Ik zag vandaag een molshoop in het gras.
Ik voelde voor het mormel geen genade
en pakte uit de schuur een scherpe spade,
ik vond dat actie gerechtvaardigd was.…

het begon met een lach die onbekommerd van de springplank
duikelde, op het plat van het water,
en nog eens en nog eens en nog eens,
tot de lach, zoveel harder en grijzer, binnen bleef.…

Dorstig van honger lees ik toppen
van achter naar voren in het bos
onder een valwind geprint beklim ik
het woud van roterende klonen…

de motor moe
in vroege kou
een dunne rook
langs grauw metaal…

Uw aanschijn blank en kalm,
uw wezen zacht,
ze zijn een stil gebed,
geheim gedacht.…