Lorena is de Giro uitgezet,
Haar lichte fiets bleek iets te zwaar te wegen.
Al sputterde Lorena stevig tegen,
Graag wijs ik op een ongeschreven wet.…

Wat je aan illusies
verloor, won je
aan gewoonten.
Kijken naar de weerspiegeling…

Haar woorden, een stromende nachtegaal,
die drijft in een kudde vol duistere mist.
Versleten in hun knappende vachten.
Gevangen door het ijs dat haar herinneringen wist.

Amalia werd korporaal, Maxima luitenant-kolonel
Promotie maken gaat in koninklijke kringen snel
Onze koning is hen voorgegaan
Hij heeft een kledingkast vol uniformen…

Ik fluister u zacht 'goedenavond'
Mijn schamel, m'n simpel bezit
Al ligt er zo menig illusie
Begraven in 't kamerke wit.…