Alle inzendingen

Hoe het komt dat zomers in heldere zonnewarmte de ouder wordende mens zich plots weer jeugdig voelt weet misschien alleen de zon, in zonnig denken zonnewarmte koestert zacht de levenshuid een verkoelende wolk komt als een bruid om de schaduw stilletjes te wenken want rimpels liegen niet, veroorzaakt door een lach geluksgevoel verovert dagelijks…

Gods boodschap zweeft op Aarde neer: een zegenrijk geschenk aan de mensheid, dat een ieder mag houden voor altijd. Klare uitleg of samengestelde leer? Voor velen is het een geweldige eer met sleutels, schroeven en priemen vol vlijt te kunnen werken aan het Woord, diep en wijd. Menige overdenking stelt zich te weer. Het Hemelse Koninkrijk…

Onze gesprekken zijn zo vertrouwd als praten -- in elkaars dromen.…

zijn ogen waren dood al overleden toen hij besloot de eerste trein te nemen die denderde zo lekker door vol massa voor de grote flits in je gezicht in nog donker ochtendlicht kon ik hem niet zo laten gaan riep hee zonder naam en pakte de mouw van zijn spijkerjack voelde weerstand in beweging door moeten gaan nog had hij mij…

Je wacht op iets dat je steeds denkt te zien maar altijd mist De beelden lijken een houvast als je in ‘t donker grist Die glimp en dan toch weer die angst dat je je hebt vergist…

Ons land biedt plaats aan wolven en dolfijnen, Aan bosvleermuis, aan bever, rugstreeppad, Aan juchtleerkever, otter, wilde kat, Hoefijzerneus (de grote en de kleine). En binnenkort zie je, - sta niet perplex -, Hier ook weer de Tyrannosaurus rex.…

Jantje zag eens pruimen aan voor ganzeneieren in de schoot zijn vader had niks met the facts of life, schoon hij ze hem verbood mijn neefje Jan is niet adhd gediagnostiseerd maar zijn adénohypofyse scheidt peptiden af in rood hormonen die bij toeval via 'n omweg in de bloedbaan van z'n brein terecht gekomen zijn een kortsluiting…

men zal ons over bossen verstrooien wie we ook waren al het hartzeer in menselijk tekort verpakt geraakt in lucht en water we nemen de kleuren van de aarde aan wie ons ook beweent wie ook in de spiegel kijkt naar diep verdriet men zal ons over bossen verstrooien wie we ook waren…

net uit de cocon vleugels in de zon vanaf het eerste licht volmaakt voor een gedicht…

Helwit tegen blauw. Waarschijnlijk een afrekening. Na al dat gewauwel en getwijfel of uw reis wel was betaald. De staat wil weten wat voor nagellak of schoenmaat en welk kwaad u in hun land achterlaat - Kafka kreeg het weer benauwd: 'U hoort te voldoen aan een westers klimaat!' Typisch dat de controle boog voor een extra geeltje: u…

waar overdag het najaar de wereld kleurt met bont palet verrassen in herfst vakantie-uren op avonden het Kralingse Bos met een magisch schouwspel de hemel feeëriek verlichtend toveren mens en techniek met wonderlijk licht en geluid een mysterieus landschap waarin bomen geheimen delen onzichtbare handen weven een sprookjesachtige tocht…

Geestelijk leven is leeg, je zult niets vinden -- Alles is er al!…

ik zag de stenen liggen in zacht kabbelend water en kende hun afkomst uit mijn gesprek met de rivier die in rustige klanken zijn verhaal aan de oever murmelde en verder stroomde met een opgedane ervaring rijker in de bedding had de kracht van de stroom zijn sporen van duizenden jaren nagelaten van groot naar klein rots…

Een dam in het noordoosten van Sudan Bezweek, en door de grote modderstromen Zijn twintig dorpen, dus het onderkomen Van vijftigduizend inwoners vergaan Na honger, oorlog en wat dies meer zij Ook nog een krappe woningmarkt erbij…

Het avondlicht vergaat en glijdt Van mijne blinde vensterruit - Nu nadert al de nacht en breidt Zijn duister over mij uit. Zijn zoele adem lekt mijn hand Als een stervend zwaarmoedig beest, Hij lekt mijn nevelig verstand - Het is geweest - geweest! 't Is of over mijn handen en Mijn lege hersenen en aan Mijn weke hart twee vleugelen…

Soms hoor ik onverwacht weer achter gewone woorden die je uit een zoveel zuiverder en zachter, adembenemender geluid, dat ik opnieuw naar je moet kijken of ik je nooit tevoren zag. Laat al die jaren maar verstrijken; zolang ik dit bewaren mag kan jou en mij de tijd niet deren: weer voor het eerst met je alleen hoor ik de harmonie der sferen…

Een boom zingt door een overvloed aan noten. Al klinkt de melodie wat monotoon. Maar aan zijn noten herken je de boom, samen als een potpourri. De beuk, de eik en de kastanje Ze zingen hun eigen melodie. En de hazelaar. Alleen zijn naam is al een lied. We gaan ons aan hem hechten, want zijn nootjes klinken door heel veel heerlijke gerechten…

Het is misschien vijf dromen verderop dat land waar jij verdwijnt in jouw dans en veel tijd om te schrijven heb ik niet maar ik vertel je over muziek over het voedsel van mijn volk er is geen tijd om na te denken jij staat daar waar mijn wereld eindigt en zwaait er naar de wolken met niets anders om over te peinzen dan de afscheidsbrief…

Vloedgolf overstroomt Noord-Holland - tsunami aan de Amstel. Walvis- met zijn vinnen en staart slaat hij de golven weg. Half gezonken boot- in de kajuit zwemmen zilvervisjes. Visser telt niet zijn jaren maar de vangst. Twee zwanen zwemmen met de golfjes mee -altijd samen. Niets dan regen- katten haten water maar zijn gek op…

toen ik laatst op een avond de wind voelde om mijn slaperig hoofd kwelde een jeugdbende eksters me met krassende boodschappen ik wist niets zinnigers te doen dan staren naar het gedoe de metallic-kleuren de drijfveer naar glinsteringen in die hoge boom tot een van hen plots wegvloog naar het raam van een huis om daar roerloos…

Onhandig houdt hij mijn hand vast, net een foto -- van lang geleden.…

een mooi mens ontmoet je altijd onverwacht gewoon op straat een heimelijke blik een gefluisterd woord een onverwachte aanraking plotseling duiken ze op In je fantasie of in jouw dromen intens en onstuimig liefdevol en zorgzaam koel of berekenend een mooi mens raakt je uit het niets zomaar opeens warm en liefdevol zacht en…

Met toverstok in de hand Vlieg ik over stad en land Op mijn trouwe bezemsteel Maak ik plant en bomen heel Vogels vliegen met me mee Wijzen mij op haas en ree Met een klein of grote wond Kruid geneest het dier terstond Paarden met een hinkebeen Heel ik met een edelsteen Mensen zullen mij nooit zien Of met volle maan misschien…

verleidelijk keek het water me aan toen ik spiegelde en mezelf liet gaan in uiteenlopende richtingen het voelde me als gone by the wind zonder muziek wegdrijvend op de melodie van intens tranend verdriet ik liet mijn handen water werpen maar kon gewoon niet dichter bij jouw komen omdat ik enkel zwemmen had geleerd in mijn dromen…

Mijn dochter tobt met rekenen en lezen, een studie is ze maar niet aangegaan, wanhopig zoekt ze naar een leuke baan, bij elke poging wordt ze afgewezen. Mijn troost voor haar toen zij wanhopig morde: ‘Je kunt altijd nog influencer worden.’…

Onder het gevoel van zwaar lijden, En grote kwellingen kom ik tot U. En ik schaam mij niet te belijden, Dat ik in mijn eenzaamheid ween, En mijn handen wring, en tot U Smeek om mij te helpen, want alleen Gij mijn Almachtige kunt mijn strijd, Mijn leed en mijn smarten verlichten; En mij weer moed en sterkte geven, Om dan weer te wandelen in…

Mijn grote man. Het feest is zijn toneel. Op brede voeten staat hij voor de wereld te zien. Besneeuwt de nacht met rook, zweet zich uit, zetelt wijdbeens en viert zijn geslacht. Thuis het tweede bedrijf. Het lijf moet hard gedoucht, alcohol gewassen afgewerkt. Al het water verdrinkt in hem. Grote woorden galmen langs het open gordijn. Ik…

Zij is haar eigen weg verloren, de kern uit haar bestaan. Het ochtendlicht kan niet meer bekoren, vaak blijft ze zonder aanleiding zomaar staan. Ze kijkt dan om zich heen, de meeste zijn nu vreemden. Vaak herkent ze er zelf geen één, ja vaag iets uit het verleden. Graag zou ze deze nieuwe wereld willen delen, die woelige woeste zee. Maar…

Ja, wij gaan zo een wingding doen een zomerzotheid ondergronds een dug-out die mijn vader bouwde voor als de roden drukken op de knop we hebben proviand en liters bier het sleutelwoord is overleven op de nieuwe grens Stel mij eens voor aan die blondine ze heeft iets weg van Tuesday Weld ze draagt ​​ambush met een Frans tintje ze maakt…

Open zijn van geest. Overal ben je geweest. Bij je zelf nog het meest...…