Gewoon door ons de dingen anders voor te stellen dan ze zijn, beginnen ze als vanzelf te veranderen.…

Juffrouw Poortinga paste wel eens op mij, toen ik klein was. Ze was stokoud en ze had zeer gerimpelde handen, waarmee ze zelf lijm maakte, waarmee ik tijdschriftplaatjes in een boek mocht plakken. Ik vond haar rimpelvingers best eng. Haar woonkamertje rook muf en waterig, maar ze gaf me ware aandacht en dat deed mijn zieltje goed. Vreemd…

in het verleden graven of dwalen heeft geen enkele zin de melodieën blijven maar het orkest is al lang begraven!…

In een kroeg in Tiberias schreef een Israëlische soldaat mijn naam in het Hebreeuws op een servet. Ik was stomdronken en ik dacht dat ik over het water kon lopen om te showen dat ik ook iets voorstelde. Het was vroeg in de ochtend en ik zag overal kabouters in de weer om het vuil van de mensen te cleanen. De dag daarna kreeg ik in Jericho…

'Het leven is onzekerheid', zei Frederik van Eeden heel wijs en ik kan dat als dikke pad alleen maar onderstrepen. Soms is het leven het piepen van schoolkrijt, een permafrosthap uit het heden, een tik op de onzekere vingers door ome Thijs, die het flink achter de ellebogen had, huilen om je blauwtje lopen in Geleen of na een nacht doorhalen…

Het mooiste uitzicht Komt pas Na de moeilijkste Klim-partij…

je hebt soms van die sokken die draaien aan je voet waardoor de kant waar de hak hoort te zitten bovenop de enkel zit dat is geen gezicht dus je draait de sok terug zodat de hak van de sok weer op de hak zit waar hij zitten moet alleen zit er inmiddels ook aan de andere kant een hak in de sok omdat je hak daar zat toen…

Toch bijzonder merkwaardig dat ik een woordgoochelaar ben geworden, daar het juist de woorden zijn, die mij mijn hele leven hebben gepest en doodgezwegen. Dat begon al in de gereformeerde kerken, waar psalmen en gezangen mijn vrije geest wisten te verhangen. Restanten daarvan zijn nog steeds te merken. Ze wegen even zwaar als een nucleaire…

Wat ik niet allemaal heb gedaan om de wurgengel van de depressie zelf te wurgen, je wilt het niet weten. Piet Paaltjens is er niets bij en zijn destructieve poëem over Rika is slechts één ademzucht van mij. Dat deze jeneververslaafde dominee zichzelf met een beddekoord heeft opgehangen, is een druppel van mijn leed. In de naam van de Vader…

Kind gezien geboeid Nimmer tanende Liefde Passie overwint.…

Surrealistische dromen hebben de nacht in hun macht. Zij lijken een uitleg te geven waarmee de realiteit niet lijkt te kunnen leven. Zij geven aan de psyche een magische kracht. Soms verklaren zij een noodzakelijkheid van het leven dat aan zijn eigen angsten lijdt; zich te ontdoen van een eigen strijd met de tijd. Een tijd waarin…

Wanneer onze dromen geen waarheid meer zijn wanneer onze dromen ons bedriegen zal de schone schijn van al het liegen aan het licht komen…

Het maakt wat uit als je het licht bij naam noemt in een medemens die het spoor bijster raakt het maakt wat uit als je aanhoort wat je hart je ingeeft het hoofd zal volgen het maakt wat uit als je jezelf vergeeft voor alle verdriet die het leven met zich brengt…

Ik heb bijna alle drugsmiddelen geprobeerd, alle New Age wegen en jarenlang praatgedoe bij de beste psychiaters van Nederland, maar nog kamp ik met faalangst en durf ik vreemde mensen maar amper te genaken, laat staan toe te laten in mijn comfortzone. Spuug bloed. Sociale vaardigheden zou een vak moeten zijn op alle scholen in de wereld,…

Er is niets mis met het huis op zich, sterker nog, het floreert volop en er heerst een serene rust, terwijl ik de planten teveel water geef. Maat houden was nooit aan mij besteed. Er waren nachten in ondergrondse danslokalen, waarbij ik de tel van de bierflesjes geheel kwijtraakte. Als bierbrouwer had ik zeker geen winst gemaakt. Mijn vader…

Aan verre reizen hoef ik al helemaal niet meer te denken, want dan verzoek ik de goden en ligt een angstpsychose dik op de loer. Toch verstuur ik de nauwelijks leesbare codes op de lipjes van de blikjes Coca Cola om een verre reis te winnen, heel tegenstrijdig allemaal. Ik begin al te bibberen, wanneer ik mijn vertrouwde stad op de fiets…

Ook ik stond eens tegen de Klaagmuur aangeklamd, terwijl ik een schietgebed op een papiertje naar binnen duwde. Welgemeend uiteraard. Ik zag dat Donald Trump met een keppeltje op zijn verschrompelde tronie hetzelfde deed, terwijl hij pas daarvoor nog voor miljarden dollars aan wapentuig had verkocht. Dat was op zich al een reden om diep te…

Na de zoveelste witte nacht loop ik ergens in de middag weer de hinkepinkeend tegen het lijf. Die kreupele eend is mijn goeroe, want hij doet mij beseffen, dat onvolmaaktheid levenslustig en waarachtig tekeer kan gaan, dat zogenaamd abnormalen en onschuldig gehandicapten even veel waard zijn dan de gave en dominante eenden, die zich onterecht…

Windekind vermaant Johannes hangt aan zijn lip Erfgoed me dierbaar.…

Het mooie uitzicht op mijn inzichtelijke dromen. Waarvoor ik moeite doe om er heel dichtbij te komen. Diep onder de schil van de dagelijkse oppervlakkigheid vind ik tijd die mij naar die plaats toe begeleidt. Daar waar de werkelijkheid nieuwe vormen krijgt aan mijn dromen nog niet ontnomen. Die droomwereld die iets van onschuld bewaart…