de man houdt zich niet meer in met een verwoestende trap versplintert hij de deur het raam gaat er aan weg met dat bord de vazen vliegen door de lucht scherfgekraak onder de voeten kleurenposters scheurend afgerukt de wand beschreven: de groeten het zijn de díngen die pijn lijden plaatsvervangend voor schimmen uit een slecht verwerkt…

Pas nadat ik jou met grove steek en vaste hand heb dichtgenaaid mag je gaan, de buik vol stenen en Spaanse pepers voor de dorst Op de rand van de put een emmer met een bodempje water, je duikt worstelt en komt boven, zuipt je vol aan hectoliters tijdelijk geluk Je boert, haalt adem en zinkt voor- goed naar de bodem van het stuk…

de hele wereld kan me gestolen worden pak in neem mee die handel de stomme stenen waarop ik wandel en ook die onwelriekende riolen de hele wereld kan het apezuur krijgen de Donners en de Zalmen van dit land de mini-bobo's in gemeentelijk verband en ook die vreselijke paardenvijgen de hele wereld kan naar de bliksem lopen de obligate rijmelaars…

ophopen van emoties en je niet laten gaan kan zorgen voor explosies en die komen hard aan... te lang wachten met uiten want kwetsen wil je niet toch maar eerst kortsluiten voordat men jou van de andere kant beziet...…

verdwaasd loop ik door de stad... woorden razen door mijn hoofd.. die engerd bedreigt mijn schat. ik ben van mijn rust berooft. woede raast door mijn bloed. vreemde gedachtes spoken door mijn hoofd. het mag niet...maar het moet. maar ik zou niets doen, heb ik beloofd. maar mag hij dan steeds zijn gang blijven gaan ? mag hij altijd maar…

Jij onverlaat, vlinder, passioneel psychopaat. Ik oordeel machtig, hulpeloos, vervreemd, omdat jij in m'n verzen staat.…

Niemand pakt mij m'n geluk af ook al doet hij nog zo zijn best en als je zegt: ik ben het niet geweest ben je net zo'n leugenaar als de rest. Jij als grote egotripper haantje de voorste bij alles wat er gebeurt jij zult de grote verliezer zijn en als enige het laatst hebben getreurd. Ik heb altijd naar je geluisterd en bood steeds weer…

Toen het fluisteren van gisteren verzonk in je roodgestriemde huid, trok je de stilte naar binnen, verstard in een ademloze strijd. Toen het zwijgen van gisteren stierf in de sporen van de nacht, verloor je jouw lichaam, verhard door een echoënde tijd. Vandaag verbergen de schaduwen niet langer meer de woorden op je magere lijf,…

Ik houd mijn armen breed uiteen, laat het water stromen over me heen. Bezoedelde handen zuigen me op, vuile woorden hangen aan de deurknop. Ik sla mijn pijn op in het donker, mijn lichaam ontkleedt zich in de nacht. Het water sneuvelt door het zwijgen, gebroken nagels krabben aan de onmacht. Ik reik mijn handen uit naar morgen, houd mijn…

Krampachtig gefluister na onze woordenwisseling. Met een kromme vinger wijs ik je richting de deur. Wegwezen met zachte stem, heb genoeg van je gezeur. Wat sta je daar nou te huilen? Je hebt het er zelf naar gemaakt! Elke dag maar zitten luieren, wetend dat ik dat haat. Je blijft schokkend staan, met de deur op een kier. Met getraande…

Een avond in de regen. Je roert in de dood, die mistige blik naar omhoog geheven. Een nacht in het verleden. Je omknelt een woord, die oude pijn schopt tegen gehavende zwerfstenen. Een adem in je diepe land. Je braakt de kiltes, een aarzelend zoeken langs de wegkant. Een cirkel in je hand. Je telt de stiltes, die zichtbare lijn…

buig voor de heren in hun almachtigheid aanhoor hun wil, beef waar tolerantie kwijnt kritiekloze dwazen luister naar het volk verschuil niet in die toren jullie ijdelheid maar aanhoor nederig het gemor van velen ook zij zijn getrouwen in ontevredenheid…

Hysterisch gekrijs vervult de kamer waar we momenten ervoor nog met onze lippen een liefdesverklaring hebben afgelegd je onredelijke woorden hebben het zonlicht van de dag kwijt gemaakt onwerkelijk ook hoe je vanuit het niets me bijna tot bloedens toe raakt Om medelijden mee te krijgen zoals je daar zit niet wetende hoe je met…

Met je vleugels zonder staart kies je hoogte in plaats van richting. Bij jou is afstand overzicht, een horizon bij nacht. Je oppervlakte kent geen perspectief, niet meer dan lucht is het wat je verplaatst. De angst voor een doel sluit net als je falen, leven uit en je erfenis is een gat in de tijd, een herinnering zonder waarde. Is het…

‘k Was voor jou niet meer dan een manier van ontvluchten en ik, een kind, ik wist niet beter, wist niet dat jij in het diepste donker je vleugels zocht. ‘k Gaf mijn glimlach aan de stilte, een stilte waarin leugens zich nestelden en jij, zwaar gewond, jij wist niet beter, wist niet dat ik geen andere ogen had om de waarheid…

Hoe zou het komen denk je dat ik jou nooit eerder zag je bent me nu pas echt opgevallen misschien door je irritante lach. Je ogen kijken dwars door me heen ik voel ze prikken op mijn huid dat je me nooit opgevallen bent met je veel te hoge stemgeluid. Er is niks aan jou dat klopt niks dat echt bij je past ik wou dat ik je nooit gezien…

Stap voor stap ontdek je heel diep van binnen een stil en heilzaam plekje om angst te overwinnen Wijs is degene die niet vecht in het heetst van de strijd waar woorden onterecht afgevuurd worden door haat en nijd Zoek rust en vrede en laat het uur de hoogste vlammen doven dan zal het laaiend vuur zichzelf van woede beroven.…

De kracht om te spreken, groeit voort uit het bestaan. Mijn stem is als de wind, die in een storm over zal gaan…

alleen de nacht brengt donkere ramen neemt de leugens in bezit verfraait de kamers met lege tafels …de waarheid blijft onuitgewist alleen de nacht verzamelt de schaduwen vult de hoeken met gelogen woorden verbergt de tijd tussen woedende tanden …verraden hebben jouw ontrouwe handen alleen de nacht vlucht voor de dag kropt alles op wat…

Dag lieve schat mag ik jou iets vragen? Was 't fijn om bij een andere vrouw over mij te klagen? Voelde je je machtig om in mijn onwetendheid je gevoelens te spuien zolang ze maar met je vrijt?! Was dat het dat jou verblindde? Mijn liefdevolle stommiteit terwijl zij jou beminde?! Ik zal je hierom haten mijn hele leven lang 'k Zal…