Tussen
te veel dood
en te weinig
leven.
Verstild
wachtend
om te worden
opgetild.
Een zwart-wit
drama
vergeeld
door de tand des tijds.
Als kruimels
weggeveegd
voorbij de pagina’s
van een beduimeld
schoolboek.
Scroll scroll scroll
die boot.
Drifting down
the stream.…
De nacht staat.
In de rij,
rug aan rug
gebogen.
Zandkorrels trillen,
schreeuwen het uit
waar hitte golft.
Smeulende
droomresten;
gekromde
spijkers
gloeien na
in de schachten
van mijn dag.
Langs de loopgraaf
plant ik mijn stok,
de doorweekte sloop,
geknoopt.
Met rechte rug
til ik mijn hoofd.
Overgave bouwt
op de kracht
van…
zie ik mijn grond —
Droogte heeft
bezit genomen.
De lucht paars.
Kruid buigt,
het hoofd omlaag.
Trillingen passeren de tijd,
als verloren gewaanden.
Rimpels zinderen
in het stof.
Spiegel, muze:
Smijt wijsheid
voor uw voeten.
Vertrap de logica -
Onzin zal u voeden.
Ruggengraat
klampt zich -
nonchalant gebogen,
om onwrikbare…
Nerveuze vegen over een
doorleefd schort.
De geur van kruidnagel;
Kruitdampen stijgen op
uit rode kool.
Haar gedachte krult,
terwijl mijn lichaam deinst.
Mijn ogen prikken.
'k lust geen rode kool.
Stil jij!
Smakalak étan!…
Langs het puntdraad
van mijn verleden
staar jij zwijgend.
Kalmte daalt neer,
als ochtenddauw
in mijn tuin.
Vingers glijden
over gerijpt groen,
vormen druppels
van smaragd,
smelten -
in een gulden straal,
blijven hangen
tussen regels
van een stil verhaal.
De echo van een kauw
splijt elke herinnering.
In mijn spiegelbeeld
zie ik…
164
Bezig met laden