Voor Els de Bruin Waar zieleroerselen doorgaans Hun plek op de gedichtensite Weten te vinden is de bron Van alle teksten onzichtbaar Opgeslagen op de site van Het innerlijk geweten - Broedplaats van de mooiste Van alle gedachten die spelenderwijs Hun dichtvorm aannemen als een Warme jas die als gegoten past In dit ijskoude land…

Ik zat in jouw kamer jij zat daar maar en sprak jij keek het was alsof de wereld in jouw kamer warmer leek.…

Versleten in het leven, Was het ongeschreven opgeheven. En mocht men gaan schrijven, Waar liefde hen toe zou drijven. Niemand wist wat er gaande was, Enkel degene wiens innerste de les niet meer las. Opgeslokt door het leven Bleef daar zijn hart beven. Het spel in zijn hoofd werd langzaam Uitgespeeld en schade werd ongedaan. Zijn hoofd…

Geluk zit in vaste gewoontes Zegt de klinisch psycholoog - Rot in het vak die waakt over Menselijke kwetsbaarheid - Hoe anders is het voor Marja Die vaak niet weet hoe ze Met onverwachte schuivers in Het menselijk leven om moet gaan - Als kind al kwetsbaar geworden Door een grillige moeder die Aan een verstoorde stemming leed En…

Wat was er aan de hand, Waarom zo recalcitrant? Waarom niet gewoon Niet meer uit de toon, Geen trammelant. Gewoon door de neiging je te verzetten Te verzetten.…

Ik wil best met je praten, graag zelfs maar ik wil ook dat je luistert Ik ben geen hol vat en jij ook niet dus communiceren: zenden en ontvangen uitwisselen zodat onze inhoud indaalt En ontvang je teveel, geef dat dan aan dan vervolgen we ons gesprek later; jij laat indalen wat je hebt gehoord ik haal uit mijn 'dal' wat ik heb gezegd…

Lief kind van mij het is een misvatting geweest te denken dat je klein was sorry daarvoor. Ik wil je je ruimte weer teruggeven in en om je wezen heen. Ik beloof je een helpende hand te zijn in het grote huis waar je nu mag wonen. Toe, kruip niet weg, hier is het veilig ben je van waarde.…

Je kunt veel kwijt In je spontaneïteit. De grote hersens, ons brein, Die daar verantwoordelijk voor zijn, Ongedwongenheid. Spontaan, Dan is er geen houden aan.…

Geleidelijk Raakte ik het, onvermijdelijk. Ik kan wel vertellen Het nooit meer als doel te stellen, Ook al was het tijdelijk. Ik ga nu proberen Het gewoon te accepteren.…

Ik heb je gevonden op een winteravond de deur ging open en daar zag ik je, ondergedoken in het zachte geel. Ik hoorde je zuchten en vroeg waarom je zo bang was. Je liet me je oorsprong zien - recht tegenover de plek waar je terecht was gekomen. En ik dacht: wat ijzig ver heb jij hier af moeten dalen.…

IN THERAPIE Geregeerd wordt m'n leven, Lijkt het wel, Door angst, woede en verdriet 't Vreemde is alleen - Ze zijn er wel, maar je ziet ze niet…

Ik ben uitgewoond, opgebrand, afgebroken, Op. Ik ben oververmoeid, niet vooruit te branden,accu leeg, het is op. Ik ben afgeknoedeld, overwerkt, Uit- geburnd noem maar op. Ik ben mezelf niet meer, dat is niet top. En hoe het komt, dat weet geen mens, maar wat ik mezelf het meeste wens: Is een volle accu, een beetje pit, zodat ik…

Het is vaak een feit: Door het stellen van prioriteit Vermindert je afhankelijkheid. Maar het verhoogt je kwaliteit En je flexibiliteit. Het is vaak bepalend in het leven, Wat je voorrang wil geven.…

Ik buig niet meer voor mensen misschien nog wel voor God want mensen missen het goede wat ik wel kan vinden bij God Maar Hij voelt ook vaak als fictie en soms als een fractie van geluk dat heeft Hij aan Bach te danken dienend doorgevend zijn eigen klanken Dan ga ik knielend janken dan bid ik vroom gebukt maar voor kleinerende mensen…

Voor J. Doof en blind ben ik, Niet meer in staat tot Zien en horen - En 'k prijs me gelukkig Dat jij bij mij bent, Dat jij mijn ogen Bent en ook mijn oren…

Het volgende betoog Gaat over een agoog. Hij houdt zich bezig met vragen Hoe wij ons sociaal gedragen, Ze hebben meerdere pijlen op hun boog. Kort gezegd verbeteren agogen Allerlei sociale haken en ogen.…

Als in het nachtelijk Donker zelfs het licht Van alle lampen Lijkt te bevriezen Tot een groot blok IJs dat door en door Massief is, dan wordt Mijn ik ook langzaam aan Koud als steen En lijkt het alsof Ik nog maar moeilijk Tot leven ben te wekken…

een groot kind is wat ik soms vind hier niet alleen op papier maar in de realiteit achter de toetsen probeer ik het leven wat op te poetsen maar raak dat kind niet kwijt vallen en opstaan niet huilen, stoer zijn verbijten die pijn doen alsof het je niet deert zo is 't je immers geleerd…

Jagen doen we Zodra de dag Wakker wordt Op alles wat In dit ondermaanse Onbereikbaar is - Althans lijkt te Zijn - rust komt Pas als we beseffen Dat we voor vrede Alleen maar in Onszelf hoeven zijn Waar de eeuwige jachtvelden Voor altijd velden van vrede Zullen zijn…

Als ik me verveel, Is dat nooit substantieel. Het is vaak Meer een vorm van vermaak Dan noodzaak. Maar veel Is enkel virtueel.…