichaam dat er lag en meer ook niet we hebben samen stilletjes gehuild van intens verdriet Ik heb zijn handen nog gestreeld gefluisterd dat ik van hem hou nog één keer heb ik omgekeken en kreeg het warm en koud We hebben samen met elkaar gezongen; Heer ik wil Uw liefde loven al begrijpt mijn ziel U niet zalig hij die…

Was je in mijn leven Voor altijd maar gebleven Zonder afscheid was je weg Huilend terwijl ik bloemen neerleg Denk ik aan de keren dat we dansten Zwierden Lachten Nu moet ik zonder jouw hand in die van mij Verder gaan met wat ik deed Tijd gaat voorbij Ik wil dat je weet: Jij blijft bij mij.…

Ga met me mee tot aan de grens, en hou mijn hand dan vast. Ik ken het leven van een mens, maar naar het einde ga ik op de tast. Als ik daar dan arriveer, en ik moet oversteken. Dan zal ik meer en meer beseffen, hoe jouw liefde mij zal ontbreken. Zwaai tot ik verdwijn, achter de horizon. Het einde van ons samenzijn: terug naar de bron…

hoeveel tijd men is vergeven om hier op aarde te vertoeven te mogen genieten van het leven het is aan géén van ons maar aan god 't staat namelijk geschreven in het boek genaamd 'het lot' -------------------------------------------- *~ Voor Hans 4-9-1960 - † 24-12-2006 ~*…

In de schaduw verdrongen Verlangen. Naar een antwoord wat niet komen zou. Diepe gedachtes aan jou. Gedachte aan herinneringen. Treurwilgen buigen, Auto’s die stoppen, Voetgangers kijken om, Alles stil en licht. In een zwarte lange stoet waarvan, De bestemming bekend is. Achter een raampje weggezonken, In een ruimte van emotie Treurwilgen…

Er is geen berg zo hoog Er is geen zee zo diep Als een moederhart Dat tot je riep door het leven ben je geslagen En was je vaak alleen Toch houd ik altijd van jou Door alle jaren heen Hoe moeilijk het soms ook is En ben je ver van thuis Er is altijd iemand bij je Die je kracht geeft naar kruis…

Mariska Veres (1947-2006) uit de krant vernomen dat Mariska Veres na een korte ziekte onverwacht is overleden... het moet in 1968 zijn geweest dat ik haar mocht aanschouwen bij een optreden ergens in Den Haag een mooie meid van wilde schoonheid en een stem die er mocht zijn later ben ik haar uit het oog verloren even was er nog de kortstondige…

Als de zon dooft, en de sterren aan de hemel staan. Dan kijk ik naar boven en zucht, want met de avond komt ook mijn herinnering aan jou terug. Eerst was ik jouw beste vriend nu zijn de maan en de sterren dat. Maar toch… Als ik zo in de avond naar de hemel staar. Dan denk ik nog steeds aan jou. Ach was je er nog maar.…

Het is zo stil zonder jou, Jesper je kamer leeg je bed onbeslapen geen teken van leven alles onbewogen stil en jouw stem rennend, lachend of ravottend klinkt niet langer door het huis aan tafel een lege plek vier werd zomaar drie stuurloos machteloos de smaak van pijn een maandag nooit meer een alledaagse dag zie…

op de plek waar wij vroeger samen speelden staat nog altijd de grote oude eik in herfstig bladerdek zoek ik naar herinneringen die jij en ik hier achterlieten vandaag raap ik gevallen blaren, waarvan kleuren verbleekt door de zon, waarvan kleuren verwaterd door de tijd met beide armen vol loop ik langzaam om de boom mijn passen worden…

Papa. Sinterklaas is voor velen een gezellige dag maar voor mij, een van de laatste dagen dat ik jou zag. Het was nog erg vroeg, en donker buiten Toen ik jou stem hoorde kon ik de angst erin niet uitsluiten ... Je ging samen met mama naar beneden van de trap Ik kwam jullie achterna, maar je zag me niet pap. Jullie waren in de woonkamer…

mijn lieve opa, zo vroeg van me vandaan. mijn lieve opa, waar naar toe? mijn lieve opa, ik zoek je. mijn lieve opa, is in de wolken. mijn lieve opa, kom je nog terug? mijn lieve opa, zo ver van me vandaan. mijn lieve opa, kan ik je nog zien. mijn lieve opa ik hou van jou!…

Dit veel te vroege einde doet zoveel pijn niet langer dromen van de toekomst steeds groter groeien van kind tot man wat rest zijn slechts herinneringen aan jouw zijn en later, later is zomaar voorbij troosteloos zoeken naar een nieuwe weg wijs jij ons de richting krachtig als een ster want soms Jesper zijn wij de…

In rijen zitten wij voor haar kist. Zij leefde haar leven met ons. Een foto laat zien wie zij was. En toch heeft iedereen zijn eigen herinnering aan haar.…

’t Is al geruime tijd geleden dat ik jou voor altijd verloor ik zie jouw gezicht nog in scherpe beelden en jouw woorden die ik met jouw stem hoor Je was zo alles, zo sterk en lief er bestaat gewoon geen alternatief wat jij gaf kan niemand geven Ik probeer te leven met die pijn soms kan ik heel even gelukkig zijn ik vecht nu voor een ander…